Bilemezdik ki
Sevdamız mı uçuktı biz mi
Bilemezdik ki
Umurumuzda değildi dünya,
Kendi dünyamızı kurmuştuk,
Birimiz tanrı, diğerimiz tanrıça.
Sürekli dolaştığımız park,
Banka reklamlı tahta bank,
Gövdesi adımızın kazındığı ağacımız,
Pamuk helva, süt mısır, çıtır simit,
Bazen yanlız birisine yeterdi paramız.
Kar, yağmur, çamur, soğuk ya da sıcak
Çözülmezdi, ter içinde ki ellerimiz
Volkan ağızları gibi alev alevdik,
Gençliğimizmiydi bizi tetikleyen?
Bilemezdik ki
Yeminlerimiz, yalanlarımız, gözyaşlarımız,
Sarmaş dolaştı sanki ruhlarımız.
Adını koyamazdık, çok gençtik,
Alışkanlık mı, sevda mı ihtirasmı?
Bilemezdik ki.
Bir gün bir rüzgar esti hafiften,
Hayret,
Savrulup dağılıverdik birden,
Gençlik ateşiydi belkide,
İlk esinti de bitiverdi aniden.
|