Mazlum Zengin

[GooD aNd EvıL]

Dört duvar arası

Ben dört duvar arasında değilim,
Sizin yanınızdayım.
Grevdeki işçinin,
Boykottaki öğrencinin yanındayım.

Ben dört duvar arasında değilim,
Yanınızdayım,
Köylünün imecesinde,
Emeklinin banka kuyruğundayım.

Ben dört duvar arasında değilim,
Yanı başınızdayım,
Yüreğim kabarmış sineye sığmaz,
Dağdayım karabinam la sizinleyim.

Ben dört duvar arasında değilim,
Yüreğinizdeyim,
Gücünüze güç katan,
Elimde kelepçe, ayağımda pranga,sizinleyim.

20.06.1981

(‘ŞİİR HARMANI’ından)

Mazlum Zengin

[GooD aNd EvıL]

Ecel kapımızda

Bir kanadı kırık güvercinsin sen
Yüreğime doğru uçar konarsın
Güzel gözlerinle çöl ortasından
Gözlerimi içer içer kanarsın.


Serçe yüreğine şahin olurum
Aşar karlı dağlar seni bulurum
İflah olmam ben bu dertten ölürüm
Yüreğime konar göçer yanarsın.


Kıskançlığın bu sevgimi bitirir
Kara bulutlardan yağmur getirir
Yüreğimde mola verip oturur
Hasadımı vurup düşer dönersin.


Güzelliğin dilden dile dolaşır
Nefesimle siyah saçın uçuşur
Gözlerimiz orta yerde buluşur
Vaden yetip bir gün düşer sönersin.


Yüreğimde kalıp olmuş buzlar var
Siyah saçlarıma yağıyor karlar
Mazlum’un sevdası yüreğine dar
Ecel kapımızda yiter gidersin.


10.07.2006

[GooD aNd EvıL]

Eski bir gazete

Güneşten ılımış suyu kaldırdı başına
Göz ucuyla da babasına baktı
Elinde orak, Güneş tam tepelerinde
Ve Ali henüz on dört yaşında
Göz ucuyla bir kez daha baktı babasına
Yırtılmış pantolonun cebinden,
Eski bir gazete yaprağı çıkardı
Rengi Güneş’ten solmuş
Büyük bir gazeteydi aslında ama,
Ali sadece yarım sayfasını almıştı
Ve en az yüz sefer bakmıştı gazetedeki resme
Resimdeki, İzmir’li bir mankendi
Hiç görmemişti böyle birini
Ve baktı, baktı bir kez daha baktı
Babasının gür sesiyle irkildi
Çarçabuk cebine koydu gazeteyi.
Ali şehre hiç gitmemişti
Ve televizyon da görmemişti
Gazeteyi de kamyon şoförü vermişti.
Güneş tepelerinden kurşun gibi vuruyor
Çatlayan dudakları, kulakları soyuluyor
Ve birkaç yerinden delinen,
Gıslawed lastikler
Görmek istediği İzmir,
Ve cebindeki hayaliyle yaşıyor Ali.

29.05.2006

Mazlum Zengin

[GooD aNd EvıL]

Ey yar

Ey sevgili, ne zaman aklıma düşsen
Bir hüzün çöker yüreğimin orta yerine
Sonbaharda düşen yapraklar,
Kanadı kırık bir beyaz güvercin gelir aklıma
Ellerimin ellerinden sürüklenmesi
Ne zaman,
Boncuk-boncuk terle uyansam yatağımda
Yudum-yudum içtiğim gözlerin gelir aklıma ey yar.

Ne zaman sesin çınlasa kulaklarımda
Bir türküye yol verir dudaklarım
Fırat kadar hırçın,
Bir ceylan gibi narin ve kıvrak,
Mısralar dökülür kalemimden ak kağıtlara
Ne zaman,
Sesime ses versen, nefesime nefes,
Adım-adım geçtiğim bağın bahçen gelir aklıma ey yar.

Ne zaman bir çocuğun ağlamasını görsem
Binip giderken minübüse,
Ben boynu bükük bakarken arkandan,
Senin el sallaman gelir aklıma
Gözlerinin gözlerimden kaybolması
Ne zaman,
Ne zaman yağmurlara gebe kara bulutlar görsem
Başak-başak biçtiğim hasadın gelir aklıma ey yar.

12.12.2007 saat 01:20

Mazlum Zengin

[GooD aNd EvıL]

Eylül

Saksılarımızdaki
Kasımpatılar, menekşeler,
Nedense
Eylül’de bükerler boyunlarını.
Açmazlar çiçeklerini.

Yüreğimde bir sızı inceden,
Başlar Eylül’ün ortalarına doğru,
Yüreğim kelepçeli ellerim değil,
Sürgündeyim, Anadolu’dayım geceden.

Bir fırtına kopar her yıl Eylül’de,
Talan eder, gönül bağımızı bahçemizi,
Toplar,doldururlar, statlara yürekleri
Zincirlerden morarmış bileklerimizi.

Her yıl on iki Eylül’de devamlı,
Vapurlar, trenler bir başka çalar,
Düdüklerini,sirenlerini hüzünlü
Eller ayaklar zincirli olsa da, beyinler özgür.

29.06.1984

(‘ŞİİR HARMANI’ından)

Mazlum Zengin

[GooD aNd EvıL]

Eylül gibi

Saçları kirli darmadağınık
Suratı tanınmaz halde
Gözlerinde var bir sağanak
Üstünden Eylül geçmiş gibi

Ayaklarını basamıyor yere
Belli ki işkenceden geçmiş
Her tarafı olmuş yara bere
On iki Eylül’ü içmiş gibi.

İki kolu havada duruyor
Koltukaltında karpuz var gibi
Her gelen tekme tokat vuruyor
Kollarına, tüp asılmış gibi.

Çömelmiş dört kat yerde duruyor
Belli ki acıdan kıvranıyor
Vücudunda yara bere yok
Kum torbasıyla dövülmüş gibi.

Çözülmemiş yiğit yoldaş belli ki
Sol elini kaldırıyor havaya
Zafer işareti yapıyor zoraki
Güneş yakında doğacak gibi

01.10.1983

Mazlum Zengin

[GooD aNd EvıL]

Fener gibisin

Güneşli, mavi bir gökyüzünden
Saçlarıma düşen yağmur gibisin
İlkbaharda karnı büyük toprakta,
İçinden çıkılmaz çamur gibisin.

Kutsalsın sen benim gözümde
Avuçlarımdaki nimetsin
Annemin akşamdan mayaladığı
Teknedeki hamur gibisin.

Sen Güneşimsin benim
Kalbime düşen cemresin
Karanlık, kapkaranlık bir gecede
Yolumu aydınlatan fener gibisin.

30.10.2005

Mazlum Zengin

[GooD aNd EvıL]

Fırat

Ah Fırat, Fırat
Zalim Fırat
Boz bulanık akarsın Fırat
Azgın mı azgın
Durduracak babayiğit yok
Köprü yok, sal işlemez
Telli gelin, yatar dört omuzda
Sancıları çekilmez
Telli gelin iki canlı
Bu ilk gebeliği
Telli gelinin kocası asker
Otuz üç gün sonra tezkere bekler
Omuzlarda,
bir o yana bir bu yana gidip gelinir Fırat boyu
Geçmek ne mümkün
Bura insanı yiğittir, gözü karadır
Bura insanı dertlidir, fukaradır.

Ne canlar verilmiş Fırat’a
Ne yiğitler, ne gelinler verilmiş
Çaresi yok, mümkünatı yok
vurup geçecekler,
suyu yayvan olan yerden.
Telli gelin dört omuzda
Telli gelin, dört baş sekiz ayakta.
Adımladılar suyu,
kaplumbağa adımıyla ortalara kadar
Su soğuk can dayanmaz
Beş kişi altı can gömüldü azgın sulara.

Çığlıklar yankılandı kayalıklarda
Gözyaşları döküldü
Vurunmalar, yakınmalar boşuna
Bu ilk değil, son da olmayacak
Bura insanının yazgısıdır bu
Bura yiğidinin kaderidir bu
Her zaman suçlu Fırat’tır
Her can düşümünde suçludur Fırat
Her suya gidişlerinde ağıtlar yakılır
“Ah Fırat Fırat
Ocakları söndüren Fırat
Sen kanlı Fıratsın
Bura insanına SIRATsın”

29.06.2005

Mazlum Zengin

[GooD aNd EvıL]

Fırat halı dezgahında

Fıratı,
germişler halı dezgâhına,
İlmek-ilmek dokuyorlar,
dağdaki sümbül ve çiçeklerin
renklerini işliyorlar sabırla.

Bu kadar, büyük, görkemli
ve heybetli bir halıyı,
ne yapacaksınız diye sordum cahilce.
Bir ucundan binlerce genç kız
tutup kaldırdılar rengârenk halıyı
Ve hep birlikte haykırdılar.

“Tüm işçinin, emekçinin ve,
tüm dünya devrimcilerinin
ayakları altına serecegiz.
Ki Fırat ve Diclenin bütün kolları ile
derelerini de halı dezgâhına gereceğiz
Ve tüm dünya emekçilerinin haklarını,
misli-misli verecegiz”

Ve az kaldı,
Az kaldı, halımızın bitmesine
Az kaldı, kara bulutların gitmesine.

19.09.2005

Mazlum Zengin

[GooD aNd EvıL]

Filistin nişangâhta

Neden gözlerimiz kapalı?
Kulaklarımız sağır on yıllardır, neden?
Yanı başımızda yitirilen canlar,
Umutları sönen insanlar
Eze eze bitiremediler Filistin’i
Ve Filistin, baskıda.

Silaha sapanla karşı duran
Babasından erk,le kuduran,
Ağızlarından kanlı salyalar akıtan
Susun efendiler susun, görmeyin sıra bizde
Yüze yüze bitiremediler Filistin’i
Ve Filistin, falakada, askıda.

İşbaşında emperyalistler
Doymadılar kanlarımıza
Senelerdir çocuk, kadın, erkek demeden,
Ağızlarından kan damlayan cani ve coniler,
İçe içe bitiremediler Filistin’i
Ve Filistin, işkencede.

Artık açık bir saldırıda
Hedefte siviller,
Hedefte çocuk ve kadınlar
Ne zaman bitecek bu zulüm, nereye kadar?
Vura vura bitiremediler Filistin’i
Ve Filistin, nişangâhta.

15.07 2006

Mazlum Zengin