Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Bende insanım

Kurudu, yaşamlarımın susuzluğunda sevgim
Kurudu, geleceğe umut veren bahçem
Dumura uğradı hislerim, olanları görünce
Umutsuzluk kuyusunda yaşamaya zorlandım
Beni yıkan felek değil
Doymak bilmez ihtiraslar yıkımım
Kader değil korkutan
İnsan maskeli yaratıklar korkum.

Korkular, acımadan yıktı hayal çatımı
Yaktı menfaat ateşi kavururcasına
Bakıldı alevlerime, utanmadan, sıkılmadan
Kuruldu, hayatımın her dalında bir tuzak
Avlandı, insanlığa sevgilerim
Kaçtı kurtulmak istedi hislerim
Çepeçevre ağ gerdiler duygularıma.

Konuşana damgalar vurulurken
Ne mümkün feryat.
Kurbanlarına doymaz arzular
Kurbanlarına acımaz ihtiras
İsyanı bakışlarda anlatmak zor
Yaşamın umutsuzluğunda kurudu sevgim
İnsanlığın kuralı ise oldu bittiler
İstifa ediyorum insan olmaktan.
Ben insan değilim.

Şair Yusuf Değirmenci