Akşamları Bir Başka Yaşarım
her sabah
gün ışığı
dokunan
saçlarına
değdiririm
dudaklarımı
çekerim nefesimi
sen olursun içimde
gözlerin
gözlerime
dalar
bir ürperti
olursun
terkedilmişliğinde
düşlerin
ilk busen
dokunur
yanaklarıma
sessizce
açılır kapı
kapıdan dışarı
alarak kalbime
fırtınaları
savururum kendimi
kentin sokaklarına
sokaklar sen lenir
gün sen lenir
günü sen de
yaşarım
öfkesi alınmış
külhan varidir
yürüyüşüm
yere değmez
adımlarım
çok uzakta
kalır
akşam zamanı
güneşe laf atarım
lafım erişmez
zaman kendi keyfinde
nefesim yetmez
uzun soluklu yollara
tene dokunmak ister
özleme başlamış ellerim
çocuk olur
kaprislerle dolar içim
gelmeyen
akşamlara küserim
güneşe küserim
bilmezler küskünlüğümü
bir otomobil geçer
korna çalarak önümden
akrep gibi sokar
saatin kadranları
ne tik tak
sesini duyarım
bu zamanlar
ne de şehrin
sesini
sessizleşir her şey
duyarsam ben
yüreğimle duyarım
akşamları ben
bir başka yaşarım
|