Sevda Türküsü
yürüdükçe
kimliğim çıkar
ortaya
duru lurum
süratimin
gölgesi kadardır
coşkum
koş
koş
koşa
bildiğin kadar
uç
uç
uça
bildiğin kadar
sarmak
yaraları
avuntuya
götürecekse beni
tuz
tuz bas
sevdasız
yaşanmıyor be
kes at kabuğu
eylülün
ortasındayız
da
diyemiyorum
harman yeri
yanık kokulu
yanık sevdalı
türküler
sapı çatlak
bir
dut ağacı
yanık çıkıyor
yanık çıkıyor
be aşık
bu
sevda türküsü
|