Ağlamalarım...
İnsan ayrılıklarda anlıyor,
Eskileri beraber mutlu geçen,
Onca yılların zamanların kıymetini.
Sen gittiğinde,evimizin bomboş olduğunda,
Heryerde senin kokunu seni hissettiğimde,
Kahroluyorum yumrukluyorum o duvarları,
Sokaklarda avarece sarhoş misali gezmelerim,
Karanlıklarda bile zifiri oluyor yıldızlar,
Gündüzleri bile sensizlik karanlık oluyor,
Ağlıyorum hep ama ağlıyorum sensizliğe.
Gözlerim kançanağına döndü sen yoksun,
Nerde o sıcaklığın gülmelerin hani nerde,
Gittiğinden beri hıçkırırcasına ağlıyorum.
Dön birtanem okadar pişmanım ki kırdığıma,
Bir an olsun eskileri,mutlu günlerimizi,
Sana her defasında gururla söylediğim,
Aşkım,birtanem seni çok seviyorum,
Olmuyor be canım hadi dön artık,
Pişman olmuş bir eşşek kadar yalnızım,
Seni çok seviyorum yolunu hep gözlüyorum.
Kapımızı tıklamadan gir içeriye bekliyorum,
Bir kez olsun gör bak halimi derbederliğimi,
Sana susamışım seni her yerlerde arıyorum,
Senden özürler diliyorum,hadi bekliyorum.
Biliyorum sende ağlıyorsun çok suçluyum,
Beni sensiz bırakma yollarını gözlüyorum.
Ağlasan ne çare,haklısın diyorum,
Gözyaşlarımla beni mezara sensiz koyma,
Son bir kez olsun yüzünü göreyim,
Af etme istersen gelme ama bana,
Ne olur sevdiğini bir kez olsun söyle,
Birtanem,canım ciğerim,aşkım,karıcığım,
Senin yokluluğuna sensizliğe ağlıyorum,
Seni sen olmasan da ölünceye kadar,
Hep seveceğim ve seviyorum da.
__________________
Buraya Kadarmış ..
|