Meyhaneci
Esirgedi felek benden, yaşamlarımda her şeyi
Çok gördü felek bana,sevgiyi ve neşeyi
Bir ben varım bu yolda, yalnızlığım yoldaşım
Kurtulmadı,çileden,dertten,kederden, başım
Kırılmış umutları, taşıyan bir yolcuyum
Bundan farklı olamam,ben böyleyim,ben buyum
Bir zamanlar, bana da, umut bağlamışlardı
Benim için, göz yaşı döküp,ağlamışlardı
Kolum vardı,kanadım vardı, uçabilirdim
Dert taşım vardı benim,derdim açabilirdim
Bir ağaç gibi yeşil,hem de süslüydü yuvam
Kaybettim hep onları,nasıl neyle avunam
Önce bir baykuş öttü,sonra bir sam rüzgarı
Birlikte dağıttılar, yarenleri,dostları
Benziyorum şimdi ben,çöllerin mecnununa
Yavaş,yavaş geleyim, hayatımın sonuna
Şimdi, birer çağlar deredir göz yaşlarım
Şimdi, hakir bakışlarını diker arkadaşlarım
Bir bilseniz, o yaradan sızan kanları
Beni de kirletmiştir, cemiyet kuralları
Şair Yusuf Değirmenci
|