Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İnsanı sevmeyen insan olamaz

Derdi bir değildir, tok ile açın
Sorun nedenini, suçlunun, suçun
Yazın çizin amma, insanlık için
İnsanı sevmeyen, insan olamaz

Doğruluğu alıp,doğruluk satan
İnsan sevgisiyle, şakıyıp öten
Düşkün bir insanın elinden tutan
İnsanı sevmeyen, insan olamaz

Riyakarı,dalkavuğu ayıran
Namusluyu, şefkatliyi kayıran
Duçarı koruyan, aç’ı doyuran
İnsanı sevmeyen, insan olamaz

İnsanlık sevgisi taşıyan kişi
İnsanlığa hizmet etmektir işi
Genç,ihtiyar olsun, fark etmez yaşı
İnsanı sevmeyen, insan olamaz

İnsandır vicdanını dinleyen
İnsanlık derdiyle yanan inleyen
Gören, bilen gerçekleri söyleyen
İnsanı sevmeyen, insan olamaz

Mağdur’iyim insanlığa sevdalı
İnsanlık, sevgiden nasip almalı
İnsanlık, bahtiyar, mutlu olmalı
İnsanı sevmeyen, insan olamaz
Yusuf Değirmenci emekli em. müd

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İnsanlığa nasıl ders gerek

Hayatta başarı sağlamak için
Amaç gerek,çaba gerek,hırs gerek
Kırmak için cehaletin belini
Okul gerek,hoca gerek,kurs gerek.

Düşünüp de gerçekleri görene
Doğru söz söyleyen,doğru diyene
İyi niyet ile hizmet verene
Yardım gerek,destek gerek,ses gerek.

Yangın yürek ağlayınca,gülmüyor
O meçhule giden geri gelmiyor
İnsan oğlu bundan ibret almıyor
İnsanlığa başka nasıl ders gerek.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İnsanlığın bu giidişi nereye

Nasıl anlatayım,ne söyleyeyim
İnsan oğlu bağlanmışken kadere
Yaşam ölüm arasında evreyim
İnsanlığın bu gidişi nereye

Kimisi çalışır kan ter içinde
Kimim gençken beyazları saçında
Ne gömlek sırtında,ne don kıçında
Ağalık soydan soya, kölelik düşkünlere

Kan emmezler amma ter içenler var
İçinde çekilmez söz diyenler var
Ezeni de mevcut,ezilenler var
Böyle örnek olunmaz gelecek nesillere.
.

Yorulmaz,çalışır akıtır teri
Emek,emek yaratır her eseri
Tükenince gücü bitince feri
Evladına verir kendi yerini.

Kiminin, sıcak bir aş ısıtmamış karnını
Kimi zevke dökmüş varlığını varını
Parasal güç yaratmış insanlıkta ayrımı
Zenginler villalara yoksul ker**** evlere

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İnsanlık

Akıllar ermiyor yapılan işe
Ne yapsan nafile,gayretler boşa
Kardeş tetik çeker oldu kardeşe
Neden için,için kan'ar insanlık.

Kimsede kalmamış hiç hüsnüniyet
Herkes birbirine eder eziyet
Ateşle başlamış ilk medeniyet
Yaktığı ateşte yanar insanlık.

Hep kanaat aşılansa insana
İnsan dizgin vursa ihtirasına
Kuş olur konardı mutluluğun dalına
Tarihte yapılanı anar insanlık

Aynı hava solunurken hak bir iken
Dünya insanlara verilen mülkken
Kardeş, kardeş yaşanması mümkünken
Neden birbirine biner insanlık

Yatan aslan yerine gezen tilki olunsa
Her sorunun çaresi aranılsa bulunsa
Olumsuzluk ibret olsa,bundan bir ders alınsa
Eminim gül bahçesine döner insanlık

Emekli em.müdürü

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İnsanlık çökertiliyor

İnce uzun bir yol hayat, kıvrıldıkça kıvrılıyor
Oto hızlı virajlar dar devrildikçe devriliyor.

Zaman kısa çark dönüyor, devrildikçe çevriliyor
Umutlar gazel yaprağı,savruldukça savruluyor.

İhtiras yakıcı ateş,kavruldukça kavruluyor
Öfkeye kurban olanlar,vuruldukça vuruluyor.

Pırlanta gibi gururlar,neden niçin kırılıyor?
Yalan,dolan entrikayla,ne defterler dürülüyor.

Kim, ne, niçin diye sorma,buna cevap verilmiyor
Güçsüz isen hak isteme,istesen de verilmiyor.

Gerçekleri görmeliyiz,hayat böyle yürümüyor.
Birlikte hak arayalım,teker,teker verilmiyor.

Arama insancıl duygu,ölüme mahkum edilir.
Emellere ermek için,insan candan bezdirilir.

Açıklar gözetiliyor,suni ceza veriliyor
Yok edilip insanlık,emellere eriliyor

İhtiraslar uğruna inanlık çökertiliyor
İnsanlık çökertiliyor,insanlık çökertiliyor.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İnsanlık için

Sahsım için olsaydı adım bile atmazdım
Bunca yıl koşuyorsam, inan insanlık için
Kendim için yaşasam, nefes bile almazdım
Kırk yıldır yaşıyorsam, yanan insanlık için

Kalem elde düşünüp şiirler yazıyorsam
İyi ile kötüyü, tartıp, ayırtıyorsam
Kanayan yaralara, bir parmak basıyorsam
Bu fikri taşıyorsam, sönen insanlık için

Ezilenin yanında, bende eziliyorsam
Hakarete uğrayıp, azar işitiyorsam
Gerçekleri görüyor, ve de gösteriyorsam
Yavaş,yavaş özüne dönen insanlık için

Uyuyan kafalara, artık uyan diyorsam
Entrika harmanını, süpürmek istiyorsam
Doğruyu işte diye göstermek istiyorsam
Geleceğin sahibi olan insanlık için

yusuf değirmenci

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İnsanra tavsiyem

Sevgi tarlasına diktiğim fidan
Filizlenip meyvesini vermeli
İnsanlık uğruna ektiğim erdem
Yeşermeli,bilmeyenler görmeli.

Birer,birer çözülmeli düğümler
Olmamalı sahipsiz şu ölümler
Esef ile anılmalı bu günler
Matem yok olmalı,yüzler gülmeli.

Kalkmalı bu kaos güven gelmeli
Hak tartan terazi dengelenmeli
Haksızlar adalete hesap vermeli
Kimler ne yapmışsa öğrenilmeli.

Bağrı yanık olan çekmemeli ah
Yapan pişman olup demeli eyvah
Güçlüler güçsüze dememeli şah
Hayat satranç’ına güven gelmeli.

Umutluyum,umutlarım solmasın
İnsan ölür,insanlık hiç ölmesin
Yapılanlar,yapanlara kalmasın
Hata,kusur bir,bir söylenilmeli.

Kimler attı bizi borç batağına
Neden düştük yolsuzluğun ağına
Haciz konur toprağına malına
Dede borcunu,torun ödememeli
Yusuf Değirmenci emekli em. müd

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İsminaz'a

Yıllar geçti amma, daha dün gibi
Ellerini ilk tuttuğum an gibi
Balayına çıktığımız gün gibi
Bakışımdan, umut eksik olmasın
O tatlı tebessüm, yüzünde kalsın.

Seni mutlu görmek arzum, inan ki
İlk aşka, ilk adım attığın an ki
Beni acemice öptüğün gün ki
Işıltı, gözünden eksik olmasın
O tatlı tebessüm, yüzünde kalsın.

Yıllar, su misali akıp gitse de
Eski dostlar kerhen bakıp gitse de
Kader bizi perişan etse de
Gözlerinden hüzünlü yaş akmasın
O tatlı tebessüm, yüzünde kalsın.

Eski anıları tekrar özlersen
Karartma bahtını güldür istersen
At kederi, Allah’ını seversen
Bırak işler olurunda olmasın
O tatlı tebessüm, yüzünde kalsın.

Fırsat bulduğun da, git,eğlen de gel
Sorunlar, sevince olmasın engel
Bir haber göndersen, desen ki, dön, gel
Gelirim, gözlerin yolda kalmasın
O tatlı tebessüm, yüzünde kalsın.

Sevdiğimi düşün, sevgini düşün
Gelinlik giydiğin, ilk günü düşün
Hayatı, bir seni, bir beni düşün
Artık aramızda sorun kalmasın
O tatlı tebessüm, yüzünde kalsın
Yusufn değirmenci
emekli emniyet müdürü

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İsraftan kaçınsak tasarruf yapsak

Dünyayı cennete çevirmek için
İsraftan kaçınsak,tasarruf yapsak.
Kara bahtı ak’a çevirmek için
İsraftan kaçınsak,tasarruf yapsak.

Damlacıklar birikince göl olur
En sonunda çağlayan bir sel olur
Baraj olur,köprü olur,yol olur
İsraftan kaçınsak,tasarruf yapsak.

Bu uğurda verilmelidir savaş
Katılalım bu savaşa arkadaş
Kalkınır ülkemiz gör yavaş,yavaş
İsraftan kaçınsak,tasarruf yapsak.

Durdururuz akıp giden zamanı
Yeşilliğe gark ederiz vatanı
Sevecen karşılar insan insanı
İsraftan kaçınsak,tasarruf yapsak.

Bu gün ki iş kalmamalı yarına
Her sorun oturur yerli yerine
Bereket katılır mala, ürüne
İsraftan kaçınsak,tasarruf yapsak.

İyi düşünerek kari zararı
İdrak eder isek, yok ile varı
Vatan kovan olur insanı arı
İsraftan kaçınsak,tasarruf yapsak.

Mağdur’i atandan sana vasiyet
Namert kapısında olmaz haysiyet
Vermezdi yoksulluk bize eziyet
İsraftan kaçınsak,tasarruf yapsak.

Not. Kültür bakanlığı tasarrufa teşvik ile ilgili
Kitapta yayımlanmıştır

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İstanbul sahnesi

Herkes sevgisinden bahseder İstanbul’un
Kimileri altındır der, taşına, toprağına
Kimisi, dalar gider boğazın sularına
Kimisi, boğaz kıyılarında ki yeşili
Semtler arasındaki farkı düşünür kimileri
Herkes İstanbul’u düşünür
İstanbul’u hayal eder
Köyden kopan delikanlılar
Akın,akın İstanbul’a gider.

Bazıları, sorunlarını yetkinin
Bazıları, özlemini martı sesinin
Bazıları, rollerin paylaşıldığı çarkı
Bazılarının ağzında hep aynı şarkı
<<İstanbul’u düşünüyorum gözlerim kapalı>>

Bazıları bölümlerini İstanbul piyesinin
Bazıları, aktörü olurken zevkin,neşenin
Bazıları da dostudur, meyhanenin, şişenin
Ve de kurbanları derdin, çilenin
Açlıktan ölümü umut edip gelenin.

Bir çokları aşılar İstanbul sevgisini
Bir çokları da görür, kir dolu köşesini
Kimileri,örtmeye çalışsa da üstünü
Kimileri, seyre dalar vapur iskelesini
Bazıları tümüyle İstanbul sahnesini
Düşünür de sorunları çözemez.
Bazıları görür de söyleyemez.

Çokları seyre dalar İstanbul piyesini
Bense hep düşünürün, perdenin gerisini
Düşünürüm,düşünürüm kulisin ötesini
Gizlerler söylemezler
Pazarlıklar yapılır buralarda
Perde arkalarında
Kulis aralarında
Buralarda seçerler
Kurbanlarını da.

Bir tarafta
Köprü altlarında kimsesiz aç çocuklar
Bir yanda tiner kullananlar
Bir tarafta otomobil çalanlar
Kapkaç yapanlar
Soygunlar
Hırsızlıklar
Arsızlıklar
İstanbul kazanında
Huzursuzluk kaynar
Bunları planlayıcılar
Perdenin arakasındalar.

Yusuf Değirmenci emekli em.müdürü

Şair Yusuf Değirmenci