Yusuf Ziya Leblebici

[GooD aNd EvıL]

Ben bir gece kuşuyum...

Ben bir gece kuşuyum
yaşarım *******i.
Akşamdır benim yolum
yutarım içkileri...

Sabah beşte yatarım
Göremem hiç güneşi
akşam beşte kalkarım
hazırlarım mezemi..

Ben bir gece kuşuyum
bilirim çekenleri
hayat, rakım ve suyum
unuturum dertleri...

[GooD aNd EvıL]

Ben bir kavganın içindeyim

Ben bir kavganın içindeyim.
Kimi zaman düzenle,
düzenin çarkını dizenle.
Kimi zaman, direnecekleri yerde
boyun eğenle kavgalıyım.

Yüzyıllardır süren mücadeleyi
hak eden kavgalarda besteyim
Bir silah,
o silahta mermiyim...
Ben nazi kamplarında esir,
Filistin'de bir gerilla.
Ben Afrika'da zenci,
çekik gözlüyüm Asya'da.
Çernobil'de ölüm sırasında
Hiroşima'da atom bombasında
Bir kavgayım halkın arasında
bir kavgayım ben sayfalarımda...

Ardımdayken Mustafa Kemal,
ben, halkıma bir Kubilay.
Göğsümdeki rozet
yüreğimden çıkmaz kolay kolay.
Savaşta düşmana atılan kurşun
sırtımda cephane taşıyan
ben, Nene Hatun...
Kundakta vurulan bir bebe
Yolda taranan dede.
Ben bir halkım
kitlelerin kaleminde...

Ben bir kavganın içindeyim
Ağaya başkaldıran maraba
Hak arayan işçiyim fabrikada.
Toprağımla yatıp kalkan
bir çiftçiyim tarlalarda...
Ne sakalım var kullanacağım
ne de takkem, halkı kandıracağım.
Ben, kalemimle yazacağım
şiirlerimle savaşacağım...

Ben Kürdüm,
Çerkesim
Lazım
Sünniyim
Aleviyim.
Lakin, ardında değil önündeyim.
Ben bir kavganın içindeyim,
Kadınım
erkeğim
ihtiyarım
gencim
Ben bir kalemim...

Ozanların bağlamasında
Kavgam var tellerinin arasında
Türkülerle giderim halkıma
Şiirlerle giderim kavgama...

[GooD aNd EvıL]

Ben geldim...

Yılların yükü var omuzlarımda
Yaşımı başıma yüklenip geldim
Ne olursun, bırakma beni kapında
Aç kapıyı aç sevdalım, ben geldim

Bilemezsin, nasıl geçti seneler
Sana ağladığım ıssız *******
Bugün beni kapına gönderdiler
Aç kapıyı aç gündüzüm, ben geldim

İnan başkalarını sevemedim
Ardından hep ağladım gülemedim
Senden başkasına yar diyemedim
Aç kapıyı aç maralım, ben geldim

Ne olur, hatırlatma dünlerimi
Yakma bir daha yanan yüreğimi
Yıllar kör etmiş zaten gözlerimi
Aç kapıyı aç fermanım, ben geldim.

Hasretine direndim de direndim
Maziyi gölgeme takıp getirdim
Dün sendeydim, şimdi de sana geldim
Aç kapıyı aç umudum, ben geldim

Peşime kum takıp getiren seldim
Duruldum be! Yüreğimi getirdim
Bir daha gidersem eğer namerdim
Aç kapıyı aç cennetim, ben geldim

[GooD aNd EvıL]

Ben İstanbul’da, İstanbul bendedir…

Bir martıyım Boğaz’daki kapıları geçip
Marmara’ya giren…
İstinye’nin yokuşu, Sarıyer’in coşkusu
Kanatlarıma vururken
Bebek sırtlarından yayılır
Bir İstanbul kokusu…
Beni geçip de bulutlara yükselir
Ben İstanbul’da, İstanbul bendedir…

Kızkulesi, bu şehrin abidesi
Yaşanmış ve de yaşanacak sevdaların
Ayakta kalan şahidi…
Üsküdar Beşiktaşla bakışırken
Sirkeci Kadıköy’e göz kırparken
O Gözlerde bir kirpiktir Kızkulesi

Bir bulutum Marmara’da
Sandallar balık toplarken Kumkapı’da
Ayasofya yakınlaşıyor bana
Sultanahmet el sallarken
Mimar Sinan’ı hissediyorum derinden..
Hiç gitmemiş, asırlardır yerindedir
Ben İstanbul’da, İstanbul bendedir

İlahiler dolaşırken Eyüp Sultan’da
Bir aşk yaşanır mey’lerin sesinden
Asırlık taşlar dimdik dururken Balat’ta
Bir tarih sesi gelir Galata Kulesi’nden
Beyoğlu o tarihin içindedir
Ben İstanbul’da, İstanbul bendedir…

Sultanlar şehri, unutulur mu Şehremini
Topkapı’dır İstanbul kalesi
Ulubatlı’nın diktiği sancak
Mahşerde yıkılır ancak
İstanbul, bu kalenin gölgesindedir
Ben İstanbul’da, İstanbul bendedir.

Yeditepeli şehir, şairlerin ilhamı
Şiirleri şiir yapan dizeler
İnip çıkarken notaları
Gönüller bir martı misali İstanbul’u gezer
Her göz kırpmada bu şehri öper…

[GooD aNd EvıL]

Ben ne edeyim

Babasız büyüdün benim dizimde
Sen benim yavrumsun ben bir anneyim
Eğittim yürüttüm ata izinde
Gittin de dönmedin ben ne edeyim

Acıyı vermedim kötü günümde
Sütümü kesmedim yorgun halimde
Gittiğinden beri kapı önünde
Yattım da bekledim ben ne edeyim

Şu dağların sisi çöker içime
Yavrumun hasreti biner kalbime
Bir derman bulamam senin yerine
Dönüp de gelmedin ben ne edeyim

Beşikte salladım ninnilerimle
Gözyaşını sildim yemenilerle
Koklarım resmini türkülerimle
Duyup da gelmedin ben ne edeyim

Kaybolasın diye yürütmedim ki
Vurulasın diye büyütmedim ki
Bu nasıl bir kader bilemedim ki
Kalkıp da gelmedin ben ne edeyim

[GooD aNd EvıL]

Ben olacak yar isterim

Haram değil hak görecek
Tenimde bir zar isterim
Beni benden çok sevecek
Ben olacak yar isterim

Gül yanında dikenine
Sevdamızın dertlerine
Düşmanımın cümlesine
Katlanacak yar isterim

Damarımda kan olmalı
Ruhumda bir can olmalı
Yüreğimde çağlamalı
Ben olacak yar isterim

Yatak yorgan düşsem bile
Mapuslara girsem bile
Görüş günü geldiğinde
Bakışacak yar isterim

Yusuf Ziya ne söylese
Aklın yolu birdir dese
Gözümde yaş bitmese de
Ağlayacak yar isterim

[GooD aNd EvıL]

Ben olmalıyım

Ayağımın üstünde durmazsam eğer
Başka ayaklara gücüm mü yeter
kafamı eğersem ayaklarımın önüne
beynimde taşıdığım yerlere düşer.

Önce ben olmalıyım bizden önce
Dik durmalıyım zorlukları görünce
Diz çökersem değmeyenlere
Saygısızlık ederim dizlerime bile

Önümden geçen her sürüye
Katılmaya can atarsam günden güne
Yer bulabilmek uğruna
Çobanlara güç katarım bile bile

Ben önce ben olmalıyım yere basan
ayaklarımı koruyan
Bastığım yerlerde sağlamlık arayan.
Ben olmalıyım-ki
Sağlam yerde yine başka ayaklarla yanyana
bu yollarda umutlara koşan!

[GooD aNd EvıL]

Ben olsaydım...

Denizinde kum olsaydım
damarında kan olsaydım
gittiğin bu patikada
ayakların ben olsaydım

yüreğine koyup beni
götürseydin buralardan
kollarına sarıp beni
uçursaydın bu dağlardan

konduğun şu çiçeklerde
petek petek bal olsaydım
okyanuslu gözlerinde
yunus yunus ben olsaydım

tepelerden tepelere
süzdürseydin yaylalardan
çakallardan, kurtlarından
kaçırsaydın bu diyardan

Yusuf Ziya'm kanadında
seni saran tüy olsaydım
melül melül bakışında
senim aynan ben olsaydım.

[GooD aNd EvıL]

Ben türküyüm sen şiirsin

Ben türküyüm sen şiirsin
Okuyorum gözlerine
Bakışımdan bilir misin
Dikkat edip sözlerine

Bir çınarın gölgesinde
Buluştum ya ben seninle
Bizi bize çeken neydi
Haydi sor şu yüreğine

Derdim sensin devam sensin
Yürüdüğüm davam sensin
Yoldan dönen kalleş olsun
Taşıdığım canım sensin

Ben türküyüm sen şiirsin
Bana yazılmış kadersin
Sen dinlersin ben söylerim
Bu türkünün sözlerisin

Yusuf Ziya’m kalemim saz
Yaz garibim bir daha yaz
Ben türküyüm sen şiirsin
Böyle davadan cayılmaz

[GooD aNd EvıL]

Ben yanarım...

Sıla uzak yarim uzak
Şu gurbette ben yaşarım
Dünya hali olmuş tuzak
Ateşinde ben yanarım

Gözünde yaş, sende telaş
Hasret binmiş yavaş yavaş
Gözyaşların olmuş sırdaş
Sen ağlarsan ben yanarım

Ağaca sor esmedim mi
Kuşlara sor gelmedim mi
Uykuların arasında
Rüyalara girmedim mi

Uzundur bu yollarımız
Ne yamandır bu sevdamız
Aramızda dağlarımız
Dağlar gülse ben yanarım

Gözünde yaş sende telaş
Gündüzünle çıkmış savaş
*******in olmuş gardaş
Düşmanına ben yanarım

Söğütlerin gölgesinde
Ayrılığın türküsünde
Kanarım ben yüreğinde
Ben üşürüm ben yanarım