Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Kim bilir

Kim bilir, belki bir gün
Beklenmedik bir anda karşılaşırız.
Belki,bir tatlı tebessümle
Belki, bir göz kırpmasıyla
Belki de, başımızı eğerek
Hafiften selamlaşırız.

Zaman sünger gibi silmiş olacak maziyi
Küllenen ateş yanmayacak
Mazi hatırlansa da,anılmayacak
Kahretsek de, karşı gelmeyeceğiz kadere
İki eski dost olarak tokalaşacağız.

belki de
Deşmeyeceğiz kabuklanmış yaraları
Anılar iz bırakmış olsa da, yüreğimizde
Geçmiş yer etmiş olsa da, belleğimizde
Çocukları soracağız birbirimize
Havadan sudan bahsedeceğiz.

Buram, buram hasret koksa da özlemlerimiz
Gitmek için ayrılacağız
Ayrı, ayrı gideceğiz evlerimize.

Hayatın akışına bırakarak kendimizi
Yan yana gelsek de açmayacağız sevgimizi
Duygular düğümlense de gırtlağımızda
Acılar yürekleri bursa da
Hatırlayıp direnemediğimizi
Mutluluklar dileyeceğiz birbirimize.

Düşünerek çocuklarımızı
Eşimizi, evimizi düşünerek
Allah’a ısmarladık diyeceğiz
Bakışlarımızdan kaçıracağız gözlerimizi
Kim bilir
Karşılaşsak da günün birinde
Maziye gömeceğiz sevgimizi
Yusuf değirmenci
emekli emniyet müdürü

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Kim utanacak

Akıllı geçinip görünürken saf
Her sözü fauldür, hareketi kaf
Bölgesel,siyasi, düşünsel taraf
Tutan utanmazsa, kim utanacak?

Adım,adım takip edip peşini
Kolaycacık görmek için işini
Menfaati için meslektaşını
Satan utanmasa, kim utanacak?

Gördü giye, rezalete gülene
Engel diye, entrikaya, yalana
İfşa ettin diye, dürüst olana
Çatan utanmazsa, kim utanacak?

İnsanlık mı yüce, yoksa paramı
Dert bir değil, aman deşme yaramı
Helal kazancına,birde haramı
Katan utanmasa, kim utanacak?

Kendinin olsun der, hep aslan payı
Ağzında saklayıp durur baklayı
Hak etmeden, alıp haram lokmayı
Yutan utanmasa, kim utanacak?

Bayrağım ülkem bir,bir iken marşım
Halep uzak değil elde yok arşın
Kendi soydaşına can alan kurşun
Atan utanmasa, kim utanacak?

Yok diye yakınır, yaranı, dostu
Yaz gelince serer çayıra postu
Esir düşüp tembelliğe sırt üstü
Yatan utanmasa, kim utanacak?

Değirmenci söz söyledin çok beter
İğneler arsızı sözlerin, yeter
Avaz,avaz bağırarak suç örter
Örten utanmasa, kim utanacak?
Yusuf değirmenci emekli em. müd

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Kimselerle Konuşmuyor ki

Onu bana sorma git de kendin gör
Susmuş kimselerle konuşmuyor ki
Evin duvarına senin resmini
Asmış kimselerle konuşmuyor ki

Oldum diyor bir sevdanın tutsağı
Andırıyor gözleri bir ırmağı
Tek nefes alıyor, hayatla bağı
Kesmiş kimselerle konuşmuyor ki

İntizar ediyor eski aşkına
Seni yerleştirmiş gönül tahtına
Öyle gözüküyor kara bahtına
Küsmüş kimselerle konuşmuyor ki
Yusuf Değirmenci Emekli em.müdürü

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Kolu omuzundan söker götürür

Yalana sırtını dönüp görmezsen
Varlığı görüp de, kaynak sormazsan
Namert elden,elin sakınamazsan
Kolu omzundan söker götürür.

Kimin malı ye,kürküm ye,sofrası
Aranmazsa, bulunur mu hatası
Kendini düşünen çıkar hastası
Bütün umutları yıkar götürür.

Güzellikler için olmalı uğraş
Kurunun yanında yanmamalı yaş
İhtiras uğruna yapılan savaş
Nice bağırları yakar götürür.

Yapılanı kimse sormasın diye
Haklı,haksızdan hak almasın diye
Yolsuzluğa karşı durmasın diye
Nifak tohumları eker götürür.

Maskeleri yere düşürmez isek
Yüzlerde art niyet göremez isek
Kendimize değer veremez isek
Nefis,bataklığa çeker götürür.

Başın dik ayakta duramadıysan
Kişilik onurun korumadıysan
Bir güçlü koltuğa yamak olduysan
O koltuk başına çöker götürür.

Sana dost görünür yüzüne güler
Kendisine hizmet etmeni ister
Birazcık bıkacak olursan eğer
Akıtır yaşını döker götürür.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Konuşurum

Susma, sende konuş derler
Hak,hukuktan bahsederler
Fikri hür olan kitleler
Bulduğumda konuşurum.

Bizden neler gizleniyor
Öğrenilsin istenmiyor
Telefonlar dinleniyor
Geldiğimde konuşurum.

Dinleyip doğru sözleri
Araştırıp gerçekleri
Yapılan yanlış işleri
Gördüğümde konuşurum.

Yüze vurarak yalanı
Önlemek için talanı
Doğrudan yana olanı
Bildiğimde konuşurum.

Kul olamam, ona, buna
Ödün vermem, buna, şuna
Çoğunluk doğrudan yana
Olduğunda konuşurum.

Kara çaldırmam yüzüme
Engel olunsa sözüme
Dar ağacını gözüme
Aldığımda konuşurum
y
usuf değirmenci

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Kov korkularımı anneciğim

Bir korku var ki! ruhumun derinliğinde
Bir korku var ki! yüreğimde
Yenilebilmesi güçleşti,devleştikçe devleşti
Bu yalnızlık korkusu benimle bütünleşti.
Esir almış dünyayı
Tehdit eder yıldızları
Sar sevgi dolu kollarını anneciğim
Sar sevgi dolu kollarımı
Kov korkularımı,
Kov korkularımı.

Alıştım bazılarına
Sindirdim içime bazılarını
Korku olmaktan çıktı bazıları
Gecenin karanlığı değil
Ecelin karanlığı değil korktuğum
Beni korkutan karanlık anneciğim
Geleceğin karanlığı,
Geleceğin karanlığı.
Kurtar beni yalnızlıktan
Kurtar beni karanlıktan
Işık ol ufkuma kadın duygularınla
Öğret geleceğe giden aydınlık yolu
Tut ellerimden
Sar sevgi dolu kollarınla anneciğim
Kov korkularımı
Kov korkularımı.

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Kör Talih

Bıktım hayatımın cefalarından
Sürüp tat almadım sefalarından
Bir yol seçemedim safhalarında
Beni bir boşluğa itti kör talih

Çile ile kambur etti belimi
Istırap soldurdu nefsin gülünü
Cefa ile kırdı iki kolumu
Geldi,gitti bana çattı kör talih

Mahrum kaldım sevgiden ve şefkatten
Öldüm,öldüm dirildim ben hasretten
Bahtıma sunulan kader kısmetten
Çile deryasına attı kör talih

Bazı gün efkara büründüm kaldım
Bazı gün oturup hakka yalvardım
Bazı gün delice coştum aldandım
Savurdu gurbete kattı kör talih

Gönül meyhanede teselli arar
Artık bana dar geliyor buralar
Perişan halime güler aynalar
Beni rezil rüsva yaptı kör talih

Bir gün bir acıyan yaklaşsa bana
Ar eder, hiçbir söz söylemem ona
Bir ömür geçirdim yakıla, yana
El aleme reklam etti kör talih

Babam görse, yazık deyip yetinir
Anam görse,ağlar, ağlar yakınır
Kardeşlerim görse,görmezden gelir
Feleğe bedava sattı kör talih

Öldürsem kendimi,canım çok tatlı
Ben yaya kalmışım, eller kanatlı
Hayat beni artık sıktı, bunalttı
Sanmayın elimden tuttu kör talih

Artık mücadelem olmaz hayatla
Yaşanmıyor yarı kalmış muratla
Yola çıktığımda cansız bir atla
Sonun da toprağa kattı kör talih

yusuf değirmenci

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Kötü günde nerde eski dostlarım

İyi günlerimde koşup gelirdi
Selam verir,selamımı alırdı
Elemlerim,elemleri olurdu
Kötü günde nerde.eski dostlarım

Hatırımı sorar,saygı sunardı
Hangi dala konsam oda konardı
Düşmanımı benden fazla kınardı
Kötü günde nerde eski dostlarım

Üzülürler ağlarlardı benimle
Yol yürüsem gelirlerdi benimle
Bayramlarla gülerlerdi benimle
Kötü günde nerde eski dostlarım

Nihayet kara gün gelip çatınca
Kader beni şanssızlığa itince
Yoksulluğu hırka diye giyince
Kötü günde nerde eski dostlarım

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Kötülük

Kötülük, eldeki silgiye benzer
Bütün sevgileri, siler götürür
Nifak, aramıza girmeye görsün
Bizi paramparça, böler götürür.

Şu,oldu bittiler insanı üzer
Marifet insanı süsleyip bezer
Menfaat bir keskin kılıca benzer
Eder, lime,lime, diler götürür.

Kendine zarardır, dışına taşman
Feryat fayda etmez, olsan da pişman
Namert dosttan çok iyidir, mert düşman
Namert dost yüzüne, güler götürür.

Aldığın bu darbelere üzülme
Huzurlara çıktığında,büzülme
Düşüp ayak altında da ezilme
Üzüntü saçını yolar götürür

Bu gerçeği iyi öğrenmelisin
Akıbeti dahi meçhul herkesin
Ömrünün sonunda biter nefesin
Dostlar namazını kılar götürür
emekli emn.müd

Şair Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

Köyde olanlar

Bu yaz gittim, gördüm,gezdim, köyümü
Köyümde terlerden seller oluşmuş
Şiirle yazayım dedim öykümü
Akan göz yaşından göller oluşmuş

Hepsi okur yazar olmuş, okuyor
Kızlarımız halı,kilim dokuyor
Sular hala yatağında akıyor
Yanık bağırlarda,çöller oluşmuş

Sırtında bebesi, çapada, ana
Oğlanlar kırlarda güdüyor dana
Saplar yığın,yığın gelir harmana
Patosun ardında, terler oluşmuş

Armutları toplayan yok, alan yok
Bahçelerden sebzeleri yolan yok
Işık gelmiş karanlıkta kalan yok
Sevgisiz saygısız haller oluşmuş

Köylülere yol gösteren olmamış
Emeğine değer veren gelmemiş
Sevgi,saygı yardımlaşma kalmamış
Ağızlarda, suskun diller oluşmuş

Değirmenci baktı halleri acı
Hala köy yerinde hayat çok feci
Soyar durur köyü üç beş tefeci
Köyümde bey değil, kullar oluşmuş

Şair Yusuf Değirmenci