Yusuf Değirmenci

[GooD aNd EvıL]

O tesadüfe minettarım

Her nefes alışımda yaşadığımı sandım
Hayatı böyle kanıksardım
Görmeyi,işitmeyi,duymayı
Yaşamak sandım.

Yaşamak sandım
Tat almayı,dokunmayı
Okumayı,yazmayı
Yürümeyi,gezmeyi
Sinirlenmeyi,kızmayı
Yaşamak sandım.

Yaşamak sandım
Yemeyi,içmeyi,konmayı,göçmeyi
Acılara alışmayı
Oturmayı,konuşmayı
Yatmayı,kalkmayı
Uyumayı,uyanmayı
Kan ter içinde çalışmayı
Yaşamak sandım.

Meğerse yaşamıyormuşum
Habersizmişim, sevmekten,sevilmekten
Bir gönül’e girmekten,
Birine gönlümde yer vermekten
Habersizmişim.

Seni gördüğüm gün tattım sevginin tadını
O gün, sevmeyi öğrendim
Yollarını aradım sevilmenin
Sere serpe duygularımı sermenin
Yollarını aradım.

Yollarını aradım
Sevebilecek bir gönül’e girmenin
Gözden göze kurulan köprüde yürümenin
II

Odağı oldun tutkularımın
Doldurdun hayallerimi
Sürükledin özlem dolu bir serüvene
Gözlerinin içine baktım
Dizgin vuramadım duyguların titreşimine
Bakışlarda konuştum, anlarsın diye
Duygumu okursun sandım göz bebeklerimde
Ellerini ellerimde hayal ettim
Öyle olsun istedim
Sevgime umut ekledim.

Bakışlarında, tanıştım sevgiyle
Alfabesini okudum bakışların
Severek yaşamayı öğrendim.
Gözden göze köprü kurmayı
Sükut etse de dudaklarım
Sözcükler düşmese de dilimden
Bakışlarda manayı algılamayı
Bakışlarla konuşmayı
Hislenmeyi,duygulanmayı
İnsan gibi yaşamayı
İnsan olmayı öğrendim.
Sen varsın diye
Anlarsın diye.

Öylesine girdin ki kalbime
Ne çıkıp gidiyorsun.
Nede gönlüde yer veriyorsun
Özlemlerimde sükut
Hayalimde kor
Umutlarıma dekor oluyorsun.

Yalnızlıklara itiyorsun
Karanlıklara gömüyorsun
Aşk ateşiyle dağlıyorsun sinemi
Birde haber gönderiyorsun
Diyorsun ki
Unutsun beni.

Sevme tutkusunu aşıladın
Sevebilmen ihtimali ile avunuyorum.
Yanmasına, yansam da
Kül olup savrulsam da
Benliğim, seninle ruh buldu
Seninle yeşerdi umudum
Seninle ayağa kalktı vakarım
Seni karşıma çıkaran tesadüfe
Minnettarım.

Şair Yusuf Değirmenci