Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Biri olsaydı

Yeniden gençleşir tekrar coşarım
Umutlarım filiz verir koşarım
İkinci baharım olur yaşarım
Biri sevdiğimi bir anlasaydı

Hayatıma mutluluklar katarım
Umuduma tekrar çatı çatarım
Yaşlı ruhu bir tarafa atarım
Beni seven birileri olsaydı

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Biri var

Gördüğünüz kadar yalnız değilim
Beni ateşlerde yakan biri var
Önce tatlı hayalleri kurdurup
Sonra çatır,çatır yıkan biri var

Biliyorum anlatması hoş değil
O birisi dert ortağı eş değil
Evim bomboş lakin gönlüm boş değil
Gönlüme simsice akan biri var

O gönül bahçemde tek gonca gülüm
Sevgimi demeye çekinir dilim
Her gün kapısına gider gelirim
Sevda girdabına sokan biri var

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Biri var ki artık anmam adını

Biri var ki artık adını anmam
Sevgimi nefrete döndürdü çünkü
Karanlıkta koydu aydınlanamam
Umut ışığımı söndürdü çünkü

Onda hep bir şeyler bulmak isterdim
Sevgisine layık olmak isterdim
İsterse uğruna ölmek isterdim
En derin darbeyi indirdi çünkü

Meğerse sahteymiş davranışları
Birden bire kin doldu bakışları
Karşılaşsak çatılıyor kaşları
Onu başkaları kandırdı çünkü

Dost diye uzattım ona elimi
Samimi davranıp açtım halimi
O attı ateşe istikbalimi
Ateşler,içinde yandırdı çünkü

Kara,kara düşünceye daldım ben
İşlerimi oluruna saldım ben
Bir engin deryana kayık oldum ben
İçimi dert ile doldurdu çünkü

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Birisi anamdır birisi sensin

Seninle öylesi özleşmişim ki
Kalbim dört kulakçık yarısı sensin
Dünya öyle güzel şekillenmiş ki
Şu sevda dünyamın perisi sensin

Gözlerim görünce kaynadı kanım
Aşkının ateşi sardı her yanım
Bir kovana benzer benliğim benim
Peteği ve balı arısı sensin

İçimde hep bir umudu taşıdım
Sahralara kanat açan kuş udum
Tek başıma bilmem nasıl yaşadım
Artık şu ömrümün gerisi sensin

Hak veriyor sevdiğimi bilenler
Üzüyorlar dalga geçip gülenler
Bir deri bir kemik diyor görenler
İskelet ben isem derisi sensin

Atılan sözlerden bıktım kaçarım
Seninle dertleşir sana koşarın
Sanıyorlar bir sürüsüz çobanım
Gönül otlağımın sürüsü sensin

Ekilen tuzusun kalp yarasının
Mucidi sen oldun benim yasımın
Sana muhtaç olan aşk hastasının
Panzehiri sensin virüsü sensin

Sensiz bana dünya fındıktan da dar
Mevsimler hep kıştır her tarafım kar
Uğrunda ölecek iki kadın var
Birisi anamdır birisi sensin

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Birlik birliğini bire borçludur

Ehil anlar fakat cahil anlamaz
Dünyada hiçbir şey yoktan var olmaz
Ana,baba yoksa, çocukta doğmaz
Varlık varlığını, vara borçludur

Neler vardır uzay denen boşlukta
Dünya bir nüvedir,küçük bir nokta
Bunun asıl sırrı,inançta hakta
Birlik birliğini,bire borçludur

Dilerim ki, bu gerçeği göreler
Çamur mert’i yıkmaz amma, yaralar
Merdi,mert kayırır,namert karalar
Erlik erliğini,ere borçludur

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Birlik olunur ise

Sonumuz ne olur diye,sorarlar
Yanlış,doğru,kararlara varırlar
Düşünseler doğruları bulurlar
Her olaydan ibret alınır ise.

Alınları açık yüzler pak olur
Sorunların çözümleri çok olur
Kin,garaz ve öfke,haset yok olur
Gönüllere sevgi konulur ise.

Tembellik yok olur herkes çalışır
İnsanlık yücelir ülke gelişir
Düşmanlık değil de, dostluk oluşur
Amaca, hilesiz varılır ise.

Acılar silinir tükenir dertler
Yıkılıp aşılır engeller, setler
Yaşamaz yok olur kötü niyetler
Haksızlığa karşı durulur ise.

Çaresizlik olmaz, gözler yaş dökmez
Sevgi gönüllere yer eder çıkmaz
Hiç kimse, kimseye kem gözle bakmaz
Ar,namus,haysiyet korunur ise.

Doğar üstümüze huzur güneşi
Söner yakmaz bizi nifak ateşi
Cennet olur,olmaz ülkemin eşi
Birlik,beraberlik olunur ise.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Bitirir beni

Karşılıksız sevmek ne zormuş meğer
Aşkıma karşılık vermezsen eğer
Umulmadık anda ayrılır gider
Sır olur korkusu bitirir beni

Sen yürürken ben peşinde gölgeyim
Nere gitsen bende aynı yerdeyim
Bilmem nasıl sende beni sev deyim
Kırılır korkusu bitirir beni

Sen olsan neylerdin benim yerime
İsyan ediyorum ben kaderime
Umulmadık anda başka birine
Yar olur korkusu bitirir beni

Özlüyorum gülüşünü yüzünü
Süzüyorum bakışını gözünü
Ayrılırda kaybederim izini
Zor olur korkusu bitirir beni

Ben sana tutkunum hayli zamandır
Acaba dedin mi oda insandır
Sevdan yüreğimde patlar volkandır
Kor olur korkusu bitirir beni

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Bitmeyen umut

Bir umut, bitmek tükenmek bilmeyen
Bir ateştir, alev,alev içimde yanan
Soğuk,soğuk,ılık,ılık esen rüzgardır
Buram,buran, kıvrım,kıvrım dumandır tüten.

Umudum coşuyor coştukça
Yercesine,
Bitirircesine.
Ateşim sarıyor her yanımı
Gecikme dercesine.
Rüzgarım esiyor estikçe
Delicesine,
Mertçesine.

Umut bende filizlendi
Ateş bende yandı
Bende esti rüzgar
Benim ile bitmesin
Yanmaya devam etsin oğlumda
Tütsün tütebildiğince torunumda
Delicesine
Mertçesine
Yiğitçesine
Essin torunumun torununda.

Bitmesin bende başlayan kavga
Tarihlere ilke,ilke yazılsın
Yoksulluk yok edilsin
Çekintiler bertaraf
Gerçekleşsin bu tutku,
Güllük gülistanlık olsun her taraf.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Bitti bizim aşkımız

Beni ihanetle suçluyormuşsun neden
Terk edip gittiğinde bitti bizim aşkımız
Demişsin ki onunla ayrıldık istemeden
Umutlarla beraber gitti bizim aşkımız

Ne bir güzellik gördüm ne nefes alabildim
Ne derince düşündüm ne karar kılabildim
Ne rüya görebildim ne hayal kurabildim
Beni dipsiz boşluğa itti bizim aşkımız

Buharım buram,buram ulaştım bulutlara
Tane, tane yağarak karıştım deryalara
Sarıldım sarım,sarım efkara acılara
Alev, alev yanarak tüttü bizim aşkımız

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Biz olduk

Yüzlere tükürsek Tükürük’e yazık
Öfkeyi kağıda döken biz olduk
Daha yetmedi mi atılan kazık
Kini içimizde tutan biz olduk

Nifak tohumları ektin maşallah
Eline bir fırsat geçti maazallah
Gün gelir sabırlar taşmaz,inşallah
Sabır deyip boyun büken biz olduk

Bela kuşu başımızda uçuyor
İnsan önce doğup sonra göçüyor
Fesat satır acımadan biçiyor
Umut fidanları diken biz olduk

Umursamaz yetki tepede tokmak
Hesabımız doğru yüzümüz se ak
Sevgi girdabını bir yana bırak
Su diye kahır’ı içen biz olduk

Her şey getirilir oldu,bittiye
Yıllar yılı biz hasretiz sevgiye
İnsanda ki vurdum duymazlık niye
Sorulara hep es geçen biz olduk

Şair Yusuf Değirmenci