Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Hak yememeli

Hak,hak diye yola düşen düşene
Hakkı tanıyanlar,hak yememeli
Hak yolunda,insan hakkın peşinde
Haklının, hakkını sahiplenmeli

Hak,hak diye ekranlarda haykıran
Açıklasın kimdir önünde duran
Hangi sebep, nedir onu susturan
Haksız kim? Demeli, gık dememeli

Birleşin hak için hakkın yolunda
Kul hakkı kalmasın,hakkın kulunda
Çıkar isek adaletin önünde
Nerden buldun,nasıl geldi denmeli

Ağlanırsa hep beraber olmalı
Gülünürse,hep birlikte gülmeli
Artık mağdur olan hakkın almalı
Hak yiyen arsızlar gizlenmemeli

Öz ne ise sözde öyle olmalı
Çalışan,emeğe bedel almalı
Bu vatan da cennet gibi olmalı
Artık haksız kazanç engellenmeli

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Hakikat

Tarlada yetişmez,bağa dikilmez
Mimarı bilinmez,sahibi olmaz
Hiçbir güç yetmez,asla pes etmez
Ne yapılsa, leke almaz hakikat

Onunla bulunur, en yüce gurur
Tekmeler vurulur,ayakta durur
Atılsa da çamur,o yine mağrur
Değerini hiç yitirmez hakikat

Doğrudan ayrılmaz,eğriyle olmaz
Pazarda satılmaz,kabzımal almaz
Kötüyü küstürmez,elinden tutmaz
Namert ile, hiç dost kalmaz hakikat

Uğurlar öleni,gezer evreni
Vicdandır meskeni,ruhtur dümeni
Memnun eder beni,aldatmaz seni
Yalana asla eş olmaz hakikat

Görür gözleriyle,söyler diliyle
Bakidir bakiyle,fani,faniyle
Eskidir eskiyle,sırdaş yeniyle
Yaşar ebediyen ölmez hakikat

Bazen çok tatlıdır,bazen de acı
Tarihte kalıcı,yalın kılıcı
Bazen öldürücü,bazen ölücü
Savaşır durmadan yılmaz hakikat

Aşçı ile aştır, işçiyle iştir
Bazen arkadaştır,bazen yoldaştır
Gözlerde ki yaştır,pırlanta taştır
Parıl,parıl parlar solmaz hakikat

Gelir dostum diye, o Mağdur’i ye
Katlanır çileye,layık sevgiye
Sırt dönerler niye,gerçektir diye
Garaz ve kin nedir bilmez hakikat

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Hakikat açığa vurulmayınca

Çöplükte gül bitmiş, neye yarar ki
Koparıp koklayan, bulunmayınca.
Yığın,yığın altın olsan, ne olur?
Kıymeti, sarrafa sorulmayınca.

İnsana, insanlar değer vermiyor
Denizde yılana sarılmayınca.
Hakikatlar, çıkar mı ki açığa
O yalan testisi kırılmayınca.

Ölenlerden cevap alamazsın ki
Can gelip yeniden dirilmeyince.
Kişinin aslını bilemezsin ki
O vicdan defteri görülmeyince.

Yetimin hakkını yiyen söylemez
Adalet divanı kurulmayınca.
Tok, açın halinden anlar mı dersin
Açlık, yuvasına kurulmayınca.

Ölenle gömülür gider çok sırlar
Açığa vurulmaz nice kusurlar
Böyle gelir,geçer yıllar,asırlar
Hakikat açığa vurulmayınca.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Hakim bey

Uyanıp,öğrenip gerçeği görüp
Hak,hukuk uğruna bir savaş verip
Haksızlığa karşı göğsünü gerip
Kaçmayınca dövüyorlar hakim bey.

Yer,içer,gezerler,derler ki sen yap
Vatandaş mı koyun,onlar mı kasap
Çıkarcı mafyanın adına hesap
Açmayınca sövüyorlar hakim bey.

Haksızlık hançeri saplı sağrıma
Soyuyorlar bu gidiyor ağrıma
Varlığımı istekleri uğruna
Saçmayınca alıyorlar hakim bey.

Onlar çıkarına kendi nefsinden
Verip emeğini hak hissesinden
Onlar deli dumrul,baç köprüsünden
Geçmeyince buluyorlar hakim bey.

Demokrasi bumu,bumu adalet
Kime derdim döksem diyorlar sabret
Namerdin elinden zehirli şerbet
İçmeyince kınıyorlar hakim bey.

Kulaklar tıkalı zar eden sese
Gitmez elbet içimde ki vesvese
Seçiyoruz iyi diye meclise
Sözlerinden dönüyorlar hakim bey.

Ödün veremedim ben vakarımdan
Umudumu kesmemişim yarından
Baba ocağım, cennet köyümden
Göçmeyince kovuyorlar hakim bey.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Hakkın var mı ki

Kolay değil unutmak çektiğim acıları
Sevip sarılmaya hakkın var mı ki

Bir elveda demeden çekip giden sen iken
Bana darılmaya hakkın var mı ki

Kırgın olduğunu söylüyormuşsun
Küsüp kırılmaya hakkın var mı ki

Yakınmışsın dostlara sormuyor diye
Sorup,sorulmaya hakkın var mı ki

Uzaktan uzağa görsem yeter demişsin
Varıp görülmeye hakkın var mı ki

Bir demet gül ile sana gönlümü
Sunup verilmeye hakkın var mı ki

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Haksızdan hak almadım üzgünüm

Neden yüzün hiç gülmüyor diyorlar
Ruhen huzur bulamadım, üzgünüm
Hakkı bilmeyenler,hep hak yiyorlar
Haksızdan,hak alamadım, üzgünüm

Savaş verdim,tekim gücüm yetmedi
Kemiren ihtiras bizden gitmedi
Doğruyu dürüstü kimse tutmadı
Nedenini bilemedim, üzgünüm

Becerip,başardım denmez aferin
Saygı gösteririm,sevgi beklerim
İçimdeki yara derin mi, derin
Yaraları saramadım, üzgünüm

Gördüğüm haksızlık yarayı deşti
Sevgi göç eyledi,nefret yerleşti
Acı kazanında öfkeler pişti
Buna engel olamadım, üzgünüm

Olması gereken olmuyor diye
Haklılar hakkını almıyor diye
Üzgünüm hak hukuk gelmiyor diye
Niçin diye soramadım, üzgünüm

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Halimiz bizim

İyi ahlak,köklü kültür verilmez ise
Bela olur, başımıza, dölümüz bizim
Sevgi dolu hizmet ağı örülmez ise
Desteler dertleri, dilimiz bizim

Sel götürür, önüne set gerilmez ise
Ölen umut,yenilenip dirilmez ise
Hep birlikte, nankör emel kırılmaz ise
Engel çıkar,zora gider, yolumuz bizim

Hal ve hatır, içtenlikle sorulmaz ise
Bulanıksa,huzur gölü, durulmaz ise
İhracata iyi düzen verilmez ise
Rezil olur, para etmez, malımız bizim

Suçlu,suçsuz,mert ve namert, ayrılmaz ise
Hak,adalet,hukuk,nizam, aranmaz ise
Gaye,amaç,fikir, niyet,bilinmez ise
Yeşerip de meyve vermez, dalımız bizim

Kör şeytanlar madrabazla anlaşır ise
Çıkarcılar birbiriyle dalaşır ise
Husumetler ortalıkta dolaşır ise
Per perişan,helak olur,halimiz bizim

Yusuf değirmenci
emekli em. müdürü

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Halimizi soran yokki

Söyleyen yok suçumuzu
Alıp gitsek göçümüzü
Kime döksek içimizi
Halimizi soran yok ki

Üst’üne yağ yakanlara
Arkamızdan atanlara
Bizi lafla satanlara
İyi bir ders veren yok ki

Hasır altı doldu suyla
Namert iş görürü hayhuyla
Gerçeği anlatsak şöyle
Bize bir söz veren yok ki

İkna için şefimizi
Emsal verip dengimizi
Savunsak ta kendimizi
Hakkımızı veren yok ki

Bakın bize ne diyorlar
Git iline be diyorlar
Dalkavuğu seviyorlar
Bu tutumu yeren yok ki

Meslektaşını satanın
Kazanca haram katanın
İnsana çamur atanın
Kalbini hiç kıran yok ki

Yine olmadı umduğum
Dertlerim var düğüm, düğüm
Şu oturduğu koltuğun
Değerini bilen yok ki

Mağdur’i yeter yakınma
Başını taştan sakınma
Ne gelirse yaz aklına
Dert çuvalı ören yok ki

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Halka hizmet için ant içmişiz

Ayrı görmeyiniz, kendinizden bizleri
Bizlerde halkın içinden seçilerek gelmişiz
Meslek edinmişiz polisliği
Bu mesleği benimsemiş, sevmişiz
Halka hizmet için ant içmişiz.

Sizden birileri, anamız, babamız
Kardeşimiz,bacımız sizden biri
Derdiniz,bizim derdimiz
Acınız, bizim acımız.


Direk,direk nöbetim huzurunuz
Sayfa,sayfa kitaplar hukukunuz
Düdüğüm istirahatınız
Silahım güvencenizdir.
Kelepçem nankör bilekler içindir.

Dert kapısı,dilek kapısı karakol
Dök dertlerini,dile dileklerini
Biz sizin yanınızdayız
Ellerim şefkatle uzanır muhtaçlara
Gözlerim alev,alev sevgi sığınanlara
Sertliğim kanunları hiçe sayanlara
Direncim devlete karşı koyanlara
Vermek istediğim güvendir
Masumlara.
Sunduğum umuttur
Haklı olanlara.
Varlığım en büyük güvencedir
Huzur arayanlara.
Şahadetim sunulan hediyedir
Güven duyanlara.
Biz varız,var olacağız
Polis olarak biz taşıyacağız
Huzuru yarınlara.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Halka sesleniş

Şekil olma vazgeç şekilcilikten
Biz bizi tanıyıp,bize dönelim
Uydu olmayalım kukla misali
Geçmişi bilelim, öze dönelim

Ne yapılmış, neler yapılmalıdır
Gerçek nedir, doğru ne olmalıdır
Zorluklar hiç engel olmamalıdır
Onları yok edip, düze dönelim

Ülkümüz Kemalist olmalı artık
Laiklik yerini almalı artık
Ağlayan çehreler gülmeli artık
Gayri yeter, gülen yüze dönelim

Dengelensin artık hak terazisi
Kaldıralım üstümüzden bu sisi
Kabarmadan milletimin öfkesi
Düşünelim kendimize dönelim

Bana ne Lenin den, Musolini’den
Bana ne Hitler’in caniliğinden
Vaz geçemem Mustafa kemalim den
En iyisi, kemalizme dönelim

yusuf değirmenci

Şair Yusuf Değirmenci