İsimsiz Şair

[GooD aNd EvıL]

Yalnızlığım
Ezerek çıktın ya iskelemin yüreğinden,
ne ben çıkıyorum kıyıya,
ne sen dönebiliyorsun
yanlızlığımın açıklarına..

[GooD aNd EvıL]

Yanına Geliyorum
Gecenin sessizliği çöküyor üstüme bazen
Bazen her şeyi bırakıp gidesim geliyor
Unutasım geliyor maziyi,seni hatta kendimi
Bazen kendimi bile çekemiyorum
Yada hiç bir şey düşünmek istemiyorum
Sessizlikte gelen bir fısıltı bile seni hatırlatıyor
Esen rüzgar sanki senin nefesini taşıyor
Sen yokken yaşamak hiç tat vermiyor
Bu yüzden seni unutabileceğim bir yer arıyorum
Belki de kendimi kandırıyorum
Mavi denizlerde köpüklü ama kızgın bir dalga misali
Bir an köpürüp bir an duruluyorum
Yada çaresiz bir balık gibi
Her an ağlara takılma korkusuyla yaşıyorum
*******i kabusum oluyorsun bazen
Ama sen varsın diye uyanmak istemiyorum
Ölümü bekler gibi her gün kapılarım açık
Korkularımı biriktiriyorum
Ama ne kadar dayanırım sensizliğe bilmiyorum
Sanırım dayanamam
Toprağa baktıkça seni görüyorum
Sen beni bekliyor musun onu da bilmiyorum
Ama beni bekle sevdiğim
Yer aç bana toprağında
Bende yanına geliyorum.

[GooD aNd EvıL]

Yaradana İltica
Ya Rabbi maddenin kölesi olup,
Uykuyu bölenden sana sığındım.
Doğrulardan ürküp uzakta kalıp,
Domuzca ölenden sana sığındım.

Zıkkımlanıp besmelesiz, şükürsüz,
Vicdanlar kapkara, diller zikirsiz,
Kalpleri mühürlü, yüzleri nursuz,
Semirip gülenden sana sığındım.


Kartalmış ataşlık odunlarından,
Sakallı, bıyıklı kadınlarından,
Beş karıyla evli hanımlarından,
Fitneden yalandan sana sığındım.

Kimisi abdestsiz imama uyar,
Kimisi kanunen devleti soyar,
Açık isim saysam kanun suç sayar,
Falan, falandan sana sığındım.

Şefkatî’ye tutarlar kin yükünü,
Taşlayınca yaralılar sakını,
Doğruların gariplerin hakkını,
Alandan, çalandan sana sığındım.

[GooD aNd EvıL]

Yenik Düştüm
bir gün "dön" demeyi düşünürsen
hiç tereddüt etme gel!
seni bekliyor olacağım
şayet sensizliğe yenik düşmediysem

[GooD aNd EvıL]

Yenilgi
Her şeyin azını verdi bana Tanrı
Azla yetinmeyi öğrendim.
Renklerden sesini,
Çiçeklerden gözbebeklerini beğendim.

Oysa sen ya hep, ya hiç dedin.
Hiç oldu sevgimiz, umudumuz hiç oldu
Şaşkınlığım birdi, ikiydi derken
Birdi, ikiydi derken üç oldu...

[GooD aNd EvıL]

Yüreğimde Yer Kalmadı
Darmadağın duygular içinde hissettiklerimi yırtık kağıt parçalarına yazmaya çalışıyorum
Esiyor rüzgar çarpıyor senin olduğun yere kalbime
Durmuyor çıldırmış göz yaşlarım rüzgarla birlikte savruluyor
Kupkuru bir ağacın dalı misali
Hoyrat bir rüzgarla yıkılmayı bekliyorum
Ama artık rüzgarlar durdu esmiyor yaralanmış kalbime
Usul usul bir yılan gibi
Süzülerek girmiştin kalbime
Soktuğun an dünyam döndü tersine
Ve yapayalnız kaldığım her an
O sızı vuruyor yüreğime
Bitiyor artık kağıdım
Artık hapsediyorum duygularımı yüreğime
Sanki sıcak bir salep içmiş misali
O kadar ağızım yandı ki senden
Salep acısı geçer ama
Ben geçemem senden
Gözlerime yağan her yağmur damlasının senin göz yaşların olduğunu biliyorum
Biliyorum güneş açtığı zaman sen gülüyordun
Her şimşek çaktığında ise bana kızıyordun
Darmadağın duygular içinde hissettiklerimi yırtık kağıt parçalarına yazmaya çalışıyordum
Kağıt bitti şimdi
Sadece kağıt değil yüreğimde de yer kalmadı.

[GooD aNd EvıL]

Yüzüne Bakıyorum Sevgili
Kalıtsal yorgunlukların
sırası değildi biliyordum...
Ama nedense
içimde taşımaya çalıştığım umutlarım
hep ağır geliyordu,
yük oluyordu,
sırtıma dayanılmaz ağrılar biniyordu...
Kekeme muziplikler yeterli değildi yaşamda...
biliyordum...

Yüzüne bakıyorum sevgili...
alnındaki çizgileri
yollarıma benzetiyorum
kahve fallarında hep kapalı çıkan...
ellerimdeki çizgilerle
yüzleştiriyorum...
üç vakte kadar
acılarım var diyorum...
hayat çizgin uzun
ama bendekiler sana kısa kalıyor diyor
ve üzüyorum kendimi...
Beden kaygısı taşımayan yorgunlukların
sırası değildi biliyorum...
ve hep bu yüzden kendimi acıtıyorum...

Yüzüne bakıyorum sevgili...
dudaklarının pembeliğinin
ne kadar da yaşamsal olduğuna inandırıyorum kendimi..
dudağındaki yer yer oluşmuş ufak çatlakların üzerinde yürürken burkuyorum bileğimi...
yine sana düşüyorum...
her ve hep parantezlerinin içinde...

Sorgulandığımda
beni suçlu bulan
soruların yorgunluklarını taşımanın sırası değildi biliyordum...
Kaderist aşamalar kaydedilmiyordu
günlük felsefelerde...
ve ben
asla filozofu olmak istemedim
adlandıramadığım duyguların...
perdelerim güne kapatırken kendini
oyuncular makyajlarını temizliyorlar ...
kırılgan otlar bitiyor
ve sivri uçları duvarlarımdan açıyor gözlerini...
durmuş saatim yine doğruyu gösteriyor...
umarsızca koşuyorum...
umarsızca acıtıyorum...

Yüzüne bakıyorum sevgili...
gözlerin ....
evet gözlerinde kalıyorum...
sırası değildi ama...
biliyorum...
bu sefer biliyorum...

[GooD aNd EvıL]

Zalim
Pür ateşim açyırma benim ağzımı zinhar,
Zalim beni söyletme derunumda neler var;
Bilmezmiyim ettiklerini eyleme inkar,
Zalim beni söyletme derunumda neler var.