[GooD aNd EvıL]

Kirli Zaman...!

Evrendeki bulutlar, güneşleri küstürmüş,
Sis perdesi altında, türlü aşlar pişiyor…
Karanlığın kudreti, delâleti susturmuş,
--Bir telâşe içinde, âlem nere koşuyor,
--Hesapların boyutu, insanlığı aşıyor…

Zâlimin yüzü mâsum, mazlumun suçu hayâl,
Ne övgüdür ne sövgü, tarih gerçek bir misâl,
Kıyameti çağırır, bu gidişat, bu son hâl,
--Bin karmaşa içinde, âlem nere koşuyor,
--Oluklardan akan kan, varil-varil taşıyor…

Hak hukukun ölçüsü, kör bakış açısında,
Zulüm ve gözyaşı var, yazarın kamçısında,
Seyircinin yüreği, gafletin alçısında,
--Zor temâşa içinde, âlem nere koşuyor,
--Senaryonun sonunda, oyuncular şaşıyor…

Ödün verir fillere, unutulan gâyeler,
Korkutuyor gözleri, büyük düşen sâyeler,
Değer daha küçülmüş, takıldıkça pâyeler,
--“Sen çok yaşa” içinde, âlem nere koşuyor,
--Alkış sesi duydukça, figüranlar coşuyor…

Soluklardan ne vakit, gerçek dua süzülür,
Bir katre Hak suyunda, zor bilmece çözülür,
Nihayet makamında, kim güler, kim üzülür,
--Kötü inşâ içinde, âlem nere koşuyor,
--Tarihin sayfasına, zaman kirli düşüyor…

Metin Yıldırım