Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Şayet gölge etmezlerse

Yücelsin emeğim kan ter içinde
Yeşersin umudum o ser içinde
Neler filizlenir bir gör içimde
Arılaşmak istiyorum beni tutsak etmezlerse
İhsan istemem kimseden, şayet gölge etmezlerse

Bende baharlar gibi yeşerebilmeliyim
Cemiyetin ferdiyim,cemiyete girmeliyim
Bir şeyler almalıyım,bir şeyler vermeliyim
Çalışır arılaşırım eğer tutsak etmezlerse
İhsan dilenmiyorum şayet gölge etmezlerse

Öğrenmek gerçekleri görmek dinlemek
Dertleri dillendirmek,yazmak,söylemek
İleri gitme diye susturmak isteyerek
Koparıp cemiyetten bir kenara atmazlarsa
İhsan bahşetmesinler şayet gölge etmezlerse

emekli emniyet müdürü

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Şehitler intizar ediyor

1
Kısmet oldu, yolum geçti benim, Çanakkale’den
Söyler dururdu ninem, burada şehitmiş dedem

Dağa yaslanmış bir yazı, DUR YOLCU diyordu
Bir ikaz ki, ilgileri toprağa çekiyordu

Duyarsanız, bu yığınlar, o kadar sessiz değil
Duyarsanız,iyice kulak, ver iyice eğil

Yükseliyor bu sessiz yığınlardan nidalar
Bu nidalar duyabilen her kulağı tırmalar

Dinlemiştim, kulak verip,bu toprağın sesini
Hissetmiştim,şehitlerin bizlere öfkesini

Dedim ki, hissettiklerimi, ben kaleme alayım
Dedim ki, intizarlarına ben tercüman olayım

Dedim,bir,bir anlatayım, şehitlerin öfkesini
Onlar ne söylerlerse, ben yazayım hepsini

Her kabirden aynı nida, aynı ses yükseliyor
Sızlayan kemiklerle, mezarda yatması zor

Diyorlar, ve sonunda hep, sitem ediyorlar
Hepsi kızgın,öfkeli,sessiz söyleniyorlar

Torunlarımız, neden? tarihten ders almıyor
Neden? o uğursuz nifak, aranızda kaynıyor

İstiklal uğruna biz, göz kırpmadan ölmüştük
Toprak için,toprağa, kefensiz gömülmüştük

Bu inanç, bu imanla, engelleri aştık biz
Aç,susuz,per perişan, tutkulu savaştık biz

Biz bu topraklar için, hep beraberce öldük
Bu toprağa,kefensiz ve tabutsuz gömüldük

Bu savaşta,kanatsız aştık, hırçın dağları
Etten,kemikten ördük,burada çelik ağları

Yarınları, yarınları düşündük biz ölürken
Mutluluğunu yaşadık zafer’in, gömülürken

Biz yarınlar uğruna bir meşaleyken söndük
Siperler sekiz metre,etten surlara döndük

İstiklal için verdik, ölümüne bir kavga
Göğüs gerdik, düşmana, bu kıyıda,bu dağda

Hür doğduk, hür yaşansın diye ölüme koştuk
Anadolu,Trakya, tek bir yürek olmuştuk

Oğlunu gurur ile, göndermişti anneler
Ateş saçan toplara, kalkan idi sineler

Doğuluyum,batılıyım,kuzey, güney denmedi
Vatan sahiplenildi,düşmana verilmedi

Rizeli Temel,Maraşlı Ökkeş,muşlu kerem
Erzurumlu dadaş ali,Ağrılı Rüstem

Sivas’tan katılanlar, genç yiğidolardı
Bu savaşta Giresun uşakları da vardı

Öldüler birer,birer, vermedi siperleri
Çekilmedi geriye Yahya çavuç erleri

Bir Seyit onbaşı ki, tek başına savaşan
Bir top mermisi var ki, insan gücünü aşan

Şevk ile,Allah deyip kucakladı mermiyi
Tek başına batırdı,boğazdaki gemiyi

Muğlalı yaralıyken,Bingöllü koşuyordu
Ağrılı düşman ile, hala savaşıyordu

Bursalı siper idi,muşlu ateş ederken
Karslı elinden tuttu, Amasyalı ölürken

Cansız düşerken muşlu, hasretti bir kucağa
Yere düşmesin diye, Vanlı koştu sancağa

Kol kırdı şarapneller,döşü deldi mermiler
Bombalar başa yağdı,kuruldu kanlı mahşer

Önce,can demedik biz, biz önce vatan dedik
Böylesi özveriyi, sizlerden de beklerdik

Gün oldu,birimiz için, feda olduk hepimiz
Gün oldu, hepimiz için, üzüldük her birimiz

Çocukları,torunları,düşündük biz ölürken
Yarınları,yarınları düşündük gömülürken

Tek, tek düştük toprağa, kuru yapraklar gibi
Hatırlanmak isterdik, kutsal topraklar gibi

Yaşayandan daha çok, ölen, Gelibolu’ da
O çarpan yüreklerin kökü, Anadolu da

Bir ucu Trakya da,doğudaydı bir ucu
Kat,kat daha fazlayken, bizden düşmanın gücü

Bu topraklar uğruna, kanla yazıldı destan
Uğruna ölünen her toprak kutsal vatan

Adı ÇANAKKALE ‘dir bu yazılan destanın
Adı TÜRK’dür,bu şerefin,bu şöhretin, bu şanın

11
Mezardan görüneni, anlatalım da size
Yaptığınız hatalar, takılsın zihninize

Bizi, ölüm üzmedi, sizin üzdüğünüz kadar
Kızmadık biz düşmana, size kızdığımız kadar

Biz, bu savaşı, kardeş kavgası için yapmadık
Biz, bu vatanı, bölünsün diye bırakmadık

Bize yetmiyor, on sekiz martlarda anılmak
Bu, bize saygı değil,bize saygı birlik olmak

Gümanınız saygı ise, toprak olmuş halimize
Önce vatan deyiniz, geliniz kendinize

Bize saygı, şehitliklere gelip bakmak değildir
Bize saygı,tarihe ağıt yakmak değildir

Bize saygı değildir, dini siyasete alet
Türban ne ki,sen içindeki fitneyi hallet

Gencecik çocukları, daha dün gönderdiniz
Şu kardeş kavgasına, bir son veremediniz

Bize saygı, sahip çıkmaktır eserimize
Bize saygı, hizmet etmektir ülkemize

Bir çoğunuz yatarak, tembelliği yeğlediniz
Diskolarda,barlarda, fütursuzca eğlendiniz

Kiminiz ön oldunuz, vatandan kaçanlara
Kiminiz hor gördünüz, her kim düşmüşse dara

Kiminiz hep çaldınız,kırk ambarlı fare gibi
Kiminiz göz yumdunuz,aciz, biçare gibi

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Şikayete hakkımız yok

Hakkımız yok şikayete
Ellerimizle yok ediyoruz kolay’ı
Ellerimizle zoru yaratıyoruz.
Yoklukla varlık arasında savaşım
Yoklar arasında varı bulamadıkça
Zoru.yenerek,kolayı yaşatmadıkça
Duyamayız övünç.
Vara,varlığa, ulaşmak güç

Kalmamış kimsede merhamet tutkusu
İnsaf çıkarılmış sözlüklerden
Baş edindiklerimize, şefkat uğramamış
Neden baş seçtik onları kendimize?
Gem vurmak yerine öfkemize.

Zehir içmişçesine içerken acıları
Gıcırdayan dişler ufalarken gerçeği
Feryat yüklü iken bedenlerimiz katar,katar
Gülmeyi unutan çehrelerin,anlatmak istedikleri
Nedir diyemiyoruz
Anlamak istemiyoruz
Tıkıyoruz kulaklarımızı
Anlatan dili dinlemiyoruz
Kendimizi şikayet ediyoruz kendimize
Başkaları mı anlatacak bizi, bize?

Düşlerimiz kap kara
Hayallerimiz harap
Istıraplar anlımızda çizgidir desen,desen
Umutlarımız karışıyor hıçkırıklara
Söyleyecek söz bulamıyoruz
Ödün üstüne,ödün veriyoruz
Ekranda huzur haykıranlara
Bırakıyoruz hakimiyeti onlara.

Kendimizi idare etmek yerine
Bunlara sürü yaratıyoruz
Takım tutar gibi parti tutuyoruz
Her seçimde oy hibe ediyoruz
Sen bilinçlenmezsen
Ben bilinçlenmezsem
O,bu,şu bilinçlenmezse
Çoğunluk kendini idare edemezse
Temsilcisini serbestçe seçemezse
Şikayete hakkımız yok.
Bunca aptallığa
Bunca cehalete
Bunca umursamazlığa
Bu kadarı bile çok.
Neden şikayet ediyoruz
Şikayete hakkımız yok.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Şu gurbet

Üç çocuğum yetim,rahmetli eşim
Ağardı saçlarım genç iken yaşım
Yatacak bir yerim yok be kardeşim
Ruhuma hüsranı ekti şu gurbet.

Hırsızlık yapamam, hileyi sevmem
Karnım doysa yeter, başka istemem
Nasihatin boşa,köye dönemem
Bir ekmek peşinde çekti şu gurbet.

Ben, her gün derdime bin dert katarım
İş bulursam seve,seve tutarım
Hasır üstü olsa bile, yatarım
Acı ateşinde yaktı şu gurbet.

Sıladan ayrıldık,hep yaslıyızdır
Ne dense dinleriz pek usluyuzdur
Aç sefiliz amma, namusluyuzdur
Garip unvanını taktı şu gurbet.
18-4-1970
Yusuf Değirmenci emekli em. müd.

Şair Yusuf Değirmenc