Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İsteme benden

Sevdan, beni döndürüyor şaşkına
Gelip sen yerleştin, gönül köşküne
Mazideki, mutlu günler aşkına
Senden vazgeçme mi, isteme benden.

Koyma, şu aşkıma, sakın ha sansür
Kov beni Dünyadan, yıldızlara sür
Bırak, duygularım bari, kalsın hür
Senden vazgeçme mi, isteme benden.

Varsın, herkes bildiğini söylesin
Hayalde sen varsın, rüyada sensin
Hayatla bağımsın, hep benimlesin
Senden vazgeçme mi, isteme benden.

Sevmeyi, yeniden öğreniyorum
Mutluysan, dönmemi istemiyorum
Aşkıma karşılık beklemiyorum
Senden vazgeçme mi, isteme benden.

Sen mesut ol, benim bahtım gülmesin
Dudakların, dudağıma değmesin
Sevdama kimseler, gölge etmesin
Senden vazgeçme mi, isteme benden.

Ben bu sevda ile, böyle yanarım
Elbet, bir gün teneşire inerim
Ölür iken yine seni anarım
Senden vazgeçme mi, isteme benden.

emekli emn.müd

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İstemem

Sadece seni yitirmedim gidişinle
Güvenimi kaybettim kendime
Yaşama umudumu
Sevme tutkumu
Seninle birlikte,
Dünyamı yitirdim.

Barınamam buralarda sensizim
Şefkatle okşamıyor saçlarımı rüzgar
Sevgiyle bakmıyor gözler
Kokular hoş değil
Duyularımı yitirdim.

Dünya sevilenlere güzel
Terk edilenlere cehennem
Coşan ırmaklar akarmış
Engin denizler varmış
Dağlarında rüzgar hür eser hür yaşarmış
Gönüller sevgileri ağırlarmış
Yalnızlık dünyasında çaresizim.
Bu dünyadan bana ne
Dünyayı tümüyle verseler
Sensiz onu istemem.
Yusuf DEĞİRMENCİ
EMEKLİ EM MÜD.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İsyan ederim

Anladım ki sende seviyormuşsun
Gelir diye yol çatına durmuşsun
Gelene geçene beni sormuşsun
Seni bırakıp da nasıl giderim

Sevmişim yapamam böylesi kusur
Aşkından başkası etmiyor tesir
Sevdan benliğimi etmişken esir
Senden başkasını nasıl severim

Bağlanmışım nefesine sesine
Başkaları nasıl girer nefsime
Sen karşılık verdiğin de sevgime
Senden başkasına nasıl yar derim

Çözümler aradım kendi halimde
Ellerinin izi varken elimde
Sevda denen sızı varken gönlümde
Buraları ben nasıl terk ederim

Muhtaç iken bir nefeslik soluğa
Mümkün mü tahammül bu ayrılığa
Kader düşürmesin senden ırağa
Düşürürse o gün isyan ederim

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İsyankar olmayacaktım

Sevmeyi sen öğrettin
Sen aşıladın sevdayı
Aşkıma karşılık alamadım
Senin ile olamadım.

Yalnız *******imde yanımda olsaydın
Sadakati bıraksaydın avuçlarıma
Bakışların ışık olsaydı *******ime
Gönlün başkalarına kapalı olsaydı
Bir ömür bana açılsaydı.
İsyan etmezdim
Keşke görmeseydim demezdim

Unut diye haber göndermeseydin
Yanmasına yanacaktım
Kül olup savrulacaktım
Sevebilme ihtimalinle avunacaktım
Dünyadan ayrılmayacaktım
Karşılaştığıma lanet okumayacaktım
İsyankar olmayacaktım.

Şair Yusuf Değirm

[GooD aNd EvıL]

İş başı

Sevgi dolu gönülleri yakıyor ateş
Ufukta umut güneşi
İş işçisini beklemekte
İşçi yapacaktır işi.

Kimileri unutmuşken üçü,beşi
Kimilerinin tıkırında gidiyor işi
Dönebildiğince hızlı dönüyor çark
Tersine döndürmek zor
Dürüstlük bir engin derya
Oluşum tersine akıyor.

Çekemez hale gelmiş
Düşman gibi görmekte
Kardeş kardeşi
İğrenç emellerine alet eder olmuş
Bir eş,bir başka eşi
Haysiyet ateşinde ütülerken
Bir baş,bir diğer başı
Teselli aracı olamaz göz yaşı
Koyamazsak taş üstüne taşı
Yapılamaz iş başı.

Dışı kalay içi bakır olanlar
Yetkiliyse zirvelerde
İçi kalay dışı bakır insanlar
Umudu bekler evlerde
Bitirmek için yarışı
Kazanmak için savaşı
Emekçi emek vermeli
İşveren ekmek.
Budur sosyal hayatın gidişi

İş dünyasında başarmak için
Sevgi gerek saygı gerek
Bir borazan gamsızca ötmemeli
İşveren işçisini
İşçi işini düşünebilmeli
Dinsin akmasın artık göz yaşı
Şevk ile yapılmalı iş başı.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İş çarkı

Eyvah, bir gün daha eksildi ömür kasamdan
Eksilen hiçbir şey yok,hicranımdan,yasımdan

Kavruluyor sinemde, bin bir türlü elemler
Benden daha da üzgün, gerçekleri bilenler

Şüphem yok,iman ediyoruz Tanrım adaletine
İman edip sığınmışız biz senin himmetine

Avuç açıp semaya, yalvarıyorum sana
Ya duygusuz hissiz yap,yada, yol göster bana

Neden,kuluna kötülük gelir kullarından
Biçareler umudunu çoktan kesti yarından

Haddime sual düşmez, kanaat yaratmadın mı
Kullarına birazcık insaf dağıtmadın mı

Emek bir başkasının, bir başkası kazançlı
Haklı melül ve mahzun,haksızlar daha hınçlı

Her şeyi bilensiniz neler oluyor neler
Sabrını ezilene,insafı ezene ver

Kullarına, kulların zulmetmesin yeter
Neden ter dökmeyen tok,ter döken açtan beter

Güneş yakar,iş ağır,kazanç az,böyle bitiriyorlar
Medeniyiz diyorlar, hak,hukuk,bilmiyorlar

Masumun hakkı artık, verilmeyecek midir
Çoğunluk sefalette,bu bir haklılık mıdır

Aç kalıyor çalışan,toktur nasırsız eller
Nasırlı eller yapar, yiyemezler ye derler

Şimdi daha değerli, sosyetede köpekler
Fakir ömründe bir kez,köpekler her gün et yer

Bitsin masumu ezmeyle başlayan savaş
Dinsin ağlayan gözlerden akan, kanlı yaş

Sadaka istemiyoruz, emeğe karşılık yeter
Altın kadar değerlidir, her alından akan ter

İnsan eşit doğmuşsa, eşitte yaşamalı
Emekçi,emeğinin karşılığını almalı

Böyle bir adaleti yaratacak bir önder
Ulu Tanrım, geç kalmasın, acele gönder

Yoksa madden ölenler,manen de ölecekler
İnsanlığı menfaatlere kurban mı edecekler

Çoğaldı, bir deri,bir kemik iskeletler
Zevk için köpeklere yedirilirken etler

Çoğunluğun kursağına, yılda bir kez er düşmez
Bu feryat arzı deler, fakat kimse işitmez

Bari sen duy sesimi,sen yarattın, sen acı
Böyle miydi kulların,kullarına amacı

Onlar hepsi ademle,havadan olmadı mı
Nasıl sildik dünyada, biz kardeşlik adını

Kardeş babaya hasım,babada evladına
Ne,denir ki,bu türlü insanlığın adına

Sen yarattın her kulu,kul,kuldan nefret eder
Ne zaman sıyrılacak, düşkünden bunca keder

Hepsi sana malumdur,ne lüzum anlatmaya
İnanmak istemeyenler çoğaldılar hüda’ ya

Kadirsin, bilirsin,oldu bittileri tek,tek
Tüm yaralar kanıyor, hangi sargıyla örtsek

Yıllar yılı düşünceler, durulmadı karışık
Doğmadı ufuklardan, beklenen nurlu ışık

Masumu kurtarmak mümkün değilse zulümden
Şuuru,düşünceyi, insana verdin, neden?

İdraksizce onlara, hizmet bel ki mümkündür
Ben ikbale boyun eğsem bile, düşüncem hürdür

Vurulur koluma zincir,tahammül gösteremezler
Amma düşüncemi hiçbir zaman, esir edemezler

Bu şekilde düşünürken ali’ler, veli’ler, Talat’lar
Terleri ile ürünler, emekleriyle inşaatlar

Yarışarak yükselir, yükselir bulutlara
Harcanan güçtür,akansa, terdir umutlara

Sonunda yüz kırışır,bel bükülür, ağarırı saç
Dün delikanlı bir gençti, bu günse bir yaşlı aç

Taşeronlar emek pazarına uğrayacaklar
İş var diye, güçlü kuvvetli gençler arayacaklar

İki genç bulacaklar hayatın baharında
Bir çoğu bekleyecek, amele pazarında

Herkes iş,aş, deyince, inanacak, kanacak
Dün,bu gün, yarın derken, farkına varmayacak

Böyle dönecek devran,durmayacak iş çarkı
İşçi aş mırıldanacak, patronlar ise şarkı
,,emekli emn.müd

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İşim umut vermek umut yıkamam

İşim umut yapmak,umut yıkamam
Nankör emellere dostça bakamam
Masum göz yaşına,seyre kalamam
Masuma kurbanım,yaralansam da

Ben maşa olamam hınçlı ellere
Rezil,rüsva diye düşmem dillere
Geçit vermem asla pis emellere
Huzura kurbanım,sıralansam da

Fedakarca hizmet benim amacım
Milletin acısı,benimde acım
Düşküne dost,çaresize ilacım
Düşküne kurbanın,karalansam da

Namuslu kişidir eşim ve dostum
Düzeni korumak,amacım,kastım
Kalbura çevrilse,delinse postum
Vatana kurbanım,paralansam da

Ben polisim, halka hizmettir işim
Kanunu, nizamı kabullenmişim
Adalet uğruna çok can vermişim
Hukuka kurbanım,candan olsam da

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İtiraf

Dilin uzun tut dediler, tutarım
Söz söyleme yut dediler, yutarım
Duçarlara çat dediler, çatarım
Rahat değil şu vicdanım kan ağlar

Uyumak, uykuya yatmak kolaydır
İnsanlığı alıp satmak kolaydır
Kimsesize sille atmak kolaydır
Rahat değil şu vicdanım kan ağlar

Haksızlığı gördük görmezden geldik
Namerde pas verdik vermezden geldik
Çok şeyler bilirken,bilmezden geldik
Rahat değil şu vicdanım kan ağlar

Acıları çekenleri görmedik
Biz onlara tesellide vermedik
Gidip hatırını bile sormadık
Rahat değil şu vicdanım kan ağlar

Çarkları tersine kim döndürüyor
Bacayı kim yıktı, kim söndürüyor
Beni ben aldatmam, kim kandırıyor
Rahat değil şu vicdanım kan ağlar

Tanrı bize doğruluğu göstersin
İnsanlara biraz merhamet versin
Mağduri' gücünde yetmez neylersin
Rahat değil şu vicdanım kan ağlar

yusuf değirmenci

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İyi günde insana dost çok olur

Kurumuş dallardan meyve beklenmez
Sorumsuz insana görev yüklenmez

Acıyı çekmeyen bilmez çileyi
İzansızlar fark edemez belayı

Şuursuza nasihatte kar etmez
Söz verse de asla sözünü tutmaz

Yasakları aşmak ister zor ile
Ömrü geçer kavga ile, hır ile

Sevgi bahçesini ateşe verir
Aydınlık günü, geceye çevirir

İki gözü çeşmeleşir yaş ilen,
Kararsız dolanır dertli baş ilen

Çıkar yol olarak ölümü bekler
Derdine durmadan başka dert ekler

Çok şeyler duymuştur,çok şeyler bilir
En sonunda bir sır küpü kesilir

Başın cezasını ayaklar çeker
Yük ağır geldikçe dizleri büker

İyi günde insana dost çok olur
Kötü günde kaçar hepsi yok olur

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

İzin kalmış

Muhtacım eski ilgiye
Hasretim ben o sevgiye
Dönüp bakarın geriye
Yarınlarda izin kalmış

Adın dolanır dilimde
İlk seyrettiğimiz filimde
Elinin izi elimde
Anılarda izin kalmış

İlk göz göze geldiğimiz
İlk tebessüm ettiğimiz
İlk filiz iken sevgimiz
O baharda izin kalmış

Alıp verdiğim nefeste
Kulağıma gelen seste
Gönül denen bu kafeste
Silinmez bir izin kalmış

Sevgin benimle yaşıyor
Resmin duvarı süslüyor
Çok uğraştım silinmiyor
Aynalarda izin kalmış

İzin kalmıştır beynimde
İzin kalmıştır kalbimde
İzin var düşüncelerimde
Kaderimde izin kalmış

Şair Yusuf Değirmenci