Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Önce Gitti İyiler

Önce gitti iyiler, biz kaldık geri.
Her gün doğan güneşle doğamadık biz.
Hırsla yarıştık, boşa döktük hep teri.
Nefsi göz yaşımızda boğamadık biz.

Perde çekti yüzyıllar vahiy asrına.
Tekrar gelir diye dört gözle bekledik.
Gitmez kuş tüyü yatak cennet kasrına.
Uçmak nafile, kanat kırık; tekledik.

9 Mayıs 2004 Pazar, Danimarka-Køge 00.28
2+5+5

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Özlem Saltanat Sürüyor

Kurulmuş özlem kalplere,
.....................................saltanat sürüyor.

Mevsimler aynı,
......................gökyüzü parçalı bulutlu.

Uçulmaz hoyrat zamanla,
......................................kol kanat çürüyor.

Yaşını basan bağırlar
...............................visale umutlu.


Acılar tartar,
................ümidin ağırdır darası.

Tatmadan ölür vuslatı
................................sevdalar ve düşler.

Her bahar kanar
........................inceden bir hasret yarası.

Düşleri süsler
...................özlenen visalde öpüşler.


3 Mayıs 2004 Pazartesi, Danimarka-Køge 00.27
3+2+3+3+3

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Pabuç Pahalı

Sevda çarşısında benim pabuç dama atıldı.
Sevgiler alıp satardım, dükkanım kapatıldı.

Pabucumu ahu gözlüm verdi artık elime.
Pabuç bırakmadım, hüzün doladım ben belime.

Çok safım, anlayamadım; hep pabucum çevrildi.
Pabucumu giydirdiler ters, filizim devrildi.

Eşiğinde aşındırdım yollar, pabuç eskittim.
Beklerim visâli, kabul etmezse artık bittim.

Ben pabucu yarım, baktım ki pahalı bu pabuç;
Dedim kendime:“ Pabuçsuz kaç, hemen buradan uç.”

Anladım, bildim; ayarım pabuçtan çok aşağı.
Tüylenmiş tay gibiyim ben, gıdıklıyor kaşağı.

Dünyaları bir pabuca çalışırım sokmağa.
Ben çan oldukça daha çok alışırım tokmağa.

Onu beklerken aklımı kapısında okuttum.
Bir pabucu büyük buldum da kendimi okuttum.


6 Nisan 2004 Salı, Danimarka-Køge 22.37
8+7

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Penceremde Baykuş

Bir akşam üzeri
Ben penceremde baykuş.
Anamın hatırası
Ocakta pişer
Gönlüme şifa
Tarhana çorbası.
Düştü yolumuz
Gurbete bir defa.
Hayatımın molası
Ne yazar yorsan kafa!
Örter kederimi,
Paylaşır penceremi
Benimle bayan kuş!

24 Mart 2004 Çarşamba, Danimarka-Køge 19.20

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Perçinledim Tabutumu

Bugün yine kopardım
Takvimden bir yaprak.
Çektim derin bir of,
Bir sigara yakarak.
Yine perçinledim tabutumu
Bir çivi daha çakarak.
Hayat merdiveninden
Ağır ağır çıkarak.
Bulamaz başımda bir saç
Düzeltecek tarak.
Şiirin sultanlarını
Yudum yudum anarak.
Bu şiir, şiir olmadı,
Dedim hayıflanarak.
Dağınık kalsın bırak!
Ne bu şiir böyle:
Vırak vırak!
Sen usta değil oğlum,
Çıraksın çırak!


24 Mart 2004 Çarşamba, Danimarka-Koge 22.18

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Piyonlar

Hey!
Bu oyunda şah yapan
Şımarma!
Bu değil her şey!
Sonra sana
Gururun olur kapan.

Hey!
Bu oyunda mat olan
Somurtup kararma!
Verme hüzne pey!
Nedir bu keder?
Ayaktasın hâlâ.
Alnın açıksa,
Bu sana yeter.
Etme kendini heder!

Hey!
Siz piyonlar
Unutmayın!
Dünya yaşlandı epey.
Kimlerle doldu reyonlar.
Yaraları kanatmayın.

Nihayet sürülür bir kuytuya
Yenilmez şampiyonlar.
Şah da yapsanız,
Mat da olsanız;
Konur aynı kutuya
Bütün piyonlar.


1 Nisan 2004 Perşembe, Danimarka-Køge 23.14

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Ruh İsyana Köle Ferman Diye!

Bülbülü nerede bu gülşenin?
Mesken tutmuş ömrü kof kargalar.
Kaldıranı yok mu bu düşenin?
Çıkar bölüşmede hep kavgalar.

Kutlu bir nağmeye kalpler muhtaç.
Kor içilir derde derman diye!
Günah olmuş başlar üstünde taç.
Ruh isyana köle ferman diye!


30 Haziran 2004 Çarşamba, Danimarka-Køge 20.47
6+4

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Sana Kaçtı Uykularım

Gün oldu ağaçlar çiçek çiçek coşkun.
Kaç mevsim dallar meyveye durdu.
Sana kaçtı uykularım puskun.
Dalgalarım sahillerine vurdu.

Gündüzler terk etti beni.
Evlendim huysuz *******le.
Arşınladım kör çıkmazların dibini.
Avunurum sessiz hecelerle.


24 Şubat 2004 Salı, Danimarka-Køge 23.20

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Sancılı Bir Doğuma Gebe Âlem

Derin bir sükuttan ah eden o feryat benim.
Söylemem türküsünü o pis, hoyrat zamanın.
İsterim kör kuyuya kandil olsun bedenim.
Altından yürütüldü sular küflü samanın.

Limanda kaldı gemi, bitap ve köhne düştü.
Tarihi kanla yazar zulüm, elinde kalem.
Hep garip kaldı bu yol, dilsiz bir gönle düştü.
Sancılı bir doğuma gebe, gün sayar âlem.


31 Mayıs 2004 Pazartesi, Danimarka-Køge 00.48
3+4+2+5

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Savaş Ve Çocuklar

Savaşta bir çocuk.
Açmaya hazır tomurcuk.
Yüzünde bir kaygı ve acı.
Bir yudum sevgi ilacı.
Hırçın, savaşın eli.
Rahat yok barış gideli.
Karanlık basar yarınları.
Mermi doldurur karınları.
O bir dilim ekmeğe muhtaç.
Katillerin gözü ise hep aç.
Gözlerde parıltı sönük.
Tanklar çiçeklere dönük.

Ey tomurcuk seni kim vurdu?
Aradığın bir tadımlık huzurdu.
Seni vuranlar olur mu âbât.
Zalimlerin sonu hep harâbât.

Ey savaşın çocukları,
Silin gözünüzden elmas boncukları!
Yerinize ben öleyim.
Yaşadıkça sizinle dirileyim!


23 Mart 2004 Salı, Danimarka-Køge 18.57

Necmi Ünsal