Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Anlamıyorsun

Tutku ormanımı sardı alevler
Çakıyor başımda kızgın şimşekler
Göz göze gelince yüreğim titrer
Ne ben anlatırım,ne sen anlarsın

Sarılmışım umut denen yorgana
Gönlümde volkanlar patlıyor amma
Sevdiğimi söyleyemiyorum sana
Ne ben anlatırım,ne sen anlarsın

Balık suya nasıl muhtaçsa öyle
Bağlandım ki sana aşkla sevgiyle
Özlemlerle ömür geçermi böyle
Ne ben anlatırım, ne sen anlarsın

Nere gitsen aklım senin peşinde
Gündüz hayaldesin gece düşümde
Sen yaşarsın baharımda kışımda
Ne ben anlatırım,ne sen anlarsın

Bir gün anlayacak diye susarım
Sana değil ben kendime küserim
Sıkılır çekinirim utanır ar ederim
Ne ben anlatırım ne sen anlarsın

yusuf değirmenci

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Anlatamam benliğimin içini

Anlatamam benliğimin içini
Ben hiç ölçemedim hayat açımı
Dıştan tarar, içten yolar saçımı
Bir meçhul evhama atılmışım ben

İçime dönmüşüm dışla ilgili
Beni anlatamaz bir devrin dili
Esen dışta bahar,içte sam yeli
Böyle bir ahenge katılmışım ben

Dıştan yaşıyorum içten ölüyüm
Neyime ağlayım,neme güleyim
Kimi terk edeyim,kime geleyim
Yalnızlık içine itilmişim ben

Benim benliğimde bir insanlık var
Bu,dışımda feryat içimdeyse zar
Ölümdür dünyada gerçek tek şey var
Dünyada boş yere tutulmuşum ben

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Anlatamıyorum

Tamamen silinip atılmak değil
Bir kenara itilmek kahrediyor insanı
Gece gündüz koşturulmak değil
Engellenmek, kösteklenmek
Teşvik edilmemek
Taktir görmemek
Yıkıyor bütün dünyamı.


Sevilmemek değil
Horlanmak,hakir görülmek değil
Kararsız yalpalamalar
Keder dolu düşünceler
Karartıyor dünyamı.
Aydınlatamıyorum

Yaşam, gerçek mi?
Karar veremiyorum.
Tatlı ile acıyı
Güzel ile çirkini
Doğru ile eğriyi
Anlamıyorum.
Anlatamıyorum.
Gördüklerim bir serap mı
Bir hayal mi, yoksa
Yoksa gerçekleşmez bir rüyamı
Anlamıyorum
anlatamıyorum

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Anne

ANNE

Sen ban karnında can verdiğinde
Sancıyla dünyaya getirdiğinde
Uykunu bölerek emzirdiğinde
Fedakardır dedin anneler anne

Hastalandım baş ucumda ağlardın
Ağlasam sen vardın,gülsem sen vardın
Yorulmadan beşiğimi sallardın
Hala kulağımda ninniler anne

Büyüde topluma karış diyordun
Hayat yorucu bir yarış diyordun
Herkes ile dost ol barış diyordun
Özlenen dostluklar nerdeler anne

Yarışa katıldım sözüne uydum
Sılada değil de gurbette doydum
Ben seni kalbimin içine koydum
İnsanlar doyduğu yerdeler anne

Uzaktaydım aklında hep ben vardım
Sana her gelişte sevgiyle sardın
Ayrılırken gözyaşını saklardın
Gelişimi kimler müjdeler anne

Hastalandı diye haberin aldım
Topladım valizi köyüme vardım
Seni ellerimle toprağa verdim
Sensizlik bahtımı gölgeler anne
yusuf değirmenci

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Anneme

Bebekliğim, özlediğim anne
Ilık,ılık süt emzirişin memenden.
Sevginin daha ağır basışı öfkenden
Sıcacık bağrına basışın
Kollarınla sarışın
Uykusuz *******inde ninni söyleyişin
Erinme den yüksünmeden
Özlediğim, sevgine mahsar oluşum
Özlediğim,kucağında uyuyuşum

Özlediğim, sadece çocukluğum değil anne
Kış günlerinde tiril,tiril titreyişim
Köyümün berrak derelerinde çimişim
Kırlarında döl güdüşüm
Merkebe binişim
Kekik toplayışım
Yonca biçişim
Özlediğim geçmişim anne
Özlediğim geçmişim.
II
Özlediğim sadece gençliğim değil, anne
Tırpan biçişim
Harman sürüşüm
Düven dövüşüm
Kendime gelişim
Benliğimi buluşum
Hayatı öğrenişim.

Sadece geçliğimi değil, geçmişimi özlüyorum
Kavak yeli deliliğimi, davranışlarımda
Dünyayı kucaklayan arzumu, ihtiraslarımda
Bütün problemleri çözebilmemi, azımım da
Her mücadelede galip olmak, hayatımda
Özlediğim hiçbir şey yok artık
Gençlik tutkularımda.

İsteklerim var anne
İstediklerim var
İstediğim
Nefes alıp yaşamak değil
Geçmişi geleceğe taşımak istediğim.
Tutkularım, mutlu görmek geleceği
Sevgi bahçesi yürekler taşıması insanların
Kırılan sırça kalplerin tamiri istediğim.

Sen değilsin özlediğim
Çocukluğum değil
Gençliğim değil
Bu günüm değil
Yarınımı özlüyorum anne
Yarınlarımı özlüyorum.
III
Seni özlerim göremem
Gücümün ötesine gittin getiremem
Yüreğimin derinliklerindesin
Seni orda yaşatırım,silemem

Sevgiyi tatmayanlar
Sevmeyi bilmeyenler
Gözden geçirmeyenler ibret tahtası geçmişi
Neyi özlediğimi, ne bilecekler?
Onu ancak sen bilirsin
Sevgiyle taşıdın karnında
Sevgiyle sardın kollarını
Sevgiyle vardın yanımda
Sen yüreğimin derinliklerinde
Sevgiyle yaşamaktasın
Sevgiyle yaşamaktasın, anne

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Ant içiyoruz atam

Düşmanın amacına bir mezar kazmak için
Şeref dolu tarihi yeniden yazmak için
Yıllarca ve yıllarca didinmişti Atatürk
Onu önder bilerek izindeydi her bir Türk
Milletimin başına kahramanca geçmişti
Hasta denilen ordu yeniden dirilmişti
Doğdu bir güneş gibi samsun semalarında
Acze düşmüş padişah,esirdi sarayında
Erzurum da,Sivas ta alınmıştı kararlar
Vatan bir bütün dendi,daralamaz sınırlar
Milli sınır içinde vatan parçalanamaz
Sultan sükut etse de Türk kayıtsız kalamaz
Acelemiz var idi,yurt elden gidiyordu
Toplamak gerekliydi,savaşacak bir ordu
Anayurdun her yanı istila edilmişti
“Ya istiklal ya ölüm” parolamız olmuştu
Bu tutkuyla savaşıp kazandık istiklali
Baş seçtik kendimize biz Mustafa kemal’i
Genç,dinamik ve cesur bir yeni devlet doğdu
Yeni devletin adı cumhuriyet konuldu
Bu isim inkılap’a ilk adımdı ilk hamle
Her Türk övünç duyuyor Mustafa kemaliyle
Devrim üstüne devrim yarattı zekasıyla
Altın sayfalar açtı tarihe icrasıyla
Karanlık zihinleri aydınlatan ışık o
İnsanlık şuurunu büyütecek beşik o
O tarihten yüce,en aydın, en uluydu
Tanrının yarattığı en münevver kuluydu
Kendisinden daha çok vatanını düşünen
Her şeyi doğru gören, her şeyi doğru bilen
Düşüncesi aydınlık bakışları ileri
Tarih hiç çıkarmadı böyle büyük önderi
Milletimi mateme boğuyor on kasımlar
Atam öldü derseler sakın inanmasınlar
Atam eserleriyle tarihlerde yaşıyor
Türklüğün evlatları gönüllerde taşıyor
Yıllar geçti geçse de ışığımız, izimiz
Ant içiyoruz Atam milletçe izindeyiz

yusuf değirmenci

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Ararım

Sevenim olmadı bilmem ki neden
Ben ölemem sevilmeden,sevmeden
Arıyorum köy kasaba demeden
Kalbimin içinde yari ararım

Sararan gülümü kimse dermedi
Şefkat göstermedi,sevgi vermedi
Halimi hiç kimseler sormadı
Benliğimi unuttum beni ararım

Yalan dünya geniş midir,dar mıdır
Bu inleyiş feryat mıdır zar mıdır
Yaşam gerçek midir,zaman var mıdır
Bu günü yitirdim,dünü ararım

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Arı kovanı türkiyem 1

Arı kovanı Türkiye
İnsan patentli cumhuriyet
Dökülen kanların bedeli hürriyet
Verilen canların pahası istiklal

Saldırdılar bu kovana,o eşek arıları
Zorladılar sınırları
Topa tuttular kıyıları
Kan kusan toplara siper edildi sineler
İçerde ikilik yaramak istiyorken, sinekler
Tek bir vücut
Tek bir ülkü
Tek bir düşünce doğdu Mustafa kemalle
Bu tutku bu idealle
Koptu kol
Kırıldı bacak
Uçtu kelle

Yürekler tekti
Amaçlar tek
Gaye hep aynıydı
İstiklal için çarpıyordu her yürek.

Lozan da, son çiviyi çaktı ustalar
Ve son keseri vurdu
Osmanlı yıkıldı cumhuriyet kuruldu.
Anadolu,Trakya hür oldu
Çalışkan milletime arı kovanı oldu.

Artık çalışmak zamanı
Barışmak zamanı
Balla dolduralım bu kovanı
Her arı, üzerine düşeni yapmalı
Bazıları petek örmeli
Bazıları polen toplamalı
Zahmetin ürünü bal olmalı
Kovan balla dolmalı
Arılar aç kalmamalı.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Arı Olması Gerek

Ölüm, hayat için bir son duraksa
Sevgiyi taşıyan, kalpse, yürekse
Binlerce soruya, cevap gerekse
Ölenlerin, geri gelmesi gerek

Açılan yaralar sarılacaksa
Her suçun hesabı sorulacaksa
Adalet’e güven sağlanacaksa
Kefelerin, eşit kalması gerek

Zamansız çıkmasa, tenlerden canlar
Boyamasa, sokakları al kanlar
Düşünen bir varlık ise insanlar
Olaylardan, bir ders alması gerek

Alınlar açıksa, gönüller paksa
Umulanlar olmuyorsa, aksaksa
Bunda insanlığın kusuru yoksa
Derin düşünceye dalması gerek

Kimin, kime neden,niçindir hıncı
Yarım kalmış murat gönülde sancı
Namus tarlasına iffet ağacı
Bir iyice kök salması gerek

Deniyorsa insan kalmamalı aç
Kalmasın dünyada bir karış kıraç
Bu dünyayı cennet yapmaksa amaç
İnsanların arı olması gerek

Herkes anlatmalı bildiklerini
Cehaletin bizden çaldıklarını
İnsan insanlıktan aldıklarını
Fazlasıyla geri vermesi gerek

Değirmenci arzuların bir rüya
Bunları yapması çok zordur güya
Bir refah yıldızı olmalı dünya
İnsan bu bilince ermesi gerek

Yusuf Değirmenci
Emekli Em. Müd.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Arımdandır arımdan

Dost olanda düşmanımda
Hatamı söylemediler
Bir çile abidesi haline getirdiler
Mutluluğu reva göremediler
Hayat denizinde, yüzmeyi unuttum
Dost diye, yılanlara sarıldım
Yaşama savaşı verdim biteviye
Kopmuşken tutunacak dallarım.

Beynimi kemiren mantıksız düşünceler
Gönlümü tırmalayan ezik duygular
Sere serpe dağılmışım ideallerimde
Teselli istemiyorum artık çevremde
Uzaklaşmak istiyorum dost dediklerimden
İstenen ödünü veremem, vakarımdan
Ayrılamam çocuklarımdan
İsyan etmemişsem hayata
Arımdandır, arımdan.

Şair Yusuf Değirmenci