Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Bu Şiir Sana Yazıldı

Yazılmamış şiirler...Her dizede sen varsın,
Söyleyemem kıyıp da,şu ihtiyar sesimle.
Ben içimden okurum,sen gönlünde duyarsın,
Rüzgârlarla yollarım,sevdâlı nefesimle...

Her nihâvent şarkıda,sanki seni dinlerim,
Hicazkâr taksimlerde hep hayâlin belirir.
Yokluğun,'hüzzam' çalar,ud inler,ben inlerim;
Dayanamaz yüreğim,isyân eder,delirir...

'Nisan ağaçlarım'da,bahar olur,açarsın,
Ömrüme düşen cemre gibi düşledim seni.
Güz yapraklarıyla hep,hüzün olur,uçarsın,
Bahtıma el oyası gibi işledim seni...

Gecemin tek ışığı; senin mahmur gözlerin,
'Kasvet sabahlarım'a güneş olur,doğarsın.
Bir ilâhî vezinden şiir sanki sözlerin,
Çatlamış yüreğime,yağmur olur,yağarsın...

Yüreğimi okşayan bir kadife dokusu,
Şu ihtiyar gönlüme,Tanrının ödülüsün.
Sevdân,soluklarıma dolan bir gül kokusu,
Bin gülistâna bedel,kokladığım son gülsün...

(2008)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Buğday

Ekmeği kutsal yapan
'Buğday' mucizesidir.
Güneşin sonsuz sabrı
Ve toprağın analık özverisidir.
'Buğday', İlâhî gücün yüce felsefesidir,
Yaratan'ın kuluna rızk olan nefesidir.

Cefakâr bir öküz,bir karasaban,
Ardında,rızkını emeğiyle azminden çıkaran
Bir köylü
Ve kadını ve oğlu ve kızı ve yakını,
Köşede bir çınar,
Dibinde azık çıkını
Ve kırık kulbuyla bir toprak testi...
Ne zaman ki,inceden bir rüzgâr esti;
Azığın yanında yatan Karabaş,
'Biz görevdeyiz' dercesine
Sessiz ve yavaş
Gerinerek kalkar,dolanır bir tur
Gerçekten,tarlada kaytaran yoktur.

Ve ekim başlar;
Nasırlı avuçlar
Toprağın çileli bağrı üstünde
Sabanın açtığı yolları izler.
Bir mutlu gülümserken yanık benizler,
Tohumlarla birlikte umut savrulur
Ve güneşin acımasız sıcağında
Alınlardaki çizgiler
Derinleşir,
Kavrulur...

Derken,kış geliverir;
Kar,beyaz bir yorgan gibi toprağı örter.
Yoksul bacalarda titrek bir tezek dumanı
Ve doğaya karşı çaresiz köylünün gönlünde
Bahar özlemi tüter.

Kış zâlimdir,fakat yasa değişmez;
Devran döner,bahar gelir,kış biter
Ne beyaz yorgan kalır,ne kara toprak...
Şimdi,yaşam simgesidir her yeşil yaprak,,,
Nasıl da göğe doğru uzanır o genç filizler,
Sanki,Allah,buğdayda 'inanç'ı gizler.

Ve güneş şaşmaz,bilir işini;
Özenle doldurup herbir dişini,
Başağı,günlerce,gelinlik kız gibi besler.
Bütün kış tedirgin kalmış nefesler
Rahatlar,çünki
Allah,emekleri boş çevirmemiştir,
Dolu,sapları devirmemiştir.

Başaklar,Allah'ın lûtfuyla şimdi
Dolgunlaşmış
Ve üzerlerinde madalya gibi
Alınlardan dökülmüş altın damlalar,
Her 'dane'de emek var,sabır var,nur var...

Sonra,şenlik başlar harman zamanı
Gerçi 'mutlu son'la biter 'buğday'ın romanı
Fakat,hep böyle sürüp gider köylü'nün hikâyesi;
Dertli bir uzun hava,yanık bir çocuk sesi...

Ekmeğimin buğdayını üreten köylü kardeş!
Emeğin,bence ibadete eş...
Seni de buğday kadar kutsal bilirim,
O,nasırlı ve tertemiz ellerinden öperim...

(1996)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Büyücü

Küçücük bir gülüşünle
Esmer bakışından bir parça
Ve kâkülünden bir tutam
Yüreğime doldurup
İki damla gözyaşımdan ekledim
Ve iyice karıştırdım
Uykusuz ******* boyu...

Çok güçlü oldu bu büyü,
Formülünü herkezden gizledim.
Böylece,
Yalnız kendim büyülendim...

(2003)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Cebir (Yalnızlığın karesi)

Ben vardım bu yalnızlığında gecenin.
Yalnız değildim,ben'de sen vardın;
Bu yalnızlığında gecenin
Sen vardın...

(1955)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Cemre'me

Bu ilkbahar yüreğime elâ bir cemre düştü,
Nergisler açtı gönlümde, renk renk kelebekler üşüştü.
İstemem, bir mevsim gibi geçme ömrümden,
Bu, gördüğüm en uzun ve mutlu düş'tü.

(12/07/2008)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Cimri

Sevgimden saraylar yarattım sana;
İçinde bir lâhza kalıvermedin.
Özenle petekler örüp durdum da,
İçine,bir damla bal'ı vermedin.

Yılmadım; büyüttüm öksüz sevgimi;
Kuru fakat dimdik bir ağaç gibi.
Umutla geçirdim hep dört mesimi;
Çiçeği,yaprağı,dal'ı vermedin.

İçimden neş'eyi,umudu attın
Aydınlık günlermi hep sen kararttın.
Gecemden,mehtabı çekip koparttın;
Yıldızları bile salıvermedin.

Sevgiyle büyümüş çiçekler derdim,
Sevgiyle bağlanmış buketler verdm.
Ayağının altına bahçeler serdim;
Sen,bana bir kuru çalı vermedin.

Feleğin tasından kaderi içtim;
Yazgım 'hicran' çıktı...Ben,seni seçtim.
Yürekten sevmenden çoktan vazgeçtim;
Yalandan,gönlümü alıvermedin...

(1995)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Çilingir Sofram

Anason kokan bir taksim,rakı tadında bir ud,
Karşımda,meze gibi,kavuniçi bir bulut,
Alaturka şarkılarda şişeler dolusu 'siz',
Masam; uçsuz bucaksız bir deniz...
Çilingir sofram,ne hoş...
Akşam,'sâki',
Ben sarhoş...

(2008)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Çingâne

(Dünyanın en zengin gönüllü insanlarına)

Ben bir garip çingâneyim;
Yersiz,yurtsuz,âvareyim.
Bugün orda,yarın burda
Dönüp duran divâneyim.

Beş bebem var; biri yetim,
Bir beygirim,iki itim
Budur benim tüm servetim;
Maldan,mülkten bigâneyim.

Darbukayla bir de keman,
Zurnacımız da pek yaman
Üçü de coştuğu zaman
Ben,ayaklı meyhâneyim.

Güzel 'göbecik' atarım,
Bakla atar,fal bakarım;
Neş'e,ümit,zevk satarım
Ne yapayım? Bîçâreyim.

Hep dışlanmış,ezilmişim
Önceleri üzülmüşüm,
Kabuğuma büzülmüşüm;
Fakir,harap,virâneyim.

Tüm bunlara göğüs gerdim,
Sonra,bir 'erdem'e erdim;
Ben de dünyaya boş verdim.
Hem bilge, hem divâneyim;
Ben,bir garip çingâneyim! ..

(2006)


.

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Daraçılı Hayat

Bu şehrin tüm rüzgârlarına sinmiş solukların,
Anıların,sararmış çınar yapraklarında asılı...
Sigaramın avare dumanlarında sen,
Baktığım her yerde,duyduğum her seste sen.
Gökyüzümde bulutlar dolusu yüzün;
Daraçılı bir hayat
...............
Ve hüzün...

(2006)

Ünal Beşkese

[GooD aNd EvıL]

Davet

Gel,gurubu seyredeyim kirpiklernin ardında,
Çünki,güneş,gözlerinde daha mutlu batıyor.

Sonra,akşam,bir ilâhî zevkle çırpıp yedi rengi
Rengârenk bir çatkı gibi saçlarına çatıyor.

Gece,deniz,öpüp çıplak ayaklarnı,sarhoşken
Suda aksin,mehtâp ile sarmaş dolaş yatıyor.

Sen,başını omuzuma yaslayarak durunca
İnan,kalbim,sana şiir söyleyerek atıyor.

Bir kez olsun,sevdiğini söyle bana,ne olur,
Söyle,yalan olsa bile,canıma can katıyor...

(2006)

Ünal Beşkese