İçimizdeki Hayvan
Çocuktuk
Korkusuzduk
Bir o kadar acımasız
Kedilerin kuyruğunda tenekeleri
Çerçi arabalarında kendimizi koştururduk
En büyük şenliğimizdi
Sokağımızdan geçen yoğurtçu
Çıngırak sesinin peşi sıra
Sınırsız köyün yolcusuyduk
Oyuna daldık mı
Hayvanlar kadar sonrasızdık
Hayvanlar kadar tartısız
Kör Osman’dı birinin adı
Tek gözü şehlamıydı ne
Bir tuhaftı bakışı
Kör demek için yeterdi bu kadarı
Diğeri çipil Hamdi
Sarıydı bütün tüyleri
Teni çabuk kızardığından
Sevmezdi hiç güneşi
Bu en ucuz eğlenceydi
Kahkahalar çınlardı mahallede
Osman’la Hamdi sokakta görününce
Eğlence bulduk mu
Hayvanlar gibi düşüncesizdik
Hayvanlar gibi ilkesiz
Gerçek kızın adı Gülseren’di
Benden fena halde güzeldi
Sümüklünün tekiydi yani
Saçlarını her gün annesi örerdi
Ben pantolona esirken
O, utanmadan etekle gezerdi
Herkese gösterirdi bacaklarını
Ne ayıp şeydi yarabbi
Benim için en önemli kriterdi
Bu kız çok edepsizdi
Şartlandık mı
Hayvanlar kadar aptaldık
Hayvanlar kadar öncesiz
Esat en yakışıklısıydı oğlanların
İlgi odağıydı bütün kızların
O Gülseren’e yanaşırdı
Ben seyircisiydim olanların
Nuri ve Hasan haşarı
Cinliğe çalışırdı akılları
Çocuklara çelme taksınlar yeter
Hiç de umarsamazlardı
Analarından yedikleri azarı
Bir gün plan yaptılar
Körle çipili dereye atacaklar
Yardımımı istediler
Gülseren de düşecekse olur dedim
Mırın kırın edip kabul ettiler
Plan tuttu, üç çocuk dereye uçtu
Yalnız Gülseren yüzme bilmiyordu
Esat’ın yardımıyla son anda kurtuldu
Altı ay çıkamadı yataktan
Kırık kolundan iki defa ameliyat oldu
Neyin inkamı alındı bilmem
Bu hikayenin hangimize ait olduğunu
Kahramanların şimdilerde kim olduğunu
Kimlerin hala aynı güdülerle yaşadığını da bilmem
Bildiğim tek şey kolay insan olunmadığı
Bazılarının bu şansı
Ne yazık, hiç yakalayamadığı
Çocuktuk
İçimizdeki hayvandan
Deneyleyerek ulaşıyorduk
Olacağımız insana
Ya da hayvan gidiyorduk
Kundağımızdan toprağa
|