Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Nurum Ol Allahım

Nereye uğradıysa bu gönül, dikenler dolu.
Yolların en güzeli seninkisi; Hakkın yolu.
Varayım has bahçene, sen gülzarım ol Allahım.
Karanlık günlerde bir ışık, nurum ol Allahım.

Yaprağım gazel oldu, çiçeğim soldu; döküldü.
Ruhumda fırtınalar esti, köklerim söküldü.
O iklimini bahşet, sen baharım ol Allahım.
Karanlık günlerde bir ışık, nurum ol Allahım.


Kesildi şeytanların kahkahası davetinle.
Gönüllerde hararet söndü kevser şerbetinle.
Kadırgam denizinde, sen rüzgarım ol Allahım.
Karanlık günlerde bir ışık, nurum ol Allahım.


Ancak vahyinle çıkar insanlık, çukurdan düze.
Işıklar sahte, gece seninle döner gündüze.
Dönekler ülkesinde son kararım ol Allahım.
Karanlık günlerde bir ışık, nurum ol Allahım.

Yüzler saklı, maskeli; nazlı edalar yapmacık.
Oyunlar hep hileli, sevdalar makam kapmacık.
Süsleyip zinetinle sen vakarım ol Allahım.
Karanlık günlerde bir ışık, nurum ol Allahım.

Lütfun büyük, keremin yüce; varlığın en büyük.
Şanın dillere sığmaz, sensiz yürek bedende yük.
İstemem ben zevali, sen hep kârım ol Allahım.
Karanlık günlerde bir ışık, nurum ol Allahım.

Bülbül solan güle, ben ise hep sana mecburum.
Leyla çöllerin olsun, ben de seninle mecnunum.
Şu deli gönle hâne-i bîmârım ol Allahım.
Karanlık günlerde bir ışık, nurum ol Allahım.

Deniz ve gökler alır hep maviliğini senden.
Kekik kokan kırlar, bir nakış çizdiğin desenden.
Sürgünler ülkesinde sen diyarım ol Allahım.
Karanlık günlerde bir ışık, nurum ol Allahım.

Şu içimde şahlanan gayyayı rahmetle söndür.
Kekremsi ateşleri karart, gül bahçene döndür.
Ruhum sevdanla yansın, serin nârım ol Allahım.
Karanlık günlerde bir ışık, nurum ol Allahım.

Hikmetinden binlerce deseni şu gönlüme sal.
Rızana ermek benim visalim, gerisi masal.
Marazî sevgi sardı, sen dildarım ol Allahım.
Karanlık günlerde bir ışık, nurum ol Allahım.

Eksik gediğim çoktur, kusurum, oldukça fazla.
Kırık dökük kanadım, divana durdukça nazla.
Getirecek bir şeyim yok, sen varım ol Allahım.
Karanlık günlerde bir ışık, nurum ol Allahım.

Kula kulluk zirvede, putlara eğilmiş başlar.
Hidayetin olmazsa cehalet, dalalet başlar.
Emrin başım üstüne, sen hünkarım ol Allahım.
Karanlık günlerde bir ışık, nurum ol Allahım.
Geçimsiz zor zamanda sen huzurum ol Allahım.


14 Mayıs 2004 Cuma, Danimarka-Køge 22.44
7+8

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

O Benim Menecerim

Hani bana şiir diyen menecerim İ. K 'a:

Güçlü bir dost
Gurbetin bağrında.
Serin bir meltem
Hasretin kahrında.

Omuzdaş darlıkta.
O benim menecerim.
Onundur gönlümde
En güzel yerim.

Kendisi gibi
Sözü de çok sempatik.
Güzel işlerde aceleci,
Atik mi atik!

Laf anlatamaz
Düğünlerde göbeğine.
Pikniklerde dalar
Izgaranın öbeğine.

Sözü özü bir,
Samimiyeti içten.
Güzel bir sohbet buldumu,
Güller açar sevinçten.

Ey görkem sahibi,
Seni nasıl unuturum!
Sen iste yeter ki,
Baltık'ı kuruturum.

Ey güzel insan,
Benim can menecerim!
Senin için ben
Ölmüş tavuk bile yerim.

Bahtını hoş, keskin etsin;
Adın gibi ihlas kılıcın.
Ruhunu teskin etsin
Ulvî manada ilacın.


24 Haziran 2004 Perşembe, Danimarka-Køge 19:20

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Okumadılar

Rahmet okudular.
Lanet okudular.
Dua okudular.
Beddua okudular.
Şarkı okudular.
Türkü okudular.
Kitap okudular.
Mektup okudular.
Ezan okudular.
Meydan okudular.
Yüzümden okudular.
Gözümden okudular.
Düğüne okudular.
Canıma okudular.
Yüzüme okudular.
Ceddime okudular.
Martaval okudular.

Ama,
Bana bir şiir okumadılar.
Beni okuyan...


11 Mart 2004 Perşembe, Danimarka-Køge 18.30

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Olayım

Olsun tüm sevgiler kucak kucak.
Kaçsın düşmanlıklar bucak bucak.
Bütün dost eller uzansın bana.
Muhabbetle sıkılan el olayım!

Kalmasın sevgiyle erimeyen buz.
Düşmanlığa çıkmasın yolumuz.
Rahmet yağmurları yağsın bana.
Sevgiye akan bir sel olayım!

Garaz, kin ve nefretten kaçalım.
Kapımızı dostluğa açalım.
Manadan bir meltem essin bana.
Mevlananın sözünde gel olayım!

Dostluğumuz sürsün, olsun bâki.
Bize âb-ı hayat sunsun sâki.
Tüm gurbetler uzak olsun bana.
Hasretle sarılan bel olayım!

Sohbetimiz dostluğun bahçesi.
Dillerimiz gönüller lehçesi.
Dostça bir merhaba densin bana.
Hatırlar sorulan tel olayım!

Çiçek açsın gönüllerde sevgi.
Yer bulamasın orada yergi.
Bütün tayfunlar savrulsun bana.
Buzları eriten yel olayım!


13 Mart 2004 Cumartesi, Danimarka-Køge 00.45

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Olmak Vardı

Nice gözyaşı özlemde seller gibi doğar.
Gurbet akşamları ümit kuşlarını boğar.
Kalksın da bütün engeller, kavuşsun sevenler.
Şimdi sevgiye ulaşan bir yol olmak vardı!

Dünya balta girmemiş bir orman gibi, kurt çok.
Rabbena hep bana, başka canı düşünen yok.
Sevgi, sohbet divanına otursun gelenler.
Şimdi vahşete atılan bir gol olmak vardı!

Kölelerin zikri; helal-haram ver Allahım!
Aç gözleri hiç doymaz; bu kulun yer Allahım!
Millet malı, yetim malı hep kussun yiyenler.
Şimdi hayatta oynanan bir rol olmak vardı!

Muhabbet meydanlarında neşe koştursun at.
Burnu sürtülsün kalleşin, âbat olsun polat.
Dosttan selam alınınca hoş bulsun verenler.
Şimdi boyuna sarılan bir kol olmak vardı!


13 Mart 2004 Cumartesi, Danimarka-Køge 23.40
8+6

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Ölüm Hayatın Anası

Bitmez bu nankör dünyanın çilesi.
Sağ gösterip sol vurur, acımaz hiç.
Cefası çetin, yamandır hilesi.
Ölüme atar yükü, taşımaz hiç.

Dünya alçaktır, kelime manası.
Daha alçağa, indirir çukura.
Ölüm var olmak, hayatın anası.
Çıkabilir her an bu puslu kura.

Zirvenin sonu mutlaka bir iniş.
Maharet ister yavaş yavaş inmek.
Ölüm bir mola: Dertlerden silkiniş.
Ustalık ister sonsuzluğa binmek.

Ölüm hayatın anası, cevheri.
Bu hayat yoksa, cevher neye yarar!
Ölüm aramış bekasına yeri.
İnsanı bulmuş, onda kılmış karar.


15 Temmuz 2004 Perşembe, Danimarka-Køge 23.15 *5+6

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Ölüm Hayatın Gündüzü

Ayak takılır taşa, bize dünyadan bu şaka.
Korkunç hakikat ölüm, yalnızlığın soğuk yüzü.
Basamak geniş, adım dar; gidilir düşe kalka.
Yedi-yetmiş fark etmez; ölüm hayatın gündüzü.

Özler çamurda cevher, sürek avında hep benlik.
Ruh kasırga esiri,beyinde cin delidolu.
Hicran gönle gam ekler, gül göçte; yürek dikenlik.
Gül ağacı devrildi, devir bağlar eli kolu.

Bütün isimler yalan, şu varlıkta hayat talan.
Varlık, yokluk bekçisi; yokluk sinsi, fikre hırsız.
Göklerden zulmet çalan, hayırda hep geri kalan;
Şehvetinin leşçisi, ana katili hayırsız.


14 Temmuz 2004 Çarşamba, Danimarka-Køge 22.25 *7+8

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Ölümsüzlüğün İzini Sürelim

Dert dermanı aşmadan
Pusulalar şaşmadan
Ötelere taşınalım.
Ruh temizliğiyle aşınalım.

Ölümsüzlüğün izini
Manaların gizini
Sürelim ölümle
Nokta nokta, cümle cümle
Yelken açıp tarayalım.
Ölümsüzlüğün yolunu arayalım

Şiir, türkü ve romanla
Yüce dağ başındaki dumanla
Tatlı bir tebessümle
Selamla biten son bölümle
Seherlerde gözyaşıyla
Mabuda eğilen gövdenin başıyla
Kötülükle savaşla
Zalime çatılan kaşla
Mazlumla beraber akıtılan yaşla
Zorbanın önüne dikilen başla
Şeytanlara atılan taşla
Kararlıysan hemen başla
Canı gönülden, canla başla
Varılmaz bir yere bu hengame, telaşla
Vuralım iki yırtıcı kuş bir taşla.


27 Nisan 2004 Salı, Danimarka-Køge 20.47

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Ölümü Buseleyen Dudaklar

Kervan yorgun, yollar yorgun; yorgunluk sevdalara yıkılır.
Kim bilir kaç mecnun yuttu çöllerde, acımasız bu kumlar!
Okyanusta saman çöpü hep titrer, yalnızlıktan sıkılır.
Vuslat yalan! Bu yalanla yatsıya kadar yanar bu mumlar.

Elbet bir gün filizlenir hayata atılan tüm tohumlar.
Yeşerir de ağaç olur, dal sürer; yapraklanır budaklar.
Dertler çöker, aşk göverir; gebedir gülmelere doğumlar.
Seherlere selam söyler ölümü buseleyen dudaklar.

29 Nisan 2004 Perşembe, Danimarka-Køge 23.51
4+4+3+4+3

Necmi Ünsal

[GooD aNd EvıL]

Ömrüm Parmak Uçlarımdan Aktı

Pek çok şey yazdım bu hayata dair.
Keder, neşe, gam, sevinçler ve sair.

Ömrüm hep parmak uçlarımdan aktı.
Coşkun şelale öteye de sarktı.

Hayat sorgusu bence çok önemli.
Ölüm... Ona yan duruş problemli.

Acılar ağır, bükülmüş boyunlar.
Sona mahkum hep hileli oyunlar.

Fâni tokmakla dövülür bu dünya.
Dövüldükçe de hep ezilir güya!

Fâniler sulhla güzelleştiği an.
Döner sevgiyle bekâya bu devran.

Bekâ fenâyı hep tezyinden geçer.
Gönüller O’nun nur feyzinden geçer.


27 Mayıs 2004 Perşembe, Danimarka-Køge 00.17
5+6

Necmi Ünsal