Sonbahardüşünceleri
Bütün sokakları dardı şehrin,
Enine yürümeye kalksam;
Duvarlara çarpardı düşüncelerim.
Bedeli arttıkça değersizleşen,
Çetrefilli bir alış verişti, rağmen var olmak;
Kendime rağmen, kimliğime yenildi düşlerim.
Var olduğum iddiasında değilim.
Kimin vaadiydi gül bahçeleri,
Neye delalet şimdi;
Kurumuş gül renginde gözlerimin,
Kederinden süzülen sonbahardüşünceleri?
Git, durmam yoluna,
Sen, yıldızlardan sürgün;
Işığı göz yanılgısı,
Ölü zaman.
Yaralarımdan çakıl taşları,
Gözyaşlarımdan denizler yarat,
Okyanuslarda belki,
Ama mutlak,
Yeniden başlasın hayat.
Renklerimden feragat ettim.
Bütün yolları karanlıktı evrenin,
Boyuna yürümeye kalksam;
Sönmüş güneşlere çarpardı,
Çelişkileri büyüdükçe susan bilgilerim.
Hayır vazgeçtim,
Keder değil gözlerimden süzülen;
Sonbahardüşüncelerimden,
Eşiğime döktüğüm sudur, dönüşünü müjdeleyen.
|