Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Senin sayende

Sevda çivisini beynime çaktın
Asla gülendim senin sayende
Bastığım toprağı altımdan çektin
Bir yol bulamadım senin sayende

Arzulu bakışlar diktin gözüme
Umuda kapıldım güldün yüzüme
Yaralıyım,gönlümdeki sızıma
Derman bulamadım senin sayende

Peşinde düşürdün gurbet illere
Sonra mecnun ettin düştüm yollara
Rezil oldum sakız ettin dillere
Destan kalamadım senin sayende

İlk bahar hayatım artık güz oldu
Yapraksız dallara serçeler kondu
Çevremdeki güvercinler yok oldu
Yuva kuramadım senin sayende

Sayende bahtıma zincir vurmuşum
Sayende umuda boşa koşmuşum
Hep hayaller kurmuşum,avunmuşum
Bir tat alamadım senin sayende

Gözüme ışıktın gönlüme umut
Tek kelime mektup diyor ki unut
Bahtıma sis oldun başıma bulut
Güneş alamadım senin sayende

Yağmurum ol dedim döndün doluya
Kırdın gururumu,aldın alaya
Utancımdan gidemedim sılaya
Dönüp gelemedim senin sayende

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Senin yerinde olsam

Gelip bana döküyorsun derdini
Ne desem teselli edemem seni
Yüreğime nakşederim sevgimi
Yaşarım ben senin yerinde olsam

Seven varken bir yabana vurulmam
Gidip içki masasına kurulmam
Yüce dağlar düz yol olur yorulmam
Aşarım ben senin yerinde olsam

Belli ki seviyor sen biliyorsun
Madem haber aldın ne bekliyorsun
Senin sevenin var ne istiyorsun
Coşarım ben senin yerinde olsam

Hiç bir sorun engel değil sevgiye
Sen hasretsin, oda hasret ilgiye
Diyorsun ki haber salmış gel diye
Koşarım ben senin yerinde olsan

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Senle ben

Sen gülersen
Yüzünde gül bahçeleri görüyorum.
Bahçende çiçekler deriyorum
Dermekten usanmayan
Koklamaktan bıkmayan.

Sen küsersen
Izdırab zincirlerine vuruluyorum.
Pranga mahkumu oluyorum
Hür kalamayan.

Sen ağlarsan
Deryanda boğuluyorum.
Gemisi batan bir kaptan misali
Çaresizliğine ağlayan.
emekli em. müd.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Senle ben değil biz olsak

İhtiraslar öfkelerin anası
Öfkeler yara açıyor sinelerde
Huzura kavuşmak ne mümkün
Yangınlar varken yüreklerde.

Nefret tarlalarını yok edebilsek
Dostluk fidanları yetiştirsek bozkırlarda
Dünyayı sevgi bahçesi haline getirsek
Kurtarsak sokakları kan kokusundan
Gözlerde yaş olmasa
Buruk acılar kızgın kor gibi dağlamasa yürekleri
Analar evlatlarına
Evlatlar geleceğe bakarak ağlamasa
İhtiraslar öfkeleri doğurmasa
Öfkeler sinelerde yara açmasa
Sevgi yeşerse gönüllerde.

Yarışlar insanlığa hizmet için olsa
Sınıf farkı gözetilmese
Şahsi çıkarlar düşünülmese
Ve,geçmese ülke çıkarlarının önüne
İnsanlar eşit olsa, ilkelerde
İnsanlar eşit olsa, hizmetlerde
Eşit olsa nimetlerde.

Fedakar olsa güç odakları
Güçsüzler maşa olarak kullanılmasa
Çabalar iyiye,güzele, harcansa
Gayretler doğru için
Doğruluk için olsa
Hatalar, inançların arkasına saklanmasa
Hırs, insanı esir almasa
İşler hileli,başlar belalı olmasa
Mantıklı olunsa
Akıllı davranılsa
Oturup konuşulsa
Bir ortak karara varılsa
Karanlıklar aydınlatılsa
Aydınlık bir gelecek sunulsa
Çocuklarımıza

Birilerinin hatırı daha ağır olmasa
Menfaatler, nehir gibi bir yöne akmasa
Kemer sıkmak zorunda kalmasa taban
Musluklar tavan için açılmasa
Gelirler hakça dağıtılsa
Herkes emeğinin karşılığını alsa
Menfaat tutkusu aç gözlülüğü doğurmasa
Ezilenin feryadı duyulsa
Şefkatle uzansa eller çaresizliğe
Sevgi, alırdı öfkelerin yerini
İnsanlar severdi bir birini.

Birimiz,hepimiz
Hepimiz birimiz için yaşasak
Kaderde,kıvançta,tasada
Hakta,hukukta yasada
Birlikte hareket etsek,birlikte olsak
Hudutta beraber beklesek vatanı
Gerektiğinde birlikte ölsek
Beraber yensek güçlükleri
Nimetleri beraber yesek
Kimin zararı olur
Bizi bölmek isteyenlerin eli koynunda
Gümanı gırtlağında kalır
Sen,ben değil de biz olsak
Öfke yerine,sevgi fışkırırdı gönüllerde.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Sensin

Seninle gönlüme doldu sevgiler
Bütün sevgilerin anası sensin
Gözümün önünde hep güzellikler
O güzelliklerin aynası sensin

Yollar değil dostlar ayırdı bizi
Yıllar yok edemez bu sevgimizi
Aşkın yüreğimde bir tatlı sızı
Kalbimin haz veren sancısı sensin

Sen kırgın ben kırgın biz özdeşleştik
İkimizde aynı yarayı deştik
Bir dünya yarattık iki kişilik
Bu yeni dünyamın tanrısı sensin

Bir rüya görmüştüm elin elimde
Bir destan yarattım aşkın dilinde
Hep senle yaşadım özlemlerimde
Bütün özlemlerin hancısı sensin

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Sensin sen

Attın bakışıma alaylı bakış
Hicranı kalbime eyledin nakış
Hayat ele bahar,bana karakış
Benim defterimi düren sensin sen

Ben seni severek tatmıştım hazzı
Bu ettiğim zarı, bunca avazı
Görmedin söyledin en acı sözü
Onuru,gururu kıran sensin sen

Ömrümü paylaşmak idi gümanım
Taştan yapılmadım bende insanım
Yayılsın yerlere aksın al kanım
Sineme hançeri vuran sensin sen

Öldürmekten öte soldurmak işin
Efkarı ruhuma doldurmak işin
Dıştan kalaylısın,kapkara için
Yalan testisini kıran sensin sen

Ciddiye alamam artık sözünü
Bıktım takip ede, ede izini
Tanrı böyle yazmış deme yazını
Dinlemeden cevap veren sensin sen
3-10-1971

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Sensiz de yaşayabilirim

El açıp dileneceğim
Köşe başlarında sevgi isteyeceğim
Umutlarımı diriltecek insanların şefkati
İlgiyi onlardan bekleyeceğim
Sevgi yoksunuyum diyeceğim
Sebebini soranlara
Seni göstereceğim
Eşkalini vereceğim
Ödeşeceğim.

Senden öte bütün insanlar sevecek
Onlar bana yaşama gücü verecek
Artık kapına gelmeyeceğim
Dönmeni beklemeyeceğim
Sana olan sevgimi gizleyeceğim.
Aşkımı ellerimle öldüreceğim
Gönlümün derinliklerine gömeceğim.
Artık sana ihtiyacım olmayacak
Sensizde yaşayabileceğim

Sevgisiz yaşanmaz biliyorum
İhtiyacım olan sevgiyi
Herkesten dileneceğim
Senden istemeyeceğim.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Sensiz gidebilir miyim

Kızgın çölde susamışçasına
Bir özlemin peşinden koştum
Engeller konuldu gezindiğim yollara
Tuzaklar kuruldu
Hevesim söndürüldü
Gayretime prangalar vuruldu
Çabalarım durduruldu
Devam edebilir miyim.?

Umut semalarında uçmak istedim
Berrak ufuklarıma çekildi perde
Karardı gök yüzüm
Kanat açabilir miyim?
Engel yağmurları ıslatır kanatlarımı
Uçabilir miyim

Yelken açtım gönül okyanusuna
Dev dalgalar savaş açtı
Yıkıldı kıyılarım
Gemiler yanaşmıyor sevda sahillerime
Dalgalarla başa çıkabilir miyim

Sevgi dolu bir gönül’e girmek istedim
Gönüllerin kapıları kapandı
Anahtarlar çalındı
Benliğim soyutlandı,
Kişiliğim dışlandı
Bir kapı açabilir miyim?

Kovarcasına sevdanın dünyasından
İstenmeyen ilan ettiler
Beni sana geçtiler
Seni bana vermediler
Sürgünüm meçhul tutkulara
Sensizlik içimde kanayan yara
Sensiz gidebilir miyim.
Eylül 1967

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Sensiz hayat

Bilemedim nasıl iştir
Sensiz hayatım hep kıştır
Sevdan gölümde nakıştır
Silinmiyor aşınmıyor

Bu bir derstir bir ibrettir
Bize engel hangi settir
Bu gönül sana hasrettir
Başka bir şey düşünmüyor

Her an seni düşünüyor
Bu aşk beni bitiriyor
Görenler biçare diyor
Bu yük yalnız taşınmıyor

Nefes almam sen olmazsan
Asla gülmem sen olmazsan
mutlu olmam sen olmazsan
Sensiz hayat yaşanmıyor

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Sensiz hiç bir şe istemem

Sadece seni yitirmedim gidişinle
Güvenimi kaybettim kendime
Yaşama umudumu
Sevme tutkumu
Seninle birlikte,
Dünyamı yitirdim.

Barınamam buralarda sensizim
Şefkatle okşamıyor saçlarımı rüzgar
Sevgiyle bakmıyor gözler
Kokular hoş değil
Duyularımı yitirdim.

Dünya sevilenlere güzel
Terk edilenlere cehennem
Coşan ırmaklar akarmış
Engin denizler varmış
Dağlarında rüzgar hür eser hür yaşarmış
Gönüller sevgileri ağırlarmış
Yalnızlık dünyasında çaresizim.
Dünyayı tümüyle verseler
Sensiz onu istemem
Bu dünyadan bana ne
Tutkularımı tükettim
Duygularımı bitirdim

Şair Yusuf Değirmenci