Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Bayram Çocuğu

Elâ bakışlar düşmüş yollara,
Toplaya toplaya,bak,sana geldim
Gülüşün çiçekler açmış dallara
Koklaya koklaya, bak,sana geldim

Bilmeceler kurdun,bilmeyim diye
Vuslatı tadıp da gülmeyim diye,
Hançerler savurdun gelmeyim diye;
Saplaya saplaya,bak,sana geldim.

Sevdân,yüreğimde yaşar,övünçle
Belki bilinçsizce,belki bilinçle...
Bir bayram çocuğu gibi,sevinçle
Hoplaya zıplaya,bak,sana geldim...

(14/08/2008)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Ben

İnandığım doğrularım var;
Eğilip bükülsem de
Onları eğmem sonuna kadar.
Onlarla kazanmışım,
Onlarla kaybetmişim,
Yenmişim,yenilmişim
Fakat,gönlümden ve onurumdan
Hiç ödün vermemişim.

Doğulu yobazlığına da,
Batılı hokkabazlığına da
İtibar etmemişim,
İstanbullu çizgimi
Hiç değiştirmemişim.

Çiğ süt emmemişim,
Çiğ yememişim.
Çiğ yanım kalmamış pek.
Çünki,ben
CUMHURİYET ÇAĞINDA,
OSMANLI MUTFAĞINDA
KISIK ATEŞTE PİŞMİŞİM!

(2007)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Ben,Ençok Seni Sevdim

Ben ençok seni sevdim...
Gökyüzünün duru mavisini de
Denizlerin coşkun dalgalarını da sevdim,
İlkbaharın yağmur kokan havasını,
Sonbaharda bakır rengi yapraklardaki hüznü de sevdim.
Güneşin can katan sıcaklığını,
Karın bembeyaz saflığını
Tüm çiçekleri,kuşları sevdim.
Şiirleri sevdim,şarkıları sevdim
Yıllar sonra yeniden 'yaşamı' sevdim.
Fakat tüm bunları
Hep sende sevdim,seninle sevdim.
Çünki ben,en çok seni sevdim.

Sevdiğim her şey,sende bütünleşmişti,
Saf yüreğim,seni böyle hayâl etmişti.
Sonra sen,gerçekleri koyuverdin önüme
Üzüldüm,çünki gerçekler,düşlerimi delmişti...
Geç anladım;
Sevgim,
Yüreğine bir numara büyük gelmişti.

(2008)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Ben,Hüznü Sevdim

Siz,hiç hüzün meyvaları topladınız mı kurumuş dallardan,
Hiç hüzün yağdırdı mı bahar yağmurları,sizin bahçelerinize?
Ya da,hüzün şarkıları dinlediniz mi,
Kumsalda sönen dalgaların sesinden?
Hiç nem vurdu mu gözlerinize
Kırık bir telekle dökülmüş darılar yadigâr kalmış
Boş bir kuş kafesinden? ...

Ben,her akşamüstü,güneşle beraber kaybolurum
Hüzün rengi bulutların ardında,
Trenler,hasret kokan hüzünler taşır bana düdük düdük,
Sigaramın her nefesinde.hüzün çekerim çiğerlerime,
Hüzün kokar benim karanfillerim,güllerim,
Düşlerimde hep,hüznü okşar
Senin yanakların diye,ellerim...

Benim şiirlerimde,sevdâlarımda,gözlerimde hep hüzün var
Yüreğimi dağlar durur,sönmeyen bir kor gibi hüzün
Ve her hercâi menekşede
Bana bakan
Mahzun yüzün......

(09/05/2008)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Bendeniz

Ben;
Çocukluğumun uslu ev kedisi,
Gençliğimin haylaz üniversitelisi
Ve daha sonraların
Mühendis bozuntusu
Aile reisi...
Saçsız başlı,göbekli
Tembel emeklisi,
İstanbullu eskisi,
Torunlarıyla arkadaş
Şair müsveddesi..

Böylesine yozlaşmış olsa da günlerim,
Bunca yaşım boyunca sırrını öğrendiğim
Ve istediğim herşeyi yapabildiğim
Gizemli bir dünyam daha var benim;

Eski Beyoğlu güzelliğini özlerim bazen;
Cahide Sonku'yla birlikte Markiz'e giderim.
O.lâcivert şapkasının altından
Altın sarısı saçları dökülmüş,
Çayını yudumlarken,
Ben,
Bir düş âleminde,dalgın
Onu seyrederim...

Bazen,
Kadıköy vapurunun ardında
Kanat çırpmadan süzülen
Bembeyaz martılardan biri oluveririm.
Ya da,
Kuğugölü balesinde maystro olur,
Parmakları ucunda yükselirken balerinler,
Orkestrayı yönetirim.

Kâh,
Bir 'Hafız Burhan Bey gazeli' olurum;
Mehtaplı bir yaz gecesi
Boğazı
Bebek'ten Beylerbeyi'ne
Yıldızlar arasından seyrederek geçerim.
Kâh,
Rindlerin dünyasında,
Rübailer eşliğinde
Hayyam'la beraber içewrim.

Bazen,
Tertemiz ve buz gibi bir kar suyu olurum;
Coşar,köpürürüm yücelerden akarken
Ya da
Lâ Jakond'un tebessümü olurum
Dünyaya bakarken...

Bazen,titreyen bir çiğ damlası
Goncalarla dolu bir gül dalında,
Bazen yanık bir türkü
Garip bir çoban kavalında...

Gün olur,
Vistül boyunca
Leh kızlarına mutluluk taşıyan
Akıncıların bir süvarisi,
Gün olur,
Peşte'de
Tuna kıyılarında
Kulağıma takılıp kalmış
Bir çigan müziğinde
Keman sesi...

Bazen,
Dev dalgalar arasında
Fırtına bulutlarına meydan okuyan
Bir ahşap teknenin reisi,
Ya da
9 Eylül günü,İzmir'e varışta
Atatürk'e sunulan yorgunluk kahvesi...

Bir de,
Bir deli rüzgâr olurum bazen;
Sevgilisinin saçlarını
Özgürce öpüp okşarken
Hiçbirşeyden çekinmeyen
Ve...Hiç dinmeyen...

Ben,
Saçsız başlı,göbekli
Mühendis emeklisi,
Torunlarının arkadaşı
Ve mutlu dedesi,
Sahipsiz kedilerin,köpeklerin sevgilisi,
İstanbul'lu eskisi
Sigara tiryakisi
Bir şair müsveddesi
Ve
Hayâl dünyamın tek efendisi! ...

Ne isterim ki başka
Var mı benim gibisi? ....

(2006)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Bilânço

Heveslerim vardı; içimde kaldı hep,
Sevgilerim vardı-yürekten-; tükendi.
Aşklarım vardı -delicesine-; bitti.
Sevdiklerim,sevenlerim vardı; hepsi gitti.

Düşlerimin hep en güzel yerinde uyandım,
Beklentilerimden -çok erken- kendim usandım.
Umutlarım vardı; kırıldı,
Doğru çizgilerim vardı; büküldü,
Gözyaşlarım vardı; döküldü.

Ömrümce hep
Gönlümün gösterdiği yönde yürüdüm;
Kaybettiğim çok oldu,fakat
Kaybederken de büyüdüm...

(2003)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Bilimin Ulaşamadığı Yer

İnsan kopyalayabildiniz.
Protez organlar imal ettiniz.
Belki,kalbin ve ciğerin bile
Sun'isini yapabilirsiniz.
Fakat siz
Hiç 'gönül' yaratabilir misiniz? ...

(2006)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Bir 'K' Vardı

İstanbul,yine seviştiğimiz günlerdeki gibi,biliyorum,
Güneşin rengindeki hüzün,benim kuruntum.
Bana öyle geliyor,yoksa neden ağlasın
Sabah akşam beraber gülüştüğümüz kuşlar? ..

Ben,ömrümün en güzel baharını yitirdim,
Sen,yeryüzündeki sevgilerin en umutlusunu.
Bir yol vardı; elele koşardık,
Bir ağaç vardı; her derdimizden anlar,
Bir yer vardı; karanlık mı karanlık
Koca şehrin ortasında biz bize kalırdık...

Sana 'Neden gittin? ' diyebilirim;
Gitmek benim hakkımdı biliyorsun
Ama ben gitmemeliydim;
Sen,'şiir yazamam' diyorsun...

Bakma böyle şeyler karaladığıma,
Sevmekten falan değil bu lâflar.
İstanbul'u sorarsan; eski hamam,eski tas,
Beni sorarsan...
Sorabilir misin ki? ...

Güvertede yıldızları seyrediyorum...
Her gece,bilsen kaç posta sokağından geçiyorum.
..........İnanma sakın,geçemem;
Geçememeye mahkûm edildim.
Bilmem,bilir misin,'utanmak' derler;
Benimki,kendi kendimden,
Seninki,bütün bu şehirden olsa gerek...

Güvertede yıldızları seyrediyorum...
Denizlerin dibine adını yazdım.
Adını yazdığım kuru değnekten
Aklıma ne geldi,bilir misin? ;
Ada'da sana kopardığım bahar açmış badem dalı...
Bütün bademlere,bütün baharlara ve sana
Lânet mi bilmem,birşey geldi aklıma.
Dibine adını yazdığım denizlerin üstüne
Katran gibi döktüm lânetimi,
Üstüne adını yazdım...

Sahil görünmez oldu artık,
Nereye baksam,o katranlanmış deniz.
Her soluğumda,katran kokusuyla karışık
-Utanıyorum taşımaya-sevginden bir iz...
Neden böyle öldüresiye dikleşti yokuşlar?

İstanbul,yine seviştiğimiz günlerdeki gibi,biliyorum,
Güneşin rengindeki hüzün benim kuruntum.
Bana öyle geliyor,yoksa neden ağlasın
Sabah akşam beraber gülüştüğümüz kuşlar? ...


(1962)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Bir aşk hikâyesi (Histoire d'un amour)

Odalar,yine karanlığında,
Yalnızlığınla beraber can çekişiyoruz.
Aynalar ağlamaklı,
Pikap boşuna dönüyor,
Bir zamanlar birlikte yaşadığımız
'Histoire d'un amour' sancılar içinde...

(1961)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Bir Düş (Hayırdır İnşallah)

Üsküdar'da bir minare gölgesinde
Defne yaprakları topladım dün gece.
Etrafımda gri,yeşil lâleler
-Yeşil lâle olur mu,deli miyim ben? -
Yeşil lâleler yedim gözlerinden,
Çekirdeklerinden sana bir kolye yaptım,
Takamadım beyazlığına kıyıp göğsünün.
Sonra tramvaya bindim Üsküdar'dan,
Kaf Dağı'nda indim,
Doğru size geldim,
Parça parça ettim evinizi
Senin odanı bir anı olarak yanıma aldım.
Kaf Dağı'ndan denize daldım
Üçbin kulaç dipten seni çıkardım
-Balıklara göz ediyordun-
Güneşe serdim seni,
Saçını dudağımla kurladım,
Orucumu tuzla bozdum.
Sana hediyeler aldım Paris'ten,
Viyana'da operaya götürdüm;
Müzikten sıkıldın.
Seni odama getirdim;
Odamda iki tane sen oldun
İki tane sen! ...
Bayramım benim! ...
Seni soydum;
Mantonla kalıncaya kadar soydum.
Dışarıda yağmur vardı,
Damım akıyordu...
Seni koynuma aldım,
Koynumu öptüm,öptüm,öptüm...
...............
Minarenin gölgesi sırf ışıktandı,
Koynum defne kokuyordu...

(1960)

Ünal Beşkese