İbrahim Atılmış

[GooD aNd EvıL]

Öğretmenim
öğretmenim!
sen değilmisin beni bu hallere koyan?
sözde ana olacaktın, baba olacaktın bana
okul denen yuvada,
sözde sen öğretecektin yenilikleri
adam edecektin beni?
daha oturmadan sınıfımdaki sırama
sabahın köründe
okul bahçesinde
sen değilmiydin bana
'Türküm, doğruyum, çalışkanım' dedirten?
sen değilmiyidin ilk kalem tutuşumda
'bismillah' çektiren?
iki kere iki kaç eder bilmezken daha
sen değilmiydin bana 'ayet-el kürsi yi ezberleten?
almanca dersinde 'İch liebe dich' diyemeden
oğuz destanını sindiren sen değilmiydin?
yazık öğretmenim bana yazık
sanada yazık
ak sütten çıkmış ak kaşık değilsin sen
sebebimsin sen
bile bile doğruların doğruluğunu
yanlışı öğreten sen değilmisin?
sorarım şimdi sana öğretmenim:
vicdanın rahatmı şimdi?
sebebimsin öğretmenim
beni bu hallere koyan sen değilmisin?
yoksa!
yoksa sen değilmisin öğretmenim?


İbrahim Atılmış

[GooD aNd EvıL]

Roman
İçimde bir roman yazıyorum içinde aşk olmayan
Saman sarısı eskimiş yırtık kağıtlara
Kimi zaman esen rüzgar
Girip içeri
Penceremin kırık camından
Hoyratça savuruyor yapraklarını
Cilt bezi kaplı eskimiş kitabımın
Eskimiş saman sarısı yırtık sayfalarını
Her biri bir yana dağılıyor içimden
Kimi açık kalan kapıdan savrulup gidiyor sokak aralarına
Kimi takılıp kalıyor bir duvar dibine utanarak
koşup peşlerinde toplamak geçiyor içimden
vaz geçiyorum
Yeniden yeniden yazıyorum her birini
Eskimiş saman sarısı kağıtlara
Eskimiş saman sarısı yırtık kağıtlara
Kitaplar okundukça güzelleşiyor
ama yıpranıyor birer birer
Olsun
Okundukça ben mutlu oluyorum
Eskimiş saman sarısı kağıtlara yazılmış
İçinde aşk olmayan hikayeleri
Kaç sayfa oldu
Kaç kere yazdım bilmiyorum
Ben yazmaya devam ediyorum
Eskimiş saman sarısı sayfalara
İçimde bir roman yazıyorum
Eskimiş saman sarısı yırtık kağıtlara..


İbrahim Atılmış

[GooD aNd EvıL]

Olacaktı
Düşlerim vardı benimde
Hayaller kurardım hep yarınlara
Oğullarım kızlarım olacaktı
Her biri ayrı güzel dünyalar kuracaktı
Zaman duracaktı
Benimde evim olacaktı
Büyük bir bahçesi olacaktı
Mutluluklar içinde oynayacaktı
Her gün daha da güzel olacaktı
Sevecektim her zaman
Sevdiklerim mutlu olacaktı
İyilikler olacaktı
Dostlarım çoğalacaktı
Ben olacaktım
Kendimi bulacaktım
Daha sana sorulmayan soruyu soracaktım
ki
Olmadı
Neylersin hayat devam ediyor


İbrahim Atılmış

[GooD aNd EvıL]

S li siir
Sev! (beni)
sevgi.
sevgili,
sevgilim
sevgilim;
sevgili,
sevgi.
sev! (beni)

'sevgi adinda hic sevgilim olmadi..'

[GooD aNd EvıL]

Sen bulmuşsun
Usulca gelip girdin yüreğime
hiç Kimseler duymadan
sessiz sedasız
oysa
ne fırtınalar kopuyordu gönlümde
ne zılgıtlar karışıyordu ağıtlarıma içimde
zemheri ayazında
ve
kalın kar örtüsü altındayken umutlarım
giderken arkasından çekip gitmişti yüreğimin kapılarını
tükettim sanıyordum kendimce sevdaları
öylesine tüketmiştim ki
kilit vurup atmıştım bilinmez denizlere anahtarını.
Sen bulmuşsun.
Nereden nasıl buldun bilmem ama
Sen bulmuşsun!
Usulca gelip girdin yüreğime
Hiç kimseler duymadan
Sessiz sedasız
Gülüşün ilk bahar gibi coşkulu
Bakışın yaz güneşi kadar sıcak
Yeni bir mevsim oldun bana
Ama
Anla beni kır çiçeği
Şakınım şimdi
Şimdi ne olacak?


İbrahim Atılmış

[GooD aNd EvıL]

Sen yokken
sana siirler yazdim sen yokken
siirleri okudum seni beklerken
sen yokken ben yalniz kalmadim
her zaman ki gibi yuregimdeydin sen
sen yokken ben kendimi sordum
ay isginin altinda siluetimi vurdum
sen yokken senden habersiz ellerini tuttum
gözlerine baktim sen gormeden
sen yokken ben kendimi anlattim
bir ara gozlerim havaya bakındı sen yokken
sen yokken gok yuzu ne kadar karanlikti
dusundum durdum seni saatlerce
sen yokkende seviyordum seni
sen yokken ben kendimi buldum SENİNLEYDİM

[GooD aNd EvıL]

Seni sevmek
seni sevmek:
erişilmez dağlara erişmek,
tırmanıpta doruklarından
nadide çiçekler toplamak gibi,
toplanan çiçekleri
susuz
toplanan çiçekleri
sonsuz
yaşatilmek gibi...

[GooD aNd EvıL]

Sonbahar
yaprak yağıyordu sokağımıza
yaprak yağıyordu lapa lapa
her yer kızıla çalan kırmızıya dönmüştü
yaprak yağıyordu sokağımıza

yaprak dökümü zamanıydı o zaman
güneşin soluk yüzünde yansıyordu gidişin
ayrılık zamanı gelip çattığında ikimize
yaprak yağıyordu sokağımıza

hışır hışır yağıyordu yapraklar
estikçe hafiften rüzgar
yerdeki yapraklar biraz daha kabarıyordu
döne döne lapa lapa yaprak yağıyordu
yaprak yağıyordu sokağımıza

[GooD aNd EvıL]

Suskun
Suskun sokaklarda yürüyorum her akşam
Kaldırımlar suskun
Ağaçlar suskun
Sanki sağır ve dilsizler her biri ayrı ayrı
İçimdeki çocuk suskun
Her köşesinde suskun sokakların
Seni arıyor gözlerim
Gözlerim suskun
Bütün evlerin ışıkları sönük
Perdeleri çekili
Bütün evlerin pencereleri suskun
Sanki acı bir ağıt yakılıyor sokakta
Sokak lambalarının boynu bükük
Sokak lambaları suskun
Suskun sokaklarda yürüyorum her akşam
Yüreğimdeki sesi arıyorum
Yüreğim suskun
Tükenmiş sevgilerim sokaklardaki sesler gibi
Kulak kabartıp
Sesini arıyorum sensizliklerde
Sensizlik çaresiz, sensizlik suskun
İçimde eksilen bir şeyler var anlamsız ve suskun
Bir çığlık bölüyor sessizlikleri
Suskunluğun çığlığı sessizlik suskun
Suskun sokaklarda yürüyorum her akşam
Duyamıyorum gölgemin sesini
Gölgem suskun


İbrahim Atılmış

[GooD aNd EvıL]

Şah yolu
seni yol bildim yoluna geldim
hırçın derelerde çağlayan seldim
aşkınla ferhat olup dağları deldim
can sultan pir sultan

zaman şimdi o zaman değil pirim
ölüme güç yetmez beş para etmez dirim
görsekte zamane yezitlerinden olmaz zulum
şah sultan pir sultan

şahım ali sana adını verdi
hızır yoldaşın oldu sabrını verdi
unutturdun canlara kederi derdi
Ali sultan pir sultan

Atılmışım yoluna yolun insanlık yolu
yaşadığın her an hep onur dolu
yağlı ilmek boynunda hınzırın kolu
haydar sultan pir sultan

gün oldu devran döndü
nice canlar yolundan döndü
gittiğin gün sanki daha dündü
dost sultan pir sultan

adını anmayan canlar utansın
seni bilmeyen kendine yansın
yolum her zaman sana varsın
bir sultan pir sultan


İbrahim Atılmış