Nisan Serap Muratoğlu

[GooD aNd EvıL]

Ağlama Sesleri

Gergin dilinle
Hecelerdin bakire tanrıçaları
Dudakların aşk’a utangaçtı

Acemiydi tenin etine
İliklerinde şehrin ağlak
Ve geçimsiz sevişmeleri saklıydı

Nehre koşan at gibiydin
Cesaretle sıçrardın geceye
Üşüyen etler keserdi buzunu

P a r ç a l a n ı r
Yutardın karanlığı

Göçebe gözlerinle
Paylaşırdın uykuları
Düş(ü) ne biliyordun

Bildikçe uzaklaşıyordun
Beslediğin o verici ruhundan

Zamanın aynasında nefesini soğutarak
Sırtından vurulan sonlar düşlerdin de
Omurganda sancılanırdı ihanet

Ve birgün
İçine doldurduğun
Boşluklarla genişledin
Çatlayan damarlarından
Sızdın kendine

Sözlerin gürültüsü
Evrildi ağlama seslerine

Yüzüne baktım
P a r ç a l a n m ı ş t ı
Yüzünün seyir defteri

Omuriliğinden öptüğün hayat
Değmedi ölüme