Naime Erlaçin

[GooD aNd EvıL]

...Alla Moni Kavmine (K.V. 337) ...

dervişliği bilmez bir dervişe sözlerim kendimi:

kağıda yüklerim suçu
yaşamak sıradan
sevaplar benim
yazmak: patetik kemirgen
şiir: tiran

'izle beni dostum kaygının bu dalgasında'*

cümbüş kuruluyor mazgallarında berduş mahallesinin
sinir uçları çığlık çığlığa bir 'Marquis'
ve “sade”liği yitik tensel edim
tinsellik rondo ey!
baç veriyor aykırı doğrularımıza

kuşatıyorum böyle
ben'ler arasında 'başkadın' olan ben'imi
cinneti peydahlıyorum
:
benimle koş!
'peşimde ol dostum bu keder dalgasında'**



(*) P.Neruda: 'Duyman İçin Beni” - Çeviri: İsmail Aksoy.
(**) P.Neruda: 'Duyasın Diye Beni' - Çeviri: Ergin Koparan (Aynı şiirin değişik çevirilerinden…)

(17 Temmuz 2006) - 6. Dekad, HAYAL Yay. Ocak 2008, s. 50

Naime Erlaçin

[GooD aNd EvıL]

...Altıncı Dekad’da Sorgulama

çok şey olacak çağdayım
olduklarımla
başım bir hayli dertte
olamadıklarımın bilincinde

bilmem ki büyüdüm mü
b ü y ü d ü k m ü?

ne denli sık gezindim içinizde
izinli - izinsiz
ben (siz) oldum
s i z n e r e d e s i n i z

b ü y ü d ü n ü z m ü?

çok acıdı canımız
tutulmayan sözlerin
tutulanları yuttuğu
vahşi bir dünya bulduk dışarıda
-kahpelikten diplomalı

şimdi bir maruzatım var:
beni kategorize etmeyin sakın!
hiçbir canlıdaki
hiçbir ben’i

bir zamanlar ne çoktuk
darağacına dönüştü sıradan mekanlar
kara deliklerde kanadı cerahatli yara
külrengi düşlerdi
teğet geçen yürekteki lavlara

zamanın izini bir nişan gibi taşıyarak alnımızda
sabırla geri döndük varılan her adresten

gittiniz
geldiniz
gittik
geldik
tek yanımız kaldı çiğnenmedik
s ı n ı f l a n m a d ı k henüz

bir bedel biçilmedi
çünkü etiket yoktu sırtımızda

gidince gönüllü gittik biz!

b ü y ü d ü k m ü
(n e) d e r s i n i z?


(11 Haziran 2005) – “ 6. Dekad “ Dosyasından

Naime Erlaçin

[GooD aNd EvıL]

...Amber Bakışlı...

—Dağlarca’ya saygıyla…


gönül kadırgasında
mesireye çıkmış kâhine sordum:

“neden? ”

—amber bakışlı
kara bir budundu ak tutku
erken doğan gerilimler örerdi hayatın örümceği
“yüz ölüm var, biri kaçmış” dedi
cennetimizse hayli derin…

utançtı kayıp şölen mektepli kitaplarda
oysa “bir umut verir(di) gece aşağıda”

miskinliğe inat
azatlık şafaklara okudu gül seslerini
nakşederek sözcükleri dilin tülüne
idama mahkum dillere sundu panzehirini

kına yaksınlar diye dağlarından levanten kalplerine…


(*) ” yüz ölüm var biri kaçmış”…(F.H.Dağlarca)
(**) “ama bir umut verir gece aşağıda”…(F.H.Dağlarca)


(22 Ekim 2006) - 6.Dekad

(MOR TAKA Dergisi - 7.Sayı, Ocak- Şubat -Mart 2007)

Naime Erlaçin

[GooD aNd EvıL]

...An ve Anlam!

aşkla tanımlar kişi kendini
ipini çeker sonra darağacında
mezarında kükrer yeniden
kül kalıntıları sorgular tinden

ateş kuşu
şiir tanrısı ve
magmada son bulur serüven

harf aldatmaz bir tek!
yontar sesini çığlığın bilirim
ışıltısını saklar sözün hamurunda çünkü dil

kristal nidalarda
kesif bir hüzün kuşanır narin kırılmalar
bıçak ezgilerde nihayetlenir her çıkmaz sokak
yorgun sahafların gürgen kokulu
eskimiş raflarında veya

aşka yarılır sözün mücerret tohumu
geç kalmış bir bahar gecesinde zifir gibi!
iblisini karşılar insan
bir yüz düşer ansızın yüzüne
çehresinde yırtılır beklenen tan

o an ki ışık yüklüdür
ve yaşam

aşktan anlamlanan!


(4 Şubat 2005) – “Şiirle Monogamik Sevişmeler” Dosyasından

Naime Erlaçin

[GooD aNd EvıL]

...Antitez...

iki yanılsama arasında gidip gelmek bu
birinde yoksullaşıp
diğerinde varsıllaşmak

asl’olan
içsel dönüşüm
öteki ben’leri yaşamak

nasıl bulunur
el yordamıyla gerçekçi bir yalan?
:
ne söylense eksik!

bir mum dilerim
bir büyüteç
ve kuyuya saldığımız urgan
:
dil!

götürür sonunda yolculuk
en uzak ülkeye bağlarım içimin atını
böyle düşer kağıda dizginlerden gölgemiz

kabul’üm reddimde saklı!


(8 Ekim 2005)

Naime Erlaçin

[GooD aNd EvıL]

...Aquarius...*

izlerimi arardım engebeli bir patikada
göğsüme yaslanmış sayısız çocuk
ve ergenliği yitik al bir gülle içimde gezinirken
:
sen!

hangi ufka uzandıysa ellerim
gidenlerden kalan devasa bir boşluk
nereye çevirdimse başımı Uranüs’ün gökçe kızı ey!
bütün kara deliklerde sen ışığına tutunduğum

yokmuş gibiydi acıların
söylemedin hiç savrulduğun cehennemleri
yeşilce bir bakıştı yüzünün fanusuna astığın
ince nakış bir duvak / kırılgan güzellik / derin sevgi
mahzun tebessümünden ruha yansıttığın

anayurduydun vefanın / ilk ve son adresi
toprağın en bakirinden
adın 'özveri'
upuzun bir öyküdür bu bizce yazılan
suyun şimdi dallara korkusuzca yürüdüğü
:
yediveren bir sarmaşığız artık kendimize

hep susarak söylenmeli sevgiler
içimizde konuşarak
kanat çırparken kocaman yüreğinle
yepyeni bir zamana doğru
sessizliğimle kutsandın bil ey!

gülüme tutunan son şey bu…


(*) Mutlu ol, kutlu ol Sevgili Çağıl (Ener) …

Çok özelsin! ...
Bana, bize...
Seni tanıyan herkese )


(4 Şubat 2006)

Naime Erlaçin

[GooD aNd EvıL]

...Arasöz “Aşk”...

hiç hafife almadık birlikte yürümeyi
doğurmaktı en zor olanı

yorgun ikindilerden
kehribar zamanlara
geçişin bir adı vardı unuttuk!

ürkerim hala yarasa harfleri ellerken
peşimde güz kovalayan bir heves
uyku gözümde kuşku

dil yetmez ah!
günahını deşer sözcüklerin
dil
nefes
ve tutku

bir 'la' sesiyle kamaşır içim
ağustosu oldurursun yeniden
titreyerek okşadığım yüzün
eskitilmemiş kuşatma
kırıntıdır çaldığım söz öbeğinden

demek bir adı varmış bunun!


(17 Ağustos 2007) - 6. Dekad

Naime Erlaçin

[GooD aNd EvıL]

...Ardıç Kuşu...

tipiye vururdu kar
donardı su ölümcül ıssızlıkta
söz keserdim erken düşlere
küserdi içim
giderdim

uymazdı vaazlar
-pamuk öyküler yazmak mesela-
pembelik bırakmak gönül camlarına
ardıç kuşu olurdum
avcının namlusunda dikleşir başım
yaşama sarılırdı zamanın duldasında

ademle havvayı anlatırdım
-ebedi sevdayı-
güller göverir
çağlalar dökülürdü kalemimden
tenimde tutuşurdu fırtına
yanardı ellerim beşik kertmesi öykülerde

mecburiyetim yükselir sesimden
ganimet devşirirdi inmelerimden

erirken ruh ve beden
gerdek gecesinde sözün
nereden bilirdiniz
nerden bilirdim ki
asi bir rüzgar beklerdi ardıç kuşunu
şiirden esen!

severdim rüzgarı ben


(17 Mayıs 2004)

Naime Erlaçin

[GooD aNd EvıL]

...Asal Çelişki! ...

akma üstüme ey şiir
kapatmak istiyorum defteri anla!
yazının düzüne sevdalanmış
vefasız bir aşığım ben
:
yoruldum
yorulduk!

siyaha çıkıyor engebeli bütün ufuklar
koro halinde simsiyah oluyoruz
bir adam bıyıklarını boyuyor acı ile
ana rahmine dönüyor bir çocuk
:
kahroluyoruz!

üstüme gelme ey şiir!
sana bırakıyorum kaos ve karmaşayı
aşkı bir uçurumda sahipsiz

etim kıyılıyor defterin kapağında
yoluma gidiyorum ben
:
renksiz!


(10 Ekim 2005)

......dedim ve sonra yine yazdım!

Naime Erlaçin

[GooD aNd EvıL]

...Ayin...

yetişkin döngüsünde
taş kırıyor orman iklimi
:
insan soyu tahtada!

duvara vuran gölgeyle oyalanırdı
aklına yaslanamıyor topal çoğulculuğunda

sınıfta kalmak bu
çakmak yazılı sözlü tüm sınavlardan!
mağaraya kapanmak
mürekkep lekesine kusarak hiçliğini

oku(n) maya dair kusurdu bilenmemiş kalem
kınalı masallar
itici fantezi satırlarda türeyen
aşk
iğdiş edilmiş günce

“bilemediğimiz ayin, şarkılarını bekletiyor dil için! ”

vazgeçiyorum
sil baştan okusun ateş bizi
:
kadife gölgelerde
pervasız
yarınlarla sevişen geleceğimizi


(*) Nilgün Marmara

(30 Mart 2007) - 6.Dekad, Hayal Yay. Ocak 2008, s.87

Naime Erlaçin