Nurettin Durman

[F.S.Mehmet1453]

MEVLANA CELALEDDİN-İ RUMİ

“Gel” demiştir Celaleddin-i Rumi

“gel, gene gel”

bu dönen dünyada

dolap beygiri gibi dönme

demiştir herhalde.

Birde adam ol insan ol İslam ol

demek istemiştir besbelli.



Yoksa Mevlana Celaleddin-i Rumi

bir seyyare midir ki dönsün

dönsün alemde.

[F.S.Mehmet1453]

MUHTEŞEM RİTİM

Yağmur; hüznün içimdeki seremonisi

Belalım benim. Öteki hayatım

Yaralı bir kuş gibi ürkek

Kalabalıkların içinde ulu orta

Sebepler buluyorum kendime

Yağmurda yürümek gibi mesela

Fikrederek uzun bir yoldan.



Yağmur böyle oluyor işte

İçimde kırık bir fanus gibi duruyor

Rüzgâr olmasa çınar ağaçları olmasa

Muhteşem ritim olmasa

Bakıştığımızda içime vuran ışıltı

O vazgeçilmez imge olmasa

Su ve toprak ve hava ve ateş

Söyledim sabahtır dolaşıyor çarşıları

Adım adım giriyor kanına şehrin; söyledim

Hüznün içimdeki seremonisi belalım benim.

[F.S.Mehmet1453]

PAZARTESİ ŞİİRİ

Nasıl ulaşmalı o büyük sırra

çöl tutkunu bir mecnun

dağ sevdalısı bir adam

denizler delisi bir tayfa.



Ey deniz nedir alnındaki

boncuk boncuk ter.



Nasıl bakmalı ufka

uçan kuşa

Karadeniz’e doğru giden

hayranlık veren gemiye

aşka yol arayan aşık’a.



Ey deniz ey sonsuz mavi

efil efil esen rüzgâr.



Baksam, görsem, duysam

derin izler bırakan dünyanın

ağlayan taraflarının

ne kadar olduğunu

ağıtlarla dolduğunu.



Ey deniz böyledir çünkü

bir gülün açılması kadar

muhteşemdir aşk.

[F.S.Mehmet1453]

PERŞEMBE ŞİİRİ

Alı al moru mor bir günün ardından

kızılca kıyamet bereketli bir yağmur

haydi iyisiniz iyisiniz var mı arada

masal gibi kalan kelimesi Zühal

aya zeval olmasın farzı muhal

çok korkun az yaşayın

biraz da tarzı sual.



Lâkin duruşunuzdan belli edecek

geçit resminizde sizi ele verecek

sesinize tutunan şey neyse sesinizi

yeşil bir granit kadar alımlı görünen korku

ateşparelerden müzmin hayatlardan olacak

kerim Allah elbette şafakla

nur-i ilahi doğacak.



Haydi iyisiniz iyisiniz

bu günde oldu akşam

kıt’a marş marş

sağa bak sola bak

her şiir bir mızrak

her şiir bir mızrak.

[F.S.Mehmet1453]

SAHTİYAN

Üçüncü bir devri kâzib sonrasında

soluk benizli bir yüzdür.



Geniş gövdeli ve dalları uzun

kökleri derinde o yaşlı ağacın

rüzgârla hışırdayan yapraklarını

ve de ulvi ruhiyatını kucaklamak için

ey istibdat acısını içinde barındıran halk

işte hürriyet işte marshal yardımı.



Üçüncü bir devri kâzib sonrasında

soluk benizli bir yüzdü

kaç tane yüz biriktirdiğini

kaç çehre edindiğini

bilmek olmazdı.



-Bir yanda ağır vergiler yoksul köylüler

bir yanda ekmek karnesi dururdu-



Üçüncü birincinin şavkını alırdı da içine

oğlak dönencesinde ortaya çıkardı

taşırmazdı, aydırmazdı öfkesini halkın

yumuşak bir inişe geçerdi korkusundan.



Yani ezani Muhammedi Arapça okunacaktır.

[F.S.Mehmet1453]

SALI ŞİİRİ

Dedim ne kaldı; mağaranın ağzı örümcek ağı

kaşın gözün elasına bir hoş güvercin konması

muhakkak olacak dedim olması mümkün olan

biraz gözyaşı biraz elem biraz aşk humması.



Dedim ne kaldı; kendini mızraklara atan adama

bu çılgın koşuyu kim durdurabilir kim

hangi şey susturabilir kalabalıkları

kalabalıklar hangi denizlerde mukim.



Dedim ne kaldı; şunun şurasında ne kaldı

bir avuç kadar güneş, biraz sabah rüzgârı

yılların biriktirdiği arzu yaralı bir yürek

işte o bırakılan nağra kopartacak baharı.

[F.S.Mehmet1453]

SANA GELMEK İSTİYORUM

Burada rahat yok

Her şey basit her şey kendinden münhal

Sabah bir savaş meydanında oluyor

Duramıyorum

Ne milli hasıladaki ağırlık payım

Nede ağlamaklı vaazlar

Tutamıyor beni.



Her taraftan üstüme geliyorlar

Kafamda göğsümde ayaklarımda

Bırakmak istedikleri merak

Kurşun gibi ağır

İhtilal yapacak kadar darbeli

Durgun akan ırmaklardan azade

Bizansı çoktan geçti dostlar

Bu labirent içindeki oyunlar

Bu karabela bu soysuz hayat.



Hayır tahammülüm kalmadı artık

Sana gelmek istiyorum anlıyor musun

O yoldan o kapıdan o meydandan

Başım dik ve arzular içindeyim

Sana gelmek istiyorum buradan.

[F.S.Mehmet1453]

SAVRULAN

O vakit bir gülün verdiği haz gibi başlıyordu. İçimizde akan ve durmadan akan berrak bir ırmaktı. Gözlerimiz aydın olmuştu. Sevinmiştik. Secdeler gömüştük. Tohum artık nazlı bir ceylan gibi yürüyordu. Aşk bir defa daha yakıyordu yüreğimizi ve bir gülün verdiği haz gibi başlıyordu.



Yüzümüz dağlardan koparak gelen rüzgârlara çarpıyordu.

Toprağa alnımız değiyor otların kokusunu alıyorduk.

Yani bir gülün verdiği haz gibi başlıyordu.



Dağlardan ve ovalardan ve gelenlerin o muttaki yüzlerinden başlıyordu. Gönüllerde çölün suya hasreti gibi fırtınalar kopuyordu. Çöl rüzgârları esiyordu. Günü gelmişti artık. Artık olsundu: Biat. Vallahi inandık sana. Her şeyimizle varız. Canımız, malımız var olacaktır ortada. Yani and içerek kayalık yerde başlıyordu.



Ve öylece geliyordu rahmet bulutları. Öylece yeşeriyordu toprak. Ürün muhakkak inceden inceye işleniyordu. Emek veriliyor, hak alınıyordu. Tohum artık nazlı bir ceylan gibi yürüyordu. Çocuklar: Çoğalıyordu göz aydınlıkları. Aşklar yakın mı ırak mı demiyordu. Aşk bir gülün verdiği hazla başlıyordu.



Günler günleri biriktiriyordu. Esenlik ola ey dağ ey taş. Havadaki kuş, yerdeki böcek. Esenlik ola yağız atlılar. Toprağı ekip biçenler. Irgatlar, marabalar, çıraklar. Esenlik ola ustabaşıları, hak yemezler. İnce belliler, sarışınlar, esmerler. Güzel yüzlü çocuklar esenlik ola.

Yani aşk bir gülün verdiği haz gibi başlıyordu.



Sabah. Güneş. Ilık esen bir rüzgâr.

Andolsun...

[F.S.Mehmet1453]

SEN DE Mİ ÇİÇEK AÇTIN KİRAZ AĞACI

Ah benim aynalı yüzüm

Sana bakmaktan suçlu bulunmuş gözüm

Beylerbeyi Üsküdar arasında

Beyaz alınlık, berrak gökyüzü, kuytu yürek

Bu zor günde, hayata dair zemheride

Bıçak ağzında, hayın tuzakta

Üstüne üstlük açan sen misin

Sende mi dökündün beyazlarını kiraz ağacı.



Saka kuşu mudur, arkada bahçe

Cıvıl cıvıl ortalık.

[F.S.Mehmet1453]

SEVGİLİ KARDEŞİM

Sevgili kardeşim

dedim biz

şeytana taş atarken de

yoksulduk

göğsümüzün üzerinde Bilali taş taşırdık

yoksulduk

demircide kızgın demirlerle dağlanır

taş taş olurdu önümüzde

diken diken olurdu

sırtımız ve ayaklarımız kanardı

çöl, dağ ve mağara

işaret olurdu yol çizgi olurdu iz

kutlu vakitlere sığınırdık

aklar ak mühürle karalar kara mühürle

yeniden doğardı güneş

taşların dikenlerin mızrakların üzerinden.



Sevgili kardeşim

demim; biz

yolu yol belledik

iz izledik, gönendik.



Gökyüzünde güneş bileğimizde kavi bir sevda

yürürüz kalabalıklar arasından

çağ eskitemez bizi

eskimez yasa

eskimez kuluz biz

topraktan ve nurdan izler taşımaktayız

gök ve yer ve ikisi arasında

doğulu

batılı

güneyli ve kuzeyli suretlerde yaşamaktayız.



Korku ve umut, korku ve yüreğimiz

alazlardan geçiyorken

kutlu sevdalar işleniyorken gergefte

yıkanmış el yıkanmış yüz yıkanmış ayak

sevgili kardeşim

güvercinler vapur dumanlarından

kitap kitapsızlardan

iyi mi, sakın ola, iyi mi

makinalar elbet yeniden yorumlanabilinir.



Sevgili kardeşim

rakamlar yevmiye defterleri arasında

kapıların o korkunç gıcırtıları arasında

solgun bir yaprak gibi dolaşıyor kahır

taş devri yontma taş devri cilalı taş devri

tunç ve demir

demirden kapılar devri

demirden parmaklıklar arasında devrim

bilinir.



Sevgili kardeşim

dedim; biz

yolu yol belledik

iz izledik, gönendik.



Duyduk ki özgürlüğün Afrikalarda karşılığı

doğuda batıda karşılığı

kan ve gözyaşı imiş

zulüm büyük başlı dev

obur bir cüssedir

kan ile can ile zıkkımlanır

büyür karanlık

acı, üzünç, yoksulluk.



Gelin ağlayalım göz yaşlarımız

hâlk edilmiş halkın sevinci olsun.