Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Onlar ki

Onlar ki
Marifet saymaktalar hukuku ihlali
Kanunları çiğnemeyi marifet saymaktalar
Kurulu düzen içinde kuralsız, kuramsız
Kendi kurallarını uygulamaktalar.

Onlar ki
Menfaatlerine esir olmuşlar
İnsancıl feryatları umursamamaktalar
Bakmadan çekintilerin simgesi çizgilere
Yoksulluk zengini nasırlı elleri
Bir lokma ekmek uğruna bağlamaktalar
İşlerini çarkına dişli yapmaktalar.

Onlar ki
Kurbanlarını,kurbanlarına,vurdurarak
Konuşan ağızları susturarak
Gösteriyorlar kararlılıklarını
Yasallaştırmak için soysuzluklarını
Koç yiğit Anadolu evlatlarını
Ateşe sokulacak maşa yapıyorlar
O nasırlı ellere tetik bile çektiriyorlar.

Onlar ki
Merdi,namert,dürüstü,hırsız
Duygusuzu,duygulu,soysuzu,soylu
Namussuza,namuslu diyorlar
Huysuzu uslu gösteriyorlar
Duyan kulakları sağırlaştırıyorlar
Gören gözleri kör edebiliyorlar
Entrika çevirmeyi
Dolaplar döndürmeyi
Düşkünleri ezmeyi
Hak yemeyi,vermemeyi
Cüret ilan ediyorlar.

Onlar ki
İnsanlığı kanla yoğrulmuş et yığını görüyorlar
İdrakten mantıktan yoksun kalsın
Basiretleri bağlansın istiyorlar
Elimizde maşa kalsın diyorlar
Haysiyet değirmeni işgal altında
Soysuzluk öğütüyorlar.

Onlar ki
Yaşayıp yaşamadığını bilmeyen
Et yığını haline getirdiler insanlığı
Dillerini bağladılar elleri serbest
Canlarını almadılar tenleri serbest
Keşke canlarını alsaydılar
Keşke ellerini bağlasaydılar
Bunları yapamazlardı
Yapabilselerdi
Ateşe sokacak maşa bulamazlardı.

Ermek için emellerine
Maşa yapmak için ellerine
Kelepçe taktılar dillerine
Sağır,kör,dilsiz maşaları aldılar ellerine
Birbirine düşürdüler insanları
Birini kırdırdılar diğerine.

Onlar ki
Ekranı da araç ederek emellerine
Evlerimize kadar girdiler
Öve,söve bizi kaplara böldüler
İhtiraslar uğruna kararttılar geleceğimizi
Hak arayana kara damgalar vuruldu
Doğruyu arayanın arakasından koparıldı kitleler
Duygular nefret ile yoğruldu
İnançlar minareye kılıf oldu
Tutkulara tuzaklar kuruldu
Hepimize düşman gösterdiler hepimizi.

Onlar ki
Seni senden,beni benden satın aldılar
Ayırttılar hepimizi benliğimizden
Çalınan milyonlara esir ettiler bizi
Sen maşa, ben maşayım ellerinde
Bize kırdırıyorlar bizi
Ne zaman açacağız gözlerimizi?
Ne zaman uyanacağız gaflet uykusundan?
Bize ne zaman zarar gelmeyecek bizden?
Tek bir yumruk olacağız ne zaman?
Anıtlar ne zaman oluşacak terlerimizden?
Ne zaman? ne zaman? ne zaman?

Yusuf Değirmenci
Emekli Em. Müd.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Oy onurdur

Dışı kalay, içi bakır insanlar
Hep zirvelerde yetkili.
İçi kalay, dışı bakır olanlar
Ayaklar altında öfkeli.

Hız almış menfaat çarkı.
dönebildiğince dönüyor
Tersine döndürmek ne mümkün
Oluşum tersine akıyor.

Arsızlık yüzlerde gülen bir maske
Hak yedikce neşeleniyor
Menfaat emme basma tulumba
hep kendi bahçesine su veriyor
Bu düzenin denizi devletin malı
Enginlere akacak olan musluklar kapalı

Samanın altından yürütüyorlar suyu
Hazine denizinde biriktiryorlar
Özelleştirme masalı anlatarak
Yabancıya satıyorlar
Yoksulluk çölüne akacak suyun
Musluklarını kapatıyorlar

Yoksuluk çölünde kanaat yetişsin diyorlar
İnancın gölgesinde dürüstlüğü yeğliyorlar
O yoksul fırtına boraya dönüşür birgün
O fukara sabır taşı çatlar
o garıp guraba ırmağı taşar bir gün
Taşarda sığmaz seçim sanıklarına
Oy onurdur
Rey alınmaz sadaka kültürü ile
Bu gerçeği göremiyor

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Oyuncaklar mı asılacak

Can alan tetikler, yüzük oluyor parmaklara
Haber diye cesaret yükleniyor ekranlara
Sapık ideolojiler aşılanırken delikanlılara
Genç zihinler kin ile doldurulurken
Bir genç,bir genci vururken
Sokakta kardeş kanı buharlaşırken
Bir can zamansız alınırken
Suçlu diye nefretle bakıyoruz
Bir piyonu yakalıyoruz
Hayatını karartıyoruz
Hapse atıyoruz.

İhtiraslar uğruna bunları kullananlar
Dipsiz yalanlarla, halkı aldatanlar
Kardeşi kardeşe düşman kılanlar
Hiç mi taksiratı yok bunların
Görülmez vahşeti adı gizlenen canavarların.
Yağlı ip bunlara yakışmıyor mu
Hep maşalara mı takılacak ilmikler
Ekranlar tırmalamıyor kulakları
Duyulanlar suça neden delil olmuyor
Kim yaratıyor suç makinelerini
Sonrada imha ediyorlar her birini
Maşalara takılıyor kelepçeler.
Hep maşalar mı yakılacak
Oyuncaklar mı asılacak.?

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Ozanlar ozanca söyler

Bir ozan ki arsız derse birine
Ozan bildiğini ozanca söyler
Şiirinde hırsız derse birine
Duyup gördüğünü ozanca söyler

Bir cümlede soysuz diyecek ise
Mertçe yüze huysuz diyecek ise
Namussuzu tenkit edecek ise
Geçer karşısına ozanca söyler

Dün bir bürokrata der ise hain
Kapı kullarına demişse zalim
Derki gerçekleri söylüyor dilim
Kimin çaldığını ozanca söyler

Ozan doğru söyler bilenler bilir
Herkes bu sözlerden nasibin alır
Sanmayın yapanın yanına kalır
Aklın aldığını ozanca söyler

Bu halkın içinden çıkar ozanlar
Hep onlardır gerçekleri yazanlar
Onların dilinde huzur bozanlar
Ozanlar bunları ozanca söyler

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Ozanlara kaynak olurlar

Ozan sözlerini ozanca söyler
Herkes bir tutkuyla gönlünü eyler
Bir yanda şehirler, bir yanda köyler
Ozanlara kaynak olurlar kaynak

Halkımın içinden çıkar ozanlar
Ozanlardır gerçekleri yazanlar
Ozanı coşturan kızanlar kızlar
Ozanlara kaynak olurlar kaynak

Sazla anlatılır karalar aklar
Sözle dile gelir varlarla yoklar
Dizelere girer azlar ve çoklar
Ozanlara kaynak olurlar kaynak

Değirmenci az konuşta öz olsun
Engeller yok olsun, yollar düz olsun
Türk çocuğu oğlan olsun, kız olsun
Ozanlara kaynak olurlar kaynak

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Ödeşelim

Mevsim ilk bahardı
Günlerden pazardı
O günü hatırlar mısın
Göz göze geldiğimiz ilk andı.

Başımızda sam rüzgarı
Yüreğimizde tutkular vardı.
Dillerdeki sözcüklerden sevgi akardı
Gülücüklerde aşk kokardı
Koparıp verdiğin gül gibi.

Uzatıp gülü vermiştin
Aklımı başımdan alıvermiştin
Boş kalbime doluvermiştin
Kırk yıldır işgal ettin kalbimi
Söküp atamadım seni
Öde artık kırk yıllık kiranın bedelini.

Bir yer ver bana kalbinden
Orada barındır beni
Yine biz, bize kalalım
Dertleşelim
Borçlu gitme bu dünyadan
Ödeşelim.
Ağustos 1968
Yusuf değirmenci emekli em. müdürü

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Öğret hocam

Öğretmendir insanlığın medarı iftiharı
Uyarmak görevindir bu umumi efkarı
Bir karış toprak için yemyeşil ormanları
Yakarım diyenlere öğret hocam sevgiyi
Sevgi ile çözeriz hallederiz her şeyi.

Kur-an böyle söylüyor dedi din bilginleri
Allah la kul arası değil hocanın yeri
Duygusal coşkularla tutan kutsal bentleri
Yıkarım diyenlere öğret hocam sevgiyi
Sevgi ile çözeriz hallederiz her şeyi.

Geçmiş ile uğraşma iyi düşün yarını
Kimse engelleyemez şahlanan vakarını
Söndürülen ocağa,incir fidanlarını
Dikerim diyenlere öğret hocam sevgiyi
Sevgi ile çözeriz hallederiz her şeyi.

Yeter ki kararlı ol sözlerin geçer taşa
Sen göster gayretini, eminim gitmez boşa
Haram denen o zehri helal kazançlı aşa
Dökerim diyenlere öğret hocam sevgiyi
Sevgi ile çözeriz,hallederiz her şeyi.

Ters çevirip çarkları bozar ise işimi
Kim karşına dikilir dik tutarsa başını
Ben güçlüyüm,güçsüzün otuz iki dişini
Sökerim diyenlere öğret hocam sevgiyi
Sevgi ile çözeriz hallederiz her şeyi.

Bu kutsal inançlardan menfaat umanlara
Fitne,fesat odaklara destekçi olanlara
Toplumu zehirleyen zehirli yılanlara
Sokarım diyenlere öğret hocam sevgiyi
Sevgi ile çözeriz hallederiz her şeyi.

Huzurlu bir gelecek vereceksek yarına
Karışma,nasihat et Tanrının kullarına
Nifak tohumlarını öfke tarlalarına
Ekerim diyenlere öğret hocam sevgiyi
Sevgi ile çözeriz,hallederiz her şeyi.
Yusuf Değirmenci emekli em. müd

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Öğret ona öğretmenim

Elinden tuttum getirdim yavrumu
Size emanet ediyorum öğretmenim
Size emanet ediyorum,onu.
Şu çocuğa bir baksana
Ellerinden tutsana
Sevsene okşasana
Ciğerimi bırakıyorum sana
Hiç bakmadan arkama

Sizden de görmeli bizden gördüğü sevgiyi
Benim kuzun layık buna
Öğretmenim göster ona ilgiyi
Ver ona her bilgiyi,
Öğret ona öğretmenim
Değil sade (A) yı (B) yi
(A) dan (Z) ye alfabeyi
Heceyi,kelimeyi,cümleyi
Önce dinlemeyi, dinletmeyi
Sonra sormayı, öğrenmeyi
Öğret ona, öğret ona her şeyi.

Ona öğret ki!
Acı tarlasında, keder biçmesin
Çaresizlik kuyusuna düşmesin
Basmasın kurulan tuzaklara
Aldanmasın,aldatılmasın
Gerçeği görmeyi öğret ona
Hileyi sezmeyi öğret.

Sende biliyorsun ki!
Hayat engelli bir koşu
Hem inişi var, hem yokuşu
İyice kavramalı bu işi
Bu yolda koşmayı öğret
Öğret ki göğüsleyebilsin finişi
Öğret ona her işi.

Namuslu şerefli kalmayı
Haysiyetli olmayı
Onurlu davranmayı
Gerçeği araştırmayı
Doğruyu bulmayı öğret ona.

Onurundan ödün vermesin
Başaklar gibi eğilmesin
Ona dimdik kalmayı
Dik durmayı
İyiyi,güzeli bulmayı
Onurunu korumayı
Öğret ona.

Sınırsız ihtiraslardan
Kabarmış öfkelerden
Gönlüne yuvalanacak kinden
Haset den,nefretten sıyrılmayı öğret
Beladan uzak durmayı öğret ona.

İhtirası değil, merhameti
Öfkeyi değil. şefkati
Kini değil, sevgiyi
Sevmeyi,sevilmeyi
Sevenin kadrini bilmeyi
Öğret ona.

Öğret ki, canı yanmasın
Öğret ki,can yakmasın
Suçlu olarak çıkmasın mahkemelere
Karanlıklarda ışık olsun,parlasın
Yarınlarda sorumluluk alsın
Bunları öğret ona.
Öğret ki, eserin ayakta kalsın
Toplum seni unutmasın
Eserini alkışlasın
Eserlerinle anılasın.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Öğreten öğretmen olmalı

İnsana sevmek yaraşır
Sevilmek yakışır insana
Bir öğreten olmalı
Sevmeyi,sevilmeyi
Bir öğreten bulunmalı
Şefkati ve sevgiyi
Bir öğreten olmalı
Onlara, bunlara, şunlara
Çocukları yarınlara
Birileri hazırlamalı.
O öğretici bulunmalı
Bu öğretmen olmalı.


Anadan, ana sevgisini
Babadan, baba sevgisini öğrenebiliriz
Ya, okul sevgisini
Ya, ilim hevesin
Baş öğretmen Ata’mın
Kutsal toprak vatanın
Sevgisini kim öğretti dersiniz.

Hayata hazırlanmayı
Geleceği aydınlatmayı
Asrı,yılı,mevsimi,ayı, haftayı
İyiyi,güzeli,kötüyü,kusuru,hatayı
Tarihi,cebri,fenni,alfayı,betayı
İnsanı,insan olmayı,insanca yaşamayı
Güneşi,yıldızı,uzayı,dünyayı
Öğretmenden öğreniriz.

Suyu,toprağı,okyanusu,kıtayı
Karı,yağmuru,soğuğu,sıcağı,rüzgarı
Meddi,cezir’i,hülasa coğrafyayı
Öğreniriz öğretici öğretmenden.

Ateşin yandığını
Dünyanın döndüğünü
Öğreniriz öğretmenden
Öğreniriz de severiz öğretmeni.

Bir de öğretebilselerdi
İnsanların ne haltlar ettiklerini
Ne entrikalar çevirdiklerini
Ne dolaplar döndürdüklerini
Canımız kadar sevdiğimiz öğretmenlere
Kul olur köle olurduk.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Öğretmendir o ışık

Öğrenciye aydınlığı gösterip
Karanlıkla boğuşuyor o ışık
Yalın kılıç eylemiş o kalemi
Cehaletle savaşıyor o ışık

Bilgi dağarcığı açık her zaman
Odur aydınlığa yürüyen insan
O bir savaşçıdır,yaman mı, yaman
Engellerle savaşıyor o ışık

Zihinleri aydınlatan ışık o
İlmin büyüdüğü yüce beşik o
Adamış kendini, ilme aşık o
Bilim için uğraşıyor o ışık

Öğretmendir, kafadaki aydınlık
Öğretmendir, yürekteki insanlık
Sevilmeye layık o yüce varlık
Öğrenenle kaynaşıyor o ışık

Şair Yusuf Değirmenci